1396/12/27

آینده ماهواره‌های سنجشی نظامی در فضا

داشتن یک منبع اختصاصی تصاویر ماهواره‌ای و دیگر اطلاعات فضاپایه چقدر می‌تواند برای سربازان و ارتش‍ها ارزشمند باشد؟ این سوالی است که مقامات نظامی آمریکایی امیدوارند جوابش را با استفاده آزمایشی از میکروماهواره کسترل-آی (Kestrel Eye) در رزمایش‌های آتی بیابند. این میکروماهواره در ماه اکتبر سال گذشته میلادی...
آینده ماهواره‌های سنجشی نظامی در فضا

داشتن یک منبع اختصاصی تصاویر ماهواره‌ای و دیگر اطلاعات فضاپایه چقدر می‌تواند برای سربازان و ارتش‍ها ارزشمند باشد؟ این سوالی است که مقامات نظامی آمریکایی امیدوارند جوابش را با استفاده آزمایشی از میکروماهواره کسترل-آی (Kestrel Eye)  در رزمایش‌های آتی بیابند. این میکروماهواره در ماه اکتبر سال گذشته میلادی از ایستگاه فضایی بین‌المللی در فضا رها شد.
این ماهواره متعلق به وزارت دفاع آمریکا اکنون در مدار قرار گرفته است و انتظار می‌رود طی هفته‌های آتی اولین تصاویر خود را مخابره کند. سسیل لانگینو (Cecil Longino) سخنگوی قرارگاه دفاع موشکی و فضایی ارتش آمریکا (SMDC) می‌گوید این ماهواره 53 کیلوگرمی فعلا در مرحله صحت‌سنجی مداری و انجام دیگر آزمایش‌هاست تا در اواخر بهار به مرحله عملیاتی برسد. به گفته وی غیر از رزمایش‌ها، از این ماهواره در مواقع بحران یا عملیات‌های احتمالی نیز استفاده خواهد شد.
اما فعالان صنعت ماهواره‌های کوچک فعالیت کسترل-آی را زیر نظر داشته و ترس از آن دارند که حضور ماهواره‌های نظامی در فضا جدی‌تر شود. راه‌اندازی خط تولید این ماهواره کوچک که از اغلب ماهواره‌های همدسته خود بزرگتر است و برای تصویربرداری سریع طراحی شده است، تنها 2 میلیون دلار هزینه خواهد داشت. بنابراین راه‌اندازی منظومه‌های ماهواره‌هایی از این دست علاوه بر پررنگ‌تر کردن حضور ماهواره‌های نظامی در فضا، بخشی از بازار این فعالان را نیز کساد خواهد کرد. دن هارکینز (Dan Harkins)، مدیر بازاریابی شرکت هوافضای مریلند (Maryland Aerospace) سازنده این ماهواره می‌گوید بازار ماهواره‌های کوچک مملو از ماهواره‌های مکعبی تجاری شده است و این ماهواره‌ها فضای کافی را برای محموله‌های پیچیده ندارند. وی افزود: «بیشتر ماهواره‌های مکعبی در بازه 2 واحدی تا 4 واحدی قرار می‌گیرند، حال آنکه کسترل طبق این مقیاس ابعادی دو برابر یک ماهواره مکعبی 27 واحدی دارد.» بنابراین می‌توان با تولید تعداد بیشتری از چنین ماهواره‌ای، یک بازار جدید و اختصاصی ایجاد کرد.
شرکت مریلند امیدوار است که فرماندهان نظامی کسترل را به عنوان یک مهره ارزشمند ببینند. این ماهواره در نوع خود اولین است و هارکینز امیدوار است که با دریافت بودجه از ارتش آمریکا منظومه‌ای از میکروماهواره‌های نظامی راه‌اندازی شود.
طبق گفته مقامات SMDC، با استفاده از میکروماهواره‌های نظامی، سربازان می‌توانند طی چند دقیقه به تصاویر ماهواره‌ای با دقت 1.5 متر دسترسی داشته باشند و بدین ترتیب ماهواره‌های کوچک تعاملی‌تر از گذشته خواهند شد. کسترل-آی که بر اساس باس ماهواره‌ای MagicBus ساخته شده، با ماهواره‌بر فالکون 9 به فضا فرستاده شد و در فاصله 400 کیلومتری از سطح زمین فعالیت می‌کند.


