1397/01/28

ماهواره‌های کوچک و معضل کمبود پرتابگر

پرتاب بیش از ۲۰۰ ماهواره کوچک در سال ۲۰۱۷ یک پیشرفت مهم و رکوردشکنانه محسوب می‌شود. با توجه به ساخت ارزان، وزن سبک و و در نتیجه ارزان بودن پرتاب، بازار ماهواره‌های کوچک پتانسیل زیادی برای رشد دارد. اما چالش اصلی و مانع رشد این بازار این است که گزینه‌های کافی برای ارسال این ماهواره‌ها به فضا در دسترس...
ماهواره‌های کوچک و معضل کمبود پرتابگر

در کنفرانسی با عنوان "گزینه‌های جدید برای پرتاب به مدار"  که ماه گذشته در شهر واشنگتن آمریکا برگزار شد، در مورد مشکلی که در راه پرتاب ماهواره‌های کوچک به فضا وجود دارد صحبت گردید. کندال راسل (Kendall Russell) از دبیران وبسایت فضایی Via Satellite در این جلسه به رشد قابل توجه بخش ماهواره‌های کوچک در یک سال اخیر اشاره کرد. پرتاب بیش از ۲۰۰ ماهواره کوچک در سال ۲۰۱۷ یک پیشرفت مهم و رکوردشکنانه محسوب می‌شود. با توجه به ساخت ارزان، وزن سبک و و در نتیجه ارزان بودن پرتاب، بازار ماهواره‌های کوچک پتانسیل زیادی برای رشد دارد. اما چالش اصلی و مانع رشد این بازار این است که گزینه‌های کافی برای ارسال این ماهواره‌ها به فضا در دسترس نیست.

راسل سوالی را با مضمون مهم‌ترین نارضایتی‌های فعالان در مورد پرتاب‌ها در این کنفرانس مطرح کرد که جواب اکثریت حاضران "کم بودن گزینه‌های پرتاب" بود.

جنی بارنا (Jenny Barna) مدیر پرتاب شرکت اسپایر (Spire) در این مورد گفت: «در بازار یک شکاف برای ماهواره‌های کوچک به وجود آمده است و باید تعداد کسب و کارهای مربوط به پرتاب ماهواره کوچک بیشتر شود.» ریچ پورنل (Rich Pournelle) نایب رییس توسعه کسب و کار در شرکت نانورکس (Nanoracks) نیز با تایید این موضوع گفت: «اگر به گذشته اسپیس ایکس نگاه کنید، آنها هر 18 ماه تنها یک پرتاب داشتند، اما اکنون هفته‌ای یک پرتاب انجام می‌دهند. وقتی چند نمونه از چنین شرکت‌هایی در بازار پرتاب ماهواره‌های کوچک نیز وجود داشته باشد، این بازار به یک بازار رقابتی تبدیل خواهد شد که ما انتظارش را داریم.»

بارنا افزود: «برای یک مشتری مثل اسپایر که به دنبال ماهیانه حداقل یک پرتاب است، پیدا کردن یک پرتاب مناسب می‌تواند به شدت چالش برانگیز باشد. ضمن اینکه در هنگام پرتاب به عنوان محموله ثانویه هر اتفاقی ممکن است رخ دهد. برای مثال از ۱۲ موقعیت پرتابی که برای اسپایر فراهم شده است، تنها ۷ عدد از آن‌ها به ثمر رسیده و پرتاب واقعا انجام شده است.» به گفته وی در حال حاضر اگر زمان پرتاب و مدار هدف برای صاحبان ماهواره‌های کوچک مهم باشد، پیدا کردن پرتاب مناسب کار آسانی نیست.

علاوه بر ماهواره‌برهای کوچکی مثل ماهواره‌بر الکترون (Electron) که در آمریکا توسعه می‌یابد، کشورهای هند و چین نیز به دنبال ساخت ماهواره‌برهایی مخصوص ماهواره‌های کوچک هستند. البته باید این را هم در نظر گرفت که حتی در صورت کمتر بودن هزینه پرتاب با این ماهواره‌برها، آیا مشتریان آمریکایی و اروپایی حاضر به طی کردن این مسافت طولانی برای پرتاب ماهواره خود هستند یا خیر؟

به هر حال آنچه مسلم است این است که بازار رو به رشد ماهواره‌های کوچک نیاز به موقعیت‌های بیشتری برای پرتاب ماهواره دارد و باید دید که آیا ماهواره‌برهای کوچک وعده داده شده می‌توانند این امر را محقق کنند یا خیر؟

منبع: satellitetoday

ماهواره‌بر و پرتاب | اقتصاد فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

ژاپن با کوچکترین ماهواره‌بر دنیا ماهواره به فضا برد

1396/11/17
روز گذشته آژانس اکتشافات فضایی ژاپن، JAXA، ماهواره‌ای را با کمک ماهواره‌بر مینیاتوری SS-520 به مدار زمین پرتاب کرد. این حامل فضایی به کوچک‌ترین ماهواره‌بر فضایی جهان مشهور است.

تلاش یک شرکت اوکراینی بریتانیایی برای تاسیس پایگاه پرتاب ماهواره‌های کوچک

1396/11/23
شرکت دو ملیتی اسکایرورا (Skyrora) از برنامه‌های خود برای انجام یک پرواز آزمایشی زیرمداری در سه ماهه آخر سال 2018 خبر داد. این شرکت همچنین به عنوان بخشی از استراتژی خود برای کاهش هزینه پرتاب‌...

معرفی پرتابگر لانچر وان برای ماهواره‌های کوچک

1396/12/26
بعد از چند دهه فعالیت فضایی دولت‌ها، امروز صنایع خصوصی وارد این عرصه شده‌اند. با پشتوانه سرمایه‌گزاری‌های انجام شده، شرکت‌های تجاری فضایی خدمات ارزشمندی را به بازیگزان کلیدی این حووزه ارایه...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.