1396/12/21

حضور لائوس و نپال در برنامه ریز ماهواره های ژاپن

یک گروه از دانشجویان دانشگاه توکیو طی سه سال آینده با همکاری بیش از ۲۰ کشور از جمله لائوس و نپال برای تأمین زیرساخت‌های ارتباطات راه دور، حدود ۲۰ماهواره را به فضا پرتاب خواهند کرد. علاوه بر بهبود ارتباطات تلفن همراه در کشورهای در حال توسعه، این پروژه همچنین به آن‌ها در حضور بازار فضایی کمک خواهد کرد...
حضور لائوس و نپال در برنامه ریز ماهواره های ژاپن

سیروس برزو: یک گروه از دانشجویان دانشگاه توکیو طی سه سال آینده با همکاری بیش از ۲۰ کشور از جمله لائوس و نپال برای تأمین زیرساخت‌های ارتباطات راه دور، حدود ۲۰ماهواره را به فضا پرتاب خواهند کرد.
علاوه بر بهبود ارتباطات تلفن همراه در کشورهای در حال توسعه، این پروژه همچنین به آن‌ها در حضور بازار فضایی کمک خواهد کرد و شاید تقاضای آینده برای ماهواره‌ها و خدمات مربوطه را نیز افزایش دهد.
گروهی به سرپرستی شینیچی ناکازوکا (Shinichi Nakasuka)، استاد دانشگاه توکیو، ماهواره‌هایی به وزن ۳ کیلوگرم (کمتر از تقریبا یک هزارم وزن یک ماهواره معمولی) طراحی کرده‌اند و تصمیم جدی دارند که آن‌ها را به فضا بفرستند. مشکل ریز ماهواره‌ها این است که محدودیت مکانی دارند و در طول زمان یک دور گردش در مدار، تنها می‌تواند با یک ایستگاه زمینی در ارتباط باشند. تیم ناکازوکا می‌خواهد یک شبکه از حدود ۲۰ ماهواره را در مدار زمین ایجاد کند تا ارتباطات بدون وقفه برقرار شود.
در آزمایش اوایل فوریه، گروه او از موشک اس اس-۵۲۰ آژانس اکتشاف هوافضایی ژاپن برای پرتاب یک ریز ماهواره به نام  تریکام-۱ آر (که به اسم تاسوکی Tasuki هم شناخته می شود) به مدار استفاده کردند. یک حسگر زمینی ضمن عبور این ماهواره از روی ژاپن، سیگنال‌های ضعیفی که نشانگر دما و داده‌های نوشتاری از سوی آن بود را دریافت کرد. در گذر بعدی، تاسوکی توانایی‌های ارتباطی خود را دوباره با انتقال داده‌های جمع آوری شده در مدار خود نشان داد. دوربین‌های آن نیز تصاویری از زمین گرفته بود.
هزینه‌های نسبتا پایین ریز ماهواره‌ها، شرکت‌های کوچک را به کسب و کار فضایی تبدیل می‌کنند که در گذشته تنها تحت سلطه دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ بودند.
در لائوس، پوشش‌های ارتباطات سیار برای نظارت بر محیط زیست مشکل دارد و کامل نیست. شبکه ماهواره‌ای ناکازوکا به زیرساخت‌های مخابراتی موجود افزوده خواهد شد و با استفاده از حسگر های نصب شده در رودخانه‌ها، زمین‌های کشاورزی و سایر نقاط در اندازه گیری سطوح و درجه حرارت آب، توانایی کنترل وضعیت را به سازمان و ارگان‌های مربوطه می‌دهد. اطلاعات ارسالی همچنین می‌تواند برای نظارت بر سیل و سایر تغییرات در محیط زیست مورد استفاده قرار گیرد که معمولا بروز آن‌ها پیامدهای خطرناکی مانند گسترش بیماری‌های عفونی دارند.
ماهواره‌های ارزان قیمت می‌توانند کشور های در حال توسعه و کوچک را به خرید ماهواره خود و ایجاد انگیزه برای شروع تلاش‌های فضایی تبدیل کنند. ساخت این ماهواره‌ها یک یا دو سال طول می‌کشد که زمان نسبتا کوتاهی در حدود نصف زمان مورد نیاز برای ماهواره‌های بزرگتر به‌شمار می‌روند. این ماهواره‌ها مشاغل، دانشکده‌ها و آزمایشگاه‌ها را تشویق می‌کند تا توانایی خود را عملیاتی کنند. کارشناسان معتقدند سهولت طراحی و ساخت و حتی پرتاب این نوع ماهواره ممکن است در آینده نزدیک، راه ورود افراد را هم به کسب و کار ماهواره‌ای باز کند.

خدمات و کاربردها | مخابرات ماهواره‌ای | دیپلماسی فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

نپال مشتری جدید ماهواره رژیم صهیونیستی

1396/10/23
شرکت اسپیس کام مدیریت ناوگان ماهواره‌ای آموس اعلام کرد با شرکت شبکه رسانه دیش نپال، قراردادی بلندمدت به امضا رسانده تا این کشور بتواند از امکانات ماهواره آموس-۴ (Amos-4) برای به دست آوردن...

آمریکا و ژاپن درصدد افزایش همکاری‌های فضایی

1396/10/24
معاون وزیر دفاع آمریکا و وزیر سیاست‌گذاری فضایی ژاپن درباره چگونگی توسعه همکاری دوجانبه در فضا در بحبوحه تنش‌ها در منطقه آسیا-اقیانوسیه به گفت‌وگو پرداختند.

ژاپن با کوچکترین ماهواره‌بر دنیا ماهواره به فضا برد

1396/11/17
روز گذشته آژانس اکتشافات فضایی ژاپن، JAXA، ماهواره‌ای را با کمک ماهواره‌بر مینیاتوری SS-520 به مدار زمین پرتاب کرد. این حامل فضایی به کوچک‌ترین ماهواره‌بر فضایی جهان مشهور است.

پربازدیدکننده ترین خبر

قدمی دیگر برای منظومه ماهواره‌ای نظامی آمریکا

ماهواره‌ مخابراتی نیروی هوایی ایالات متحده (USAF) توسط اتحادیه پرتاب‌ (ULA) به فضا پرتاب شد. این پرتاب روز شنبه ۱۶ مارس ( ۲۵ اسفند) ساعت ۲:۲۶ بامداد به وقت تهران در پایگاه فضایی کیپ‌کاناورال انجام شد. ماهواره‌بر این پرتاب دلتا-۴ (Delta-IV) بود که متعلق به اتحادیه پرتاب ماهواره‌ای آمریکا است. در سال ۲۰۰۱ مزایده‌ای برای ساخت ماهواره‌های یک منظومه ماهواره‌ای مخابراتی به منظور تامین ارتباطات نیرو‌های استراتژیک نیروی هوایی آمریکا از جمله پهپاد‌ها در سراسر جهان با شبکه اطلاعات دفاعی ارتش آمریکا (DISN) برگزار شد که طی آن شرکت بوئینگ برنده شد و قرار شد بوئینگ ۱۰ ماهواره‌ برای این منظومه که ست‌کام (Wideband Global Satcom) نام‌گذاری شده بود بسازد. بودجه ساخت پنج ماهواره اول این منظومه ۱.۴ میلیارد دلار اعلام شده است. WGS-10 که دهمین ماهواره این منظومه است قرار بود آخرین نمونه باشد اما در سال ۲۰۱۸ کنگره آمریکا بودجه‌ای ۶۰۰ میلیون دلاری برای ساخت و پرتاب شماره‌های ۱۱ و ۱۲ را تصویب کرد. البته هنوز زمان دقیق ساخت و پرتاب این دو ماهواره‌ مشخص نشده است. ماهواره WGS-10 قرار است در مدار ژئو قرار بگیرد و طول عمر آن ۱۴ سال برنامه ریزی شده است. این ماهواره با ۵۹۸۷ کیلوگرم وزن از ۸ ترانسپاندر باند ایکس (X-Band) و ۱۰ ترانسپاندر باند کا (KA-Band) برای انجام وظایف خود استفاده می‌کند. ​