1397/02/10

ماهواره‌های گران‌قیمت، آسیب‌پذیر در برابر تهدیدهای ارزان‌قیمت

با وجود پیشرفت‌های صورت‌گرفته در فناوری‌های ماهواره‌ای، طبق گزارشی که توسط موسسه CSIS منتشر شده، بسیاری از ماهواره‌های نظامی گران‌قیمت همچنان نسبت به پارازیت‌های ایجادشده توسط ابزارهای ارزان‌قیمت آسیب‌پذیر هستند. بر اساس این گزارش "فناوری‌ای که برای ایجاد تداخل در بسیاری از انواع سیگنال‌های ماهواره‌ای...
ماهواره‌های گران‌قیمت، آسیب‌پذیر در برابر تهدیدهای ارزان‌قیمت

با وجود پیشرفت‌های صورت‌گرفته در فناوری‌های ماهواره‌ای، طبق گزارشی که توسط موسسه CSIS منتشر شده، بسیاری از ماهواره‌های نظامی گران‌قیمت همچنان نسبت به پارازیت‌های ایجادشده توسط ابزارهای ارزان‌قیمت آسیب‌پذیر هستند. بر اساس این گزارش "فناوری‌ که برای ایجاد تداخل در بسیاری از انواع سیگنال‌های ماهواره‌ای لازم است را می‌توان در بازار تجاری با قیمت نسبتا پایین تهیه کرد"

تهدیدهای الکترونیکی دیگر از جمله حمله جعلی (Spoofing) که گیرنده‌ها را طوری فریب می‌دهد که باور کنند داده‎های دستکاری‌شده از سمت هکر، واقعیست گزینه ارزان‌قیمت دیگری برای هکرها در جنگ‌های فضایی می‌باشد. این حمله‌ها می‌توانند ارتباطات، مکانیابی، ناوبری و زمانبندی ماهواره‌ها را دچار اختلال کنند.

گزارش موسسه آمریکایی CSIS که روز 12ام آوریل سال جاری میلادی و تحت عنوان "بررسی تهدیدهای فضایی ۲۰۱۸" منتشر شد، همچنین اشاره دارد که کشورهای رقیب آمریکا در راستای جنگ فضایی به فناوری‌های مداخله‌گر در سیگنال‌های ماهواره‌ای به اندازه سلاح‌های ضدماهواره‌ای اهمیت می‌دهند. برای مثال طبق گفته تاد هریسون (Todd Harrison)، کیتلین جانسون (Kaitlyn Johnson) و توماس رابرتز (Thomas Roberts) نویسندگان این گزارش، چین توسعه و پیاده‌سازی این سامانه‌ها را در اولویت‌های نخست خود قرار داده است. علاوه بر این روسیه نیز طی سال‌های اخیر در مناقشات اوکراین و سوریه، ظرفیت‌های ایجاد اختلال و حمله جعلی خود را به اثبات رسانده است. این گزارش در مورد استفاده از فناوری‌های روسی در این مناقشات می‌افزاید: این موضوع نشان‌دهنده‌ی ظرفیت‌های پیشرفته حمله الکترونیکی روسیه و بر خلاف ادعای برخی تحلیلگران مبنی بر این می‌باشد که از سال ۱۹۹۱ به بعد این کشور به مداخله و فریب سیگنال‌های ماهواره‌ای توجهی نداشته است.

این گزارش تنها به قدرت‌های فضایی همچون روسیه و چین بسنده نکرده و از ظرفیت و تمایل کشورهایی از جمله ایران و کره شمالی برای تداخل در ارتباطات ماهواره‌ای و سیگنال‌های GPS خبر داده است. ضمن اینکه گزارش مذکور به احتمال گسترش توانایی تداخل و حمله جعلی در سطح جهان اشاره دارد. این گزارش می‌افزاید: «وقتی که یک سامانه تداخلی یا حمله جعلی توسعه یابد، تولید و پیاده‌سازی آن به صورت انبوه نسبتا ارزان می‌باشد و می‌تواند بین بازیگران دولتی و غیردولتی عرصه فضا تکثیر شود.»

برای مقابله با تهدیدهایی از این دست، نیروی هوایی ارتش آمریکا دست به ساخت ماهواره‌هایی پیشرفته و فعال در فرکانس‌های بالای رادیویی زده تا مخابرات ماهواره‌ای خود را در مقابل تهدیدها و حملات الکترونیکی ایمن سازد. علاوه بر این، وزارت دفاع این کشور در ژانویه سال ۲۰۱۸ طی عملیاتی به منظور آماده‌سازی سربازان برای فعالیت در محیط‌های بدون GPS، در سیگنال‌های GPS تداخل ایجاد کرد تا خلبانان پرواز در شرایط حضور جنگ‌افزارهای الکترونیکی را تجربه کنند.

منبع: defensenews

جنگ‌های فضایی | راهبرد |

نظر شما
اخبار مرتبط

ترس آمریکا از شکست در جنگ فضایی

1397/01/29
به تازگی مقاله‌ای در وب سایت پولیتیکو به چاپ رسیده که وقوع یک جنگ فضایی را اجتناب‌ناپذیر اعلام کرده و در کمال تعجب، ارزیابی تحقیق نشان می‌دهد که ایالات ‌متحده برای شرکت در این درگیری فضایی...

مأموریت جدید نیروی هوایی آمریکا در راستای جنگ فضایی

1397/02/02
تقریبا یک ماه پیش، شرکت آمریکایی ULA دو ماهواره متعلق به نیروی هوایی این کشور را به فضا فرستاد. این ماموریت دو ماهواره‌ای در واقع شامل یک باس ماهواره‌ای آزمایشی با نام مخفف ایگل (EAGLE)...

جنگ سرد جدید در مدار زمین

1397/02/05
بروز اختلاف بین کشورهای آمریکا و روسیه بر سر مشکل اوکراین، سوریه و دیگر مسائل بین‌المللی، بدون شک در ادامه همکاری‌های فضایی دو کشور تأثیر خواهد گذاشت. زمزمه‌های این تغییر و تحولات هم‌اکنون...

پربازدیدکننده ترین خبر

از ناو سرنشین‌دار آینده روسیه چه می دانیم؟

سازمان فضایی روسیه سال‌ها به‌دنبال جایگزینی برای ناو کهنسال سایوز (Soyuz) بود اما به قول مرحوم گئورگی گرچکو (Georgy Grechko) این سفینه به قدری هوشمندانه طراحی شده که هیچ پیشنهادی نتوانست امتیاز فوق العاده‌ای نسبت به آن داشته باشد. شاید بتوان گفت نخستین قدم عملی، ساخت سفینه‌ای بانام بخش بازگشتی (Vozvraschaemyi Apparat به روسی: Возвращаемый Аппарат) باشد که تحت نام کاسموس(Cosmos) به فضا پرتاب شدند و نمونه کامل آن کاسموس ۱۴۳۳ در ۲ مارس ۱۹۸۳بود که به ایستگاه مداری سالیوت-۷ (Salyut-7) پیوست. این سفینه که هیچگاه برای حمل انسان به‌کار نرفت، در اصل توسط دفتر طراحی چلومی برای به‌کارگیری در یک نوع ناو نظامی طراحی و ساخته شده بود. به هر حال هیچکدام از طرح‌های ارائه شده نتوانستند سایوز را جانشینی کنند و سایوز نیز طی سالیان خدمت خود تغییرات کیفی بسیاری داشت. در سال‌های آغاز قرن ۲۱، مسئولان سازمان فضایی روسیه (Roscosmos) به‌طور جدی به فکر جانشینی برای آن افتادند. به همین دلیل به شرکت‌های سازنده ناوهای کیهانی در روسیه پیشنهاد این کار را دادند. از بین طرح‌های ارائه شده، در سال ۲۰۰۹، سفینه پیشنهادی شرکت صنایع فضایی انرگیا (Energia) به عنوان بهترین نمونه پذیرفته شد. در ژوئن سال بعد طرح مقدماتی انرگیا به مقامات دولتی ارائه شد و به تصویب رسید.