1397/02/22

معرفی شرکت تولیدات فناوری فضایی لاووچکین

آنچه امروز به عنوان شرکت سهامی خاص علمی و تولیدی لاووچکین شناخته می شود در سال ۱۹۳۷ زیر نظر وزارت حمل و نقل شوروی در محوطه یک کارخانه مبل سازی با هدف ساخت هواپیما درست شد. این شرکت در دوران جنگ جهانی دوم زیر نظر لاووچکین، مهندس و طراح نام آور هواپیما با ساخت انواع مختلف سامانه‌های پرنده، به‌تدریج تبدیل...
معرفی شرکت تولیدات فناوری فضایی لاووچکین

سیروس برزو: آنچه امروز به عنوان شرکت سهامی خاص علمی و تولیدی لاووچکین  شناخته می شود در سال ۱۹۳۷ زیر نظر وزارت حمل و نقل شوروی در محوطه یک کارخانه مبل سازی با هدف ساخت هواپیما درست شد. این شرکت در دوران جنگ جهانی دوم زیر نظر لاووچکین، مهندس و طراح نام آور هواپیما با ساخت انواع مختلف سامانه‌های پرنده، به‌تدریج تبدیل به کارخانه‌ای بزرگ برای طراحی و ساخت هواپیما‌های مورد نیاز ارتش شد و بعد از جنگ یکی از پایه‌های مهم ساخت سیستم‌های هوایی و موشکی شد. با آغاز عصر فضانوردی، طراحی و ساخت کاوشگران دورپرواز را بر عهده کارخانه لاووچکین گذاشتند و این شرکت نیز با داشتن مهندسان با تجربه‌ای مانند گئورگی بابکین (Georgy Babakin), سیمون لاووچکین (Semyon Lavochkin) و یوری کوپتف (Yuri Koptev)، توانست به نحو عالی از عهده این وظیفه برآید. کاوشگرانی که توسط لاووچکین طراحی و ساخته شد را می توان نام آورترین ساخته‌های فضایی بشر دانست که در تاریخ فضانوردی ثبت شده اند.
در پرونده این کارخانه نام آور ترین کاوشگران ماه، زهره، مریخ و ماهواره‌های علمی مانند لونا، مارس، ونرا، رصدخانه اخترفیزیک استرون و گارنت، مهنوردان لوناخود ۱ و ۲ و ... وجود دارد.

معرفی شرکت تولیدات فناوری فضایی لاووچکین
امروزه لاووچکین یکی از شرکت‌های پیشرو روسیه در توسعه و تولید سیستم‌های اطلاعاتی فضایی روسیه به‌شمار می‌رود. این موسسه تحقیقاتی و صنعتی  در زمینه ساخت تجهیزات و استفاده عملی از سامانه‌های مختلف فضاپایه برای تحقیقات بنیادی پژوهش بین السیاره‌ای و اختر فیزیک، مطالعه خورشید، رابطه خورشید و زمین فعالیت دارد. لاووچکین با بیش از ۵۰ سال تجربه و داشتن مهندسان با استفاده از سامانه طراحی و آزمایش پیشرفته، به  ساخت و ساز کاوشگران برای حل مشکلات پیچیده علمی و فنی مشغول است. کارکنان این موسسه تجربه‌ای غنی در ساخت و پیاده سازی فن آوری پیشرفته در زمینه کاوشگران علمی چه در مدار زمین و چه در کرات و سیارات دیگر دارند.
 در حال حضر لاووچکین انجام کارهای مهم برنامه های فضایی روسیه و پوشش تقریبا تمام فعالیت‌های عمده روسکاسموس (Roscosmos) از جمله طراحی و ساخت کاوشگران بدون سرنشین برای تحقیقات در ماه، مریخ و زهره، رصدخانه اخترفیزیکی مداری، ماهواره‌های علمی مختلف و ماهواره‌ای سنجش‌از‌راه دور، وسیله یدک کش چندمنظوره فضایی، همچنین ماهواره‌های علمی را بر عهده دارد. از جمله فعالیت‌های جدید آن می‌توان ساخت تلسکوپ رادیویی اسپکتر-ار(Spectr-R)  در سال ۲۰۱۱ را نام برد که در چارچوب  یک برنامه تحقیقاتی به فضا پرتاب شد این ماهواره توانایی بررسی نقاط بسیار دور کیهان را داشت. تلسکوپ رادیویی اسپکتر-ار ۳۸۵۰ کیلوگرم وزن داشت در  ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱ به فضا پرتاب شد. قرار بود ۵ سال فعال باشد.
همچنین قرار است امسال یک رصدخانه برای مطالعه جهان با پرتو ایکس به نام اسپکتروم ار.گ(Spectrum-RG) با ماهواره‌بر پروتن با وزنی معادل ۲۷۳۰ کیلو به فضا پرتاب شود که عمری بین هفت تا هشت سال برای آن پیش بینی شده است.

معرفی شرکت تولیدات فناوری فضایی لاووچکین
 رصدخانه اسپکتر یو.وی (Spectrum-UV) که در محدوده ماورای بنفش برای تحقیقات اخترفیزیکی، الکترومغناطیسی، خواص فیزیکی و شیمیایی ستارگان، خوشه‌های ستاره‌ای، کهکشان، فیزیک جو ستارگان و غیره فعالیت داشت در سال ۲۰۲۱ قرار است از بایکونور با ماهواره‌بر پروتن-ام (Proton-M) به فضا پرتاب شود. این کاوشگر ۲۸۴۰ کیلوگرم وزن دارد و طبق برنامه پیش بینی شده باید هفت سال فعالیت داشته باشد.
کارشناسان لاووچکین در حال طراحی دو رصدخانه مداری دیگر با نام های گاما-۴۰۰ (Gama-400) و میلیمترون (Millimetron) هستند. گاما-۴۰۰ در سال ۲۰۲۳ پرتاب خواهد این کاوشگر ۶۱۰۰ کیلوگرم وزن خواهد داشت. پیش بینی می شود حدود ده سال فعالیت کند.
 میلیمترون یا اسپکتر-ام (Spectrum-M) قرار است در ۲۰۲۳ از بایکونور راهی فضا شود این سفینه که ۶۶۰۰ کیلوگرم وزن دارد ماموریتی ده ساله را بر عهده خواهد داشت.
در لیستی وظایف این شرکت همچنین ساخت کاوشگران فضایی برای ادامه برنامه روسیه در تحقیقات مربوط به ماه، مریخ و زهره وجود دارد.
شرکت لاووچکین همچنین برای سازمان هواشناسی جهانی و هواشناسی روسیه یک گروه از ماهواره‌ها را با نام الکترو-ال (Elektro–L) را می‌سازد. در ژانویه ۲۰۱۱ اولین ماهواره الکترو-ال با وزنی معادل ۱۸۹۰ کیلوگرم به فضا پرتاب گردید و در ردیف سامانه‌های هواشناسی جهان قرار گرفت. این ماهواره همچنان فعال است و  امروز با نیروی کامل وظایف خود را  انجام می‌دهد. یکی از وظایف مهمی که الکترو-ال بر عهده داشت و توانست به خوبی از عهده آن برآید، بررسی وضعیت آب‌های روان و منابع زیر زمینی آن بود. این موفقیت باعث شد که در دسامبر ۲۰۱۵، دستگاه دوم آن نیز راهی مدار زمین شود همچنین برای پرتاب سومین فروند از ماهواره‌های نوع الکترو-ال در سال جاری برنامه ریخته شده است.
در چارچوب برنامه فضایی روسیه، این شرکت در حال ساخت ماهواره‌های کوچک برای تحقیقات فضایی پایه است.

معرفی شرکت تولیدات فناوری فضایی لاووچکین
علاوه بر این لاووچکین در حال اجرای فعالیت‌های مختلف از جمله موارد زیر است:
آزمایش و بهره برداری از فناوری فضایی؛
طراحی و ساخت کاوشگران دورپرواز و مدار نزدیک به زمین؛
آزمایش سازه‌ها و سیستم‌های ماهواره قبل از پرتاب؛
آماده سازی کاوشگران و ماهواره برای پرواز؛
مدیریت و هدایت ماهواره‌ها از مرکز کنترل پرواز لاووچکین و
طراحی، ساخت و آزمایش سامانه‌های پرتابی از جمله بلوک‌های تقویت کننده و کلاهک‌های پرتابی.
این شرکت همچنین مجموعه‌ای از یدک‌کش‌های فضایی منحصر به فرد نوع فریگات (Fregat)  که خود چند مدل مختلف دارد و در حال حاضر یکی از قابل اطمینان‌ترین حمل و نقل ماهواره‌ها به‌شمار می‌روند که به کمک موشک‌های متوسط و سنگین برای جابه‌جایی ماهواره‌ها و حمل آن‌ها به مدارهای دورتر استفاده می‌شوند.
لاوچکین در سال‌های بعد از فروپاشی با مشتریانی از چين، آلمان، آمریکا، فنلاند، ایتالیا، کانادا، فرانسه همکاری داشته است.



اقتصاد فضایی | کاوش‌های فضایی | تاریخ و فرهنگ فضایی جهان |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

مرکز ملی فضایی رویایی که تعبیر نشد

عمر کوتاه مرکز ملی فضایی سرانجام پس از فراز و نشیب‌های فراوان با نامه‌ای از سوی رئیس دفتر رئیس جمهور به پایان رسید و کلیه اختیارات این مرکز به جز بخش‌های مرتبط با توسعه فناوری به سازمان فضایی ایران تفویض شد. این تغییر که با عنوان ادغام مرکز ملی فضایی در برخی ستادهای معاونت علمی و تشکیل ستاد توسعه فناوری‌های حوزه فضایی و حمل و نقل پیشرفته در رسانه‌های رسمی بازتاب یافت با توجه به روند عملکرد این نهاد کاملا قابل انتظار بود.