1396/12/19

یافته های جدید فضاپیمای جونو از فعالیت های زیر سطحی سیاره مشتری و هسته آن

فضاپیمای جونو (Juno) از سال ۲۰۱۶ تا امروز در حال گردش به دور سیاره مشتری بوده و تا به‌ حال اطلاعات بسیار باارزشی را این غول گازی منظومه ما به زمین مخابره کرده است. در همین راستا و به کمک اطلاعات مذکور محققین حالا درک بهتری از اتفاقاتی دارند که در زیر سطح این سیاره بزرگ در حال وقوع است.
یافته های جدید فضاپیمای جونو از فعالیت های زیر سطحی سیاره مشتری و هسته آن

فضاپیمای جونو (Juno) از سال ۲۰۱۶ تا امروز در حال گردش به دور سیاره مشتری بوده و تا به‌ حال اطلاعات بسیار باارزشی را این غول گازی منظومه ما به زمین مخابره کرده است. در همین راستا و به کمک اطلاعات مذکور محققین حالا درک بهتری از اتفاقاتی دارند که در زیر سطح این سیاره بزرگ در حال وقوع است.
علاوه بر این‌ها جونو موفق به رصد برخی فعل و انفعالات عجیب در دو قطب سیاره مشتری شده است. ما پیش از این می‌دانستیم که دو قطب شمال و جنوب بزرگترین سیاره منظومه شمسی محل جولان بزرگترین چرخندهایی (cyclones) است که بشتر تا کنون موفق به رویت آن‌ها شده. حال تصاویر جدید نشان می‌دهند که ظاهراً نحوه شکل‌گیری و حرکت چرخندهای مذکور از الگویی خاص پیروی می کند.
در قطب جنوب مشتری پنج سایکلون، یک سایکلون مرکزی را به شکل یک پنج ضلعی احاطه کرده اند. مشابه همین الگو با هشت چرخند احاطه کننده در قطب شمال سیاره مورد بحث نیز قابل مشاهده است.

گردش‌های متوالی جونو به دور این سیاره گازی نشان می‌دهد که چینش چرخندها به طور مداوم در قطبین حفظ می‌شود. هنوز دانشمندان توضیحی منطقی برای این پدیده و این که چرا چرخندهای مورد بحث با یکدیگر ترکیب نمی‌شوند، در اختیار ندارند.
جونو علاوه بر تصاویر فوق اطلاعات جدیدی را نیز در خصوص نوارهای رنگی روی سطح مریخ در اختیار کارشناسان ناسا قرار داده است. بر این اساس مشخص شده که تشکیل چنین الگویی ارتباطی مستقیم با فعالیت‌هایی دارد که در زیر سطح سیاره مورد اشاره در حال انجام است.
همان طور که در تصور بالا نیز کاملاً مشهود است، ابرهای متراکم احاطه کننده سطح مشتری متشکل از نوارهایی تیره و روشن هستند که در هر کدام جهت وزش بادها و حرکت ابرها کاملاً مخالف یکدیگر است. تا امروز تصور می‌شد که تمایز مذکور تنها شامل جو می‌شود، اما اطلاعات گرانشی ارسال شده توسط جونو نشان می‌دهد که توزیع میدان جاذبه مشتری در دو نیمکره شمالی و جنوبی یکسان نیست، بنابراین می‌توان چنین برداشت کرد که تفاوت فعل و انفعالات در نوارهای تیره و روشن در زیر سطح مشتری نیز وجود دارد.
بر این اساس براورد شده که جریان‌های گازی در حال گردش روی سطح مشتری تا عمق حداقل ۳ هزار کیلومتری با همین قدرت و سرعت در حال جابه‌جایی گازها هستند. به عبارت دیگر، حدود یک درصد از غول عظیم الجثه گازی منظومه شمسی به طور مداوم در حال گردش روی سطح آن هستند.
سومین یافته مهم در خصوص سیاره مشتری مربوط به هسته آن می‌شود. دانسته‌های قبلی دانشمندان را به این یقین رسانده که هسته بزرگترین سیاره منظومه ما از مایعی شامل هیدروژن و هلیوم تشکیل شده است. حال آنالیز برخی اسکن‌های انجام شده توسط جونو نشان می‌دهد که احتمالاً کل این هسته مایع به شکل یک جسم صلب در حال گردش است.
محققین ناسا بر این عقیده‌اند که گاز موجود در مرکز این سیاره غول‌پیکر دارای بار الکتریکی بسیار قدرتمند است و سبب می‌شود که کل سیستم به صورت یک‌جا و در اثر میدان مغناطیسی بسیار عظیم سیاره به گردش در می‌آید.
شاید یافته‌های جدید فضاپیمای جونو به چند سوال قدیمی در خصوص سیاره مشتری پاسخ داده باشند، اما در عین حال خود سبب شکل‌گیری سوالاتی بسیار بزرگتر شده‌اند.

یافته های جدید فضاپیمای جونو از فعالیت های زیر سطحی سیاره مشتری و هسته آن


منبع: دیجیاتو

کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

فضاپیمای 1 میلیارد دلاری ناسا تازه‌ترین عکس های سیاره مشتری را به زمین فرستاد

1396/11/28
جدیدترین عکس های سیاره مشتری که به تازگی توسط کاوشگر جونو (Juno probe) ناسا تهیه شده‌اند، گوشه‌ای از شگفتی‌های پنجمین سیاره منظومه شمسی را به ما نشان می‌دهند. فضاپیمای جونو (Juno probe)...

تصاویر متوالی از سیاره مشتری ثبت شد

1396/12/13
ناسا تصاویری متوالی از سیاره مشتری منتشر کرد که این تصاویر توسط فضاپیمای جونو ثبت شده است. سازمان فضایی آمریکا امروز تصویری از ابرهای نزدیک قطب جنوب سیاره مشتری را منتشر کرد.

پربازدیدکننده ترین خبر

مریخ را با چشم غیر مسلح در آسمان ببینید

ماه آتی میلادی برای نخستین بار در ۱۵ سال اخیر فاصله مریخ تا زمین به کمترین میزان (۳۵.۸ میلیون مایل) می‌رسد و با چشم غیر مسلح می‌توان مریخ را در آسمان تماشا کرد. به گفته دین رگاس، یکی از ستاره شناسان رصدخانه سینسیناتی، ۳۱ جولای فاصله سیاره سرخ رنگ تا زمین ۳۵.۸ میلیون مایل خواهد بود. در این بازه زمانی مریخ با چشم غیر مسلح قابل مشاهده خواهد بود. محققان دلیل نزدیک شدن مریخ به زمین را ویژگی‌های خاص مدار این سیاره می‌دانند. زمین ۳۶۵ روز طول می‌کشد تا دور خورشید مدار بزند. حال آنکه مدار مریخ دور خورشید ۶۸۷ روز است. این بدان معناست که دو بار مدار زمین دور خورشید معادل یک بار سفر مریخ دور این ستاره است. به همین دلیل گاهی اوقات دو سیاره در دو سوی مخالف خورشید قرار می‌گیرند، اما تقریبا هر ۲۶ ماه یکبار زمین از فاصله بسیار نزدیک مریخ گذر می‌کند. گاهی اوقات همزمان با این رویداد سیاره سرخ و خورشید در دو سوی زمین قرار می‌گیرند. در این وضعیت مریخ و خورشید در دوسوی مخالف زمین هستند. از دیدگاه ساکنان زمین، همزمان با غروب خورشید در غرب، مریخ از سمت شرق طلوع می‌کند. سپس تمام شب در آسمان می‌ماند. اگر زمین و مریخ مداری دایره‌وار داشتند این وضعیت نیز سبب می‌شد دوسیاره به یکدیگر نزدیک شوند. اما مدار هر دو آنها بیضی شکل است بنابراین مریخ و زمین در انتهای هر مدار خود، کمی به خورشید نزدیک تر می‌شوند. همانطور که گفته شد، هر ۲۶ ماه فاصله مریخ و زمین به کمترین میزان می‌رسد. از سوی دیگر هر ۱۵تا۱۷ سال این اتفاق با واقعه perihelion یا نزدیک شدن فاصله مریخ و خورشید همزمان می‌شود. ترکیب این دو رویداد ماه آتی اتفاق می‌افتد.