1397/01/26

دومین میدان مغناطیسی زمین کشف شد

آژانس فضایی اروپا ادعا کرد که میدان مغناطیسی دیگری در اطراف زمین مشاهده شده که در اثر جزر و مد اقیانوس به وجود آمده است. شدت این میدان مغناطیسی ۲۰هزار بار ضعیف‌تر از میدان مغناطیسی عمومی زمین است. سه ماهواره‌ای که میدان مغناطیسی زمین را بررسی می‌کنند، جزئیاتی را در میدان مغناطیسی زمین آشکار کرده‌اند...
دومین میدان مغناطیسی زمین کشف شد

آژانس فضایی اروپا (ESA) ادعا کرد که میدان مغناطیسی دیگری در اطراف زمین مشاهده شده که در اثر جزر و مد اقیانوس به وجود آمده است. شدت این میدان مغناطیسی ۲۰هزار بار ضعیف‌تر از میدان مغناطیسی عمومی زمین است.
سه ماهواره‌ای که میدان مغناطیسی زمین را بررسی می‌کنند، جزئیاتی را در میدان مغناطیسی زمین آشکار کرده‌اند که از جزر و مد اقیانوس به وجود آمده است. داده‌هایی که طی چهار سال مأموریت فضاپیمای سوارم (Swarm) گردآوری شده، به تصویربرداری از میدان مغناطیسی دیگری منجر شده است که می‌تواند در ساخت مدل‌های بهتری از گرمایش جهانی، مؤثر باشد.
مدارگردهای سوارم که سال ۲۰۱۳ (۱۳۹۲) به فضا پرتاب شد، از سه ماهواره یکسان تشکیل شده که اکنون در ارتفاع ۳۰۰ تا ۵۳۰ کیلومتری از سطح زمین در گردشند و ویژگی‌های مغناطیسی سیاره زمین را می‌سنجند.
«نیلز اولسن» (Nils Olsen) فیزیکدان دانشگاه صنعتی دانمارک در نشست امسال اتحادیه علوم زمین اروپا که در شهر وین اتریش برگزار شد، نتایج شگفت‌آوری را در مورد جزئیات این سنجش‌ها ارائه داد. اولسن گفت: «آنچه ما مشاهده کردیم، میدان مغناطیسی واقعاً کوچکی است. شدت آن بین ۲ تا ۲٫۵ نانوتسلا و تقریباً ۲۰هزار برابر ضعیف‌تر از میدان مغناطیسی سیاره زمین است.
هر دو میدان مغناطیسی، حاصل اثر دینامیکی هستند که از حرکت ذرات بارور شناور درون مایع تولید می‌شود. درون هسته زمین، این گردش یون‌های آهن و نیکل داغ است که میدان مغناطیسی عمومی زمین را به وجود می‌آورد. راز شکل‌گیری این میدان تازه‌کشف‌شده اما در یون‌های حل‌شده در آب اقیانوس‌هاست که با حرکت در جریان‌ها و جزر و مد، میدان بسیار ضعیفی تولید می‌کنند.
جداسازی این الگوهای ضعیف -مانند جریان‌های خلیجی (Gulf Stream) گرم و قوی در اقیانوس اطلس- از پس‌زمینه پرنوسان میدان مغناطیسی قوی‌تر، دشوار است؛ اما امواج آب و جریان جزر و مد که همگام با گردش مداری ماه تغییر می‌کند، پالس مشخصی تولید می‌کند که این سیگنال‌های ضعیف را برجسته می‌کند.
اولسن می‌گوید:«ما از مدارگردهای سوارم برای سنجش سیگنال‌های مغناطیسی جزر و مدی از سطح اقیانوس تا بستر دریا استفاده کرده‌ایم. نتایج این سنجش، به ما تصویر جهانی از تغییرات جریان اقیانوسی در همه اعماق ارائه داد که تصویر جدیدی به شمار می‌رود.»
ازآنجایی‌که آب ظرفیت گرمایی بالایی دارد، پیش‌بینی توانایی سیاره ما برای محبوس شدن در گرمای حاصل از بالا رفتن گازهای گلخانه‌ای و تشدید اثر گلخانه‌ای، به درک چگونگی حرکت جزر و مد در سه بعد بستگی دارد. شاید دانستن این‌که آب‌های گرم در کجا عمیق و کم‌عمق می‌شوند، در توضیح چرخه‌های تسریع گرمای جهانی مؤثر باشد.
به گفته اولسن، این سیگنال‌های مغناطیسی به واکنش ضعیف‌تر در بستر دریا منجر می‌شوند. این نتایج به یادگیری بیشتر درباره ویژگی‌های الکتریکی سنگ‌کره زمین و گوشته بالایی آن می‌انجامند. یافتن الگوهای بین این دو میدان مغناطیسی، امکان تصویربرداری بهتر از مواد معدنی مذاب را برای دانشمندان فراهم می‌کند.

کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

شناسایی منشا بزرگترین میدان مغناطیسی خورشید

1396/11/20
محققان منشا بزرگترین میدان مغناطیسی سطح خورشید را که تاکنون اندازه‌گیری شده است، شناسایی کردند.

پربازدیدکننده ترین خبر

سفر فضاپیمای BepiColumbo به سمت سیاره عطارد آغاز شد

اولین مأموریت آژانس فضایی اروپا (ESA) به سیاره عطارد بامداد روز ۲۸ مهر از پایگاه فضایی گویان فرانسه آغاز شد. فضاپیمای بپی‌کلمبو (BepiColumbo ) رأس ساعت ۵:۱۵بامداد سوار بر ماهواره‌بر آریان ۵ پرتاب شد و سفری هفت ساله را به سمت نزدیک‌ترین سیاره منظومه شمسی به خورشید آغاز کرد. فاصله زمین تا عطارد ۲۴۰میلیون کیلومتر است ولی کل سفر فضاپیمای مورد بحث به حدود 9 میلیارد کیلومتر خواهد رسید. با وجود هوای نیمه ابری، عملیات پرتاب با تلاش مشترک آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس فضایی ژاپن (JAXA) به شکل بی نقصی انجام شد. دو دقیقه پس از پرتاب، دو بوستر اولیه از آریان ۵ جدا شدند. طی ۹دقیقه وظیفه موتور اصلی هم به پایان رسید و BepiColumbo سوار بر ماژول انتقال و مرحله بالایی به مدار پایینی زمین رسیدند. نهایتاً در زمان ۲۷دقیقه پس از پرتاب، فضاپیما به طور کامل از سامانه پرتاب جدا شد و سفرش را آغاز کرد. سیگنال‌های اولیه نشان می‌دهند که ماهواره مورد بحث کاملاً سالم و عملیاتی است. به خاطر نیروی گرانش عظیم خورشید، انرژی مورد نیاز برای رسیدن به عطارد تقریباً معادل انرژی برای رسیدن به پلوتو است. آریان ۵ قدرت کافی برای طی این مسیر ندارد و پیشرانه‌های یونی روی فضاپیما هم از عهده این کار بر نمی‌آیند. به همین دلیل بپی‌کلمبو مجبور است مانورهای خاصی را برای دستیابی به سرعت مورد نیاز انجام دهد. یکی از این مانورها در سال ۲۰۲۰ دور زمین انجام می‌شود، دو مورد در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ دور سیاره ناهید، و شش مانور بین سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ دور عطارد تا نهایتاً فضاپیما در تاریخ پنجم دسامبر ۲۰۲۵ در مدار مورد نظر قرار گیرد. پس از قرار گرفتن در مدار، بپی‌کلمبو به دو مدارگرد تقسیم می‌شود: مدارگرد مرکوری (MPO) متعلق به آژانس فضایی اروپا و مدارگرد مگنتوسفری مرکوری (MMO) متعلق به ژاپن. برای اولین بار است که دو فضاپیما به شکل همزمان به سمت عطارد ارسال می‌شوند تا در مورد ساختار، میدان مغناطیسی و فقدان اتمسفر این سیاره تحقیق کنند.