منبع: Spacenews

سنجش از دور | جاسوسی فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

میکروماهواره جدید نروژ برای بهبود نظارت بر کشتی‌ها

1396/10/28
در دهم دی‌ماه، آزمایشگاه پرواز فضایی (Space Flight laboratory) وابسته به دانشگاه تورنتو در کانادا اعلام کرد که در حال طراحی میکرو ماهواره جدیدی به نام نورست-۳ (NorSat-3) برای سازمان فضایی...

پرتاب یک ماهواره جاسوسی دیگر توسط آمریکا

1396/10/27
اتحادیه پرتاب فضایی آمریکا(ULA) یک ماهواره جاسوسی دیگر را با موشک "دلتا-۴" با موفقیت به فضا پرتاب کرد و ماهواره را در مدار قرارداد.

پشتیبانی بوئینگ از سامانه جاسوسی نیروی هوایی آمریکا

1396/11/23
شرکت بوئینگ اواخر سال گذشته میلادی قراردادی با نیروی هوایی ارتش آمریکا امضا کرد که به موجب آن ماهواره جاسوسی بلاک ۱۰ (Block 10 ) را پشتیبانی خواهد کرد. این قرارداد که بیش از 21.9 میلیون...

پربازدیدکننده ترین خبر

اپسیلون ژاپنی با هفت ماهواره به فضا پرتاب شد

ژاپن نخستین پرتاب خود را در سال 2019 با استفاده از موشک اپسیلون انجام داد. در این پرتاب هفت ماهواره را مدار قرار گرفت. اپسیلون از مرکز فضایی اوچینورا در ساعت 09:50:20 به وقت محلی (00:50 به وقت گرینویچ) به فضا پرتاب و طی یک زمان 9 دقیقه و17 ثانیه ای محموله را به مقصد رساند. ماهواره 200 کیلوگرمی ماهواره راپیس-1 (RAPIS-1)، مکعبی با ابعاد یک متر است که توسط شرکت آکسل اسپیس (Axelspace) با هدف آزمایش قطعات در مدار برای استفاده بالقوه در ماموریت های آینده طراحی و ساخته شده است. یکی دیگر از محموله های موشک اپسیلون در این پرتاب، سامانه ای به نام آسترو لیو-1 (Astro Live 1 (ALE-، یک ماهواره 68 کیلوگرمی طراحی و ساخته شده توسط شرکت ژاپنی آسترو لیو اکسپرینس(Astro Live Experiences) است که برای ایجاد شهاب سنگ مصنوعی استفاده می شود. این ماهواره گلوله های کوچک به قطر حدود یک سانتی متر را به جو شلیک می کند. محموله دیگر ، ماهواره 50 کیلوگرمی هودویوشی-2 (Hodoyoshi-2) است که به عنوان یک ابزار نجومی برای یک کنسرسیوم پژوهشی بین المللی به رهبری دانشگاه توکیو راهی مدار زمین شد. محموله دیگری که در این پرتاب در مدار قرار گرفت، میکرودراگون (MicroDragon) یک ماهواره 50 کیلوگرمی مرکز ملی ماهواره ویتنام است که برای مطالعه مناطق ساحلی ویتنام، جمع آوری داده ها جهت کمک به تعیین کیفیت آب، و نظارت بر تغییرات در خط ساحلی کشور است. از جمله سه ماهواره دیگری که با اپسیلون در مدار قرار گرفت، نخستین آنها تاسواره ای با نام اوریگامی ست (OrigamiSat) در اندازه 10 در 10 در 34 سانتی متر بود. این ماهواره ها توسط موسسه فناوری توکیو اداره می شود. اوریگامی ست هنگامی که در مدار قرار می گیرد، استقرار یک ساختار با لایه ای نازک را آزمایش می کند. این ماهواره همچنین دارای یک فرسنتده رادیو آماتور است.