1397/02/16

ناسا به دنبال توسعه آنتن‌های سیار مخابرات فضایی

آنتن‌های سیار زمینی می‌توانند ظرفیت‌های مخابرات فضایی ناسا را تغییر دهند. این سازمان برای توسعه و آزمایش فناوری مذکور با شرکت عملیات‌های فضایی اطلس (ATLAS Space Operations) همکاری می‌کند. سامانه آنتن فشرده اینترنت‌پایه این شرکت که اطلس لینکس (ATLAS LINKS) نام دارد، در مرکز فضایی گودارد ناسا آزمایش خواهد...
ناسا به دنبال توسعه آنتن‌های سیار مخابرات فضایی

آنتن‌های سیار زمینی می‌توانند ظرفیت‌های مخابرات فضایی ناسا را تغییر دهند. این سازمان برای توسعه و آزمایش فناوری مذکور با شرکت عملیات‌های فضایی اطلس (ATLAS Space Operations) همکاری می‌کند. سامانه آنتن فشرده اینترنت‌پایه این شرکت که اطلس لینکس (ATLAS LINKS) نام دارد، در مرکز فضایی گودارد ناسا آزمایش خواهد شد تا میزان سازگاری آن با شبکه مخابراتی زمین‌پایه ناسا مشخص شود. سامانه‌های اطلس لینکس، سازه‌های سیاری با 4 آنتن هستند که هرکدام از آنتن‌های کمتر از پنج کیلو وزن دارند و مرتبا آسمان را برای سیگنال‌های ارسال‌شده از ماهواره‌ها بررسی می‌کنند. پیاده‌سازی این سامانه‌ها تنها چند دقیقه به طول می‌انجامد و برای کار کردن تنها به برق و دسترسی اینترنت نیاز خواهند داشت. به همین جهت اطلس لینکس می‌تواند برای ساخت ایستگاه‌های زمینی موقت در مناطقی که ناسا ایستگاه زمینی ندارد، استفاده شود. ضمنا این سامانه می‌تواند به صورت همزمان از چند سازه فضایی داده دریافت کند که برای مخابرات ماهواره‌های کوچک بسیار مفید خواهد بود.

منبع: phys.org

ایستگاه‌های زمینی |

نظر شما
اخبار مرتبط

توسعه آنتن‌ها نیاز منظومه‌های ماهواره‌ای تجاری آینده

1397/02/03
اگر منظومه‌های ماهواره‌ای قرار است به وعده خود مبنی بر ارائه سرویس‌های مخابراتی جهانی عمل کنند به فناوری‌های مهمی از جمله آنتن‌های ارزان‌قیمت و مخابرات لیزری نیاز دارند. اروین هادسون (Erwin...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.