1397/02/02

مأموریت جدید نیروی هوایی آمریکا در راستای جنگ فضایی

تقریبا یک ماه پیش، شرکت آمریکایی ULA دو ماهواره متعلق به نیروی هوایی این کشور را به فضا فرستاد. این ماموریت دو ماهواره‌ای در واقع شامل یک باس ماهواره‌ای آزمایشی با نام مخفف ایگل (EAGLE) و یک ماهواره مخابراتی سری با نام CBAS بود. نیروی هوایی آمریکا، ماهیت ماهواره CBAS را تا روز ۶ آپریل پنهان نگه داشته...
مأموریت جدید نیروی هوایی آمریکا در راستای جنگ فضایی

تقریبا یک ماه پیش، شرکت آمریکایی ULA دو ماهواره متعلق به نیروی هوایی این کشور را به فضا فرستاد. این ماموریت دو ماهواره‌ای در واقع شامل  یک باس ماهواره‌ای آزمایشی با نام مخفف ایگل (EAGLE) و یک ماهواره مخابراتی سری با نام CBAS بود.

نیروی هوایی آمریکا، ماهیت ماهواره CBAS را تا روز ۶ آپریل پنهان نگه داشته بود و حتی پس از افشای وجود این ماهواره، از معرفی سازنده آن خودداری کرده و به توصیف مختصری در مورد ماموریت CBAS بسنده کرد. در بیانیه مرکز سامانه‌های موشکی و فضایی نیروی هوایی آمریکا آمده است: ماموریت CBAS تقویت کردن ظرفیت‌های ماهواره‌های مخابراتی نظامی موجود، و پخش کردن داده‌های نظامی به طور پیوسته از طریق رله‌های مخابراتی ماهواره‌ای می‌باشد.

همانطور که گفته شد در بخش محموله، غیر از ماهواره CBAS، ماهواره ایگل نیز قرار گرفته بود. این ماهواره که توسط شرکت ماهواره‌ساز اوربیتال (Orbital ATK) برای مرکز تحقیقات نیروی هوایی آمریکا توسعه یافته است، هم یک ماهواره است و هم یک باس ماهواره‌ای که شامل مجموعه‌ای از دیگر محموله‌های آزمایشی متعلق به وزارت دفاع آمریکا می‌باشد.

طبق اطلاعات منتشرشده توسط شرکت ULA، ماموریت اصلی ایگل، آزمایش یک وسیله نقلیه مانورپذیر است که می‌تواند تا حداکثر ۶ محموله را به مدار GEO منتقل کند. یکی از محموله‌های سوارشده بر ایگل، ماهواره‌ای به نام مایکرافت (Mycroft) می‌باشد. این ماهواره کوچک بدین منظور طراحی شده تا از ماهواره ایگل پیاده‌سازی شده و با حرکت در شعاع حداکثر یک کیلومتری آن، به کمک دوربین‌ها و حسگرهای خود از محیط اطراف ایگل اطلاعات کسب کند. سپس مایکرافت وظیفه راهنمایی، ناوبری و کنترل عملکردهای ایگل را بر عهده می‌گیرید. بر اساس بیانیه نیروی هوایی، این دو ماهواره به توسعه تاکتیک‌ها و تکنیک‌های لازم برای موفقیت در جنگ‌های فضایی کمک می‌کنند. محموله‌های آزمایشی دیگر سوار بر ماهواره ایگل، برای شناسایی و تحلیل تهدیدهای موجود برای ماهواره، از جمله اختلالات تولیدشده توسط منابع ساخت بشر، آب و هوای فضایی یا برخورد با شهابسنگ‌های کوچک استفاده می‌شوند.

ماهواره مایکرافت، دنباله‌رو مسیر ماهواره انگلز (ANGLES) است که در سال ۲۰۱۴ به فضا پرتاب شد و در نوامبر سال ۲۰۱۷ ماموربتش پایان یافت. این ماهواره توسط نیروی هوایی آمریکا برای ارزیابی تهدیدهای فضاپایه و توسعه تکنیک‌هایی برای اجرای مانورهای نزدیک به اشیائی مشخص در مدار استفاده می‌شد.

دو ماهواره پرتاب‌شده اخیر نیوری هوایی آمریکا بخشی از برنامه این سازمان با نام قرارگاه فضایی نیروی هوایی یا به اختصار (AFSPC) می‌باشند. این قرارگاه پشتیبان عملیات‌های نظامی آمریکا در سراسر جهان با انواع ماهواره‌ها، و عملیات سایبری است و تقریباً نزدیک به ۴۷۰۰۰ نفر در ۸۸ پایگاه در جهان عملیات‌های AFSPC را به انجام می‌رسانند.

منبع: c4isrnet

مخابرات ماهواره‌ای | جنگ‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

جهت‌گیری فیلم‌ها و صبحت‌های مسئولین آمریکایی در موضوع جنگ فضایی

1396/11/14
درگذشته توازن اتمی میان ایالات‌متحده و شوروی، مانع از بروز جنگ در فضا می‌شد. جهان مدرن پیچیده‌تر شده است و در حال حاضر چیزی حدود ۶۰ کشور در فضا فعالیت دارند. با این تفاسیر، آیا احتمال اتفاق...

چین و روسیه در حال آمادگی برای جنگ فضایی با آمریکا

1396/11/29
گزارش اخیر نهادهای اطلاعاتی آمریکا، حاکی از آن است که در آینده نه‌ چندان دور، قدرت‌های بزرگ جهانی در خارج از کره خاک و در فضا با یکدیگر رویارویی خواهند داشت و در این میان، چین و روسیه از...

ترس آمریکا از شکست در جنگ فضایی

1397/01/29
به تازگی مقاله‌ای در وب سایت پولیتیکو به چاپ رسیده که وقوع یک جنگ فضایی را اجتناب‌ناپذیر اعلام کرده و در کمال تعجب، ارزیابی تحقیق نشان می‌دهد که ایالات ‌متحده برای شرکت در این درگیری فضایی...

پربازدیدکننده ترین خبر

اپسیلون ژاپنی با هفت ماهواره به فضا پرتاب شد

ژاپن نخستین پرتاب خود را در سال 2019 با استفاده از موشک اپسیلون انجام داد. در این پرتاب هفت ماهواره را مدار قرار گرفت. اپسیلون از مرکز فضایی اوچینورا در ساعت 09:50:20 به وقت محلی (00:50 به وقت گرینویچ) به فضا پرتاب و طی یک زمان 9 دقیقه و17 ثانیه ای محموله را به مقصد رساند. ماهواره 200 کیلوگرمی ماهواره راپیس-1 (RAPIS-1)، مکعبی با ابعاد یک متر است که توسط شرکت آکسل اسپیس (Axelspace) با هدف آزمایش قطعات در مدار برای استفاده بالقوه در ماموریت های آینده طراحی و ساخته شده است. یکی دیگر از محموله های موشک اپسیلون در این پرتاب، سامانه ای به نام آسترو لیو-1 (Astro Live 1 (ALE-، یک ماهواره 68 کیلوگرمی طراحی و ساخته شده توسط شرکت ژاپنی آسترو لیو اکسپرینس(Astro Live Experiences) است که برای ایجاد شهاب سنگ مصنوعی استفاده می شود. این ماهواره گلوله های کوچک به قطر حدود یک سانتی متر را به جو شلیک می کند. محموله دیگر ، ماهواره 50 کیلوگرمی هودویوشی-2 (Hodoyoshi-2) است که به عنوان یک ابزار نجومی برای یک کنسرسیوم پژوهشی بین المللی به رهبری دانشگاه توکیو راهی مدار زمین شد. محموله دیگری که در این پرتاب در مدار قرار گرفت، میکرودراگون (MicroDragon) یک ماهواره 50 کیلوگرمی مرکز ملی ماهواره ویتنام است که برای مطالعه مناطق ساحلی ویتنام، جمع آوری داده ها جهت کمک به تعیین کیفیت آب، و نظارت بر تغییرات در خط ساحلی کشور است. از جمله سه ماهواره دیگری که با اپسیلون در مدار قرار گرفت، نخستین آنها تاسواره ای با نام اوریگامی ست (OrigamiSat) در اندازه 10 در 10 در 34 سانتی متر بود. این ماهواره ها توسط موسسه فناوری توکیو اداره می شود. اوریگامی ست هنگامی که در مدار قرار می گیرد، استقرار یک ساختار با لایه ای نازک را آزمایش می کند. این ماهواره همچنین دارای یک فرسنتده رادیو آماتور است.