1393/11/14

ماهواره فجر

رسانه ها و محافل سیاسی غرب بسیار تلاش می کنند تا ایران را کشوری سیاست زده و آشفته معرفی کنند. متأسفانه خوراک های خبری و اغلب گفتاری که برخی از آنها از تریبون های رسمی به جریان یأس آفرینی درباره دولت ـ جامعه داده می شود، انفجار یک خبر بزرگ علمی ـ فنی، نشان می دهد که در همین جامعه، دانشمندان ایرانی چنان...
ماهواره فجر
رسانه ها و محافل سیاسی غرب بسیار تلاش می کنند تا ایران را کشوری سیاست زده و آشفته معرفی کنند. متأسفانه خوراک های خبری و اغلب گفتاری که برخی از آنها از تریبون های رسمی به جریان یأس آفرینی درباره دولت ـ جامعه داده می شود، انفجار یک خبر بزرگ علمی ـ فنی، نشان می دهد که در همین جامعه، دانشمندان ایرانی چنان فعالند که موفقیت بزرگی را به جهانیان نشان می دهند. نگارنده آرزو می کند ای کاش سیاستمداران ما، درسی از رمز موفقیت تلاش مؤمنانه، خالصانه و جهادی دانشمندان و محققان فضایی کشور بگیرند و الگوی کار و رفتار آنها را در سیاست ورزی بکار ببندند.
منبع: ایرنا

داخلی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

از ناو سرنشین‌دار آینده روسیه چه می دانیم؟

سازمان فضایی روسیه سال‌ها به‌دنبال جایگزینی برای ناو کهنسال سایوز (Soyuz) بود اما به قول مرحوم گئورگی گرچکو (Georgy Grechko) این سفینه به قدری هوشمندانه طراحی شده که هیچ پیشنهادی نتوانست امتیاز فوق العاده‌ای نسبت به آن داشته باشد. شاید بتوان گفت نخستین قدم عملی، ساخت سفینه‌ای بانام بخش بازگشتی (Vozvraschaemyi Apparat به روسی: Возвращаемый Аппарат) باشد که تحت نام کاسموس(Cosmos) به فضا پرتاب شدند و نمونه کامل آن کاسموس ۱۴۳۳ در ۲ مارس ۱۹۸۳بود که به ایستگاه مداری سالیوت-۷ (Salyut-7) پیوست. این سفینه که هیچگاه برای حمل انسان به‌کار نرفت، در اصل توسط دفتر طراحی چلومی برای به‌کارگیری در یک نوع ناو نظامی طراحی و ساخته شده بود. به هر حال هیچکدام از طرح‌های ارائه شده نتوانستند سایوز را جانشینی کنند و سایوز نیز طی سالیان خدمت خود تغییرات کیفی بسیاری داشت. در سال‌های آغاز قرن ۲۱، مسئولان سازمان فضایی روسیه (Roscosmos) به‌طور جدی به فکر جانشینی برای آن افتادند. به همین دلیل به شرکت‌های سازنده ناوهای کیهانی در روسیه پیشنهاد این کار را دادند. از بین طرح‌های ارائه شده، در سال ۲۰۰۹، سفینه پیشنهادی شرکت صنایع فضایی انرگیا (Energia) به عنوان بهترین نمونه پذیرفته شد. در ژوئن سال بعد طرح مقدماتی انرگیا به مقامات دولتی ارائه شد و به تصویب رسید.