1396/12/16

رانشگر ماهواره‌ای که از هوا به عنوان سوخت استفاده می‌کند

تیمی از محققان سازمان فضایی اروپا (ESA) یک رانشگر الکتریکی توسعه داده‌اند که مولکول‌های هوا را در لایه فوقانی اتمسفر جمع کرده و پس از باردار کردن آن‌ها، با شتابدهی به این ذرات نیروی پیشران تولید می‌کند. این نوع رانشگر می‌تواند موجب ظهور کلاس جدیدی از ماهواره‌ها شود که برای مدتی طولانی قادر به فعالیت...
رانشگر ماهواره‌ای که از هوا به عنوان سوخت استفاده می‌کند

تیمی از محققان سازمان فضایی اروپا (ESA) یک رانشگر الکتریکی توسعه داده‌اند که مولکول‌های هوا را در لایه فوقانی اتمسفر جمع کرده و پس از باردار کردن آن‌ها، با شتابدهی به این ذرات نیروی پیشران تولید می‌کند. این نوع رانشگر می‌تواند موجب ظهور کلاس جدیدی از ماهواره‌ها شود که برای مدتی طولانی قادر به فعالیت در مدار باشند.

در حال حاضر یکی از عوامل محدودیت طول مدت ماموریت‌های ماهواره‌ای، سوخت رانشگر می‌باشد؛ تاکنون ناسا، سازمان فضایی چین و یک شرکت دیگر در سوخت‌رسانی به ماهواره‌ها موفق بوده‌اند اما قطعا استفاده از رانشگری که نیاز به مخزن سوخت نداشته باشد راه حل بهتری است.

طراحی این موتور براساس چیزی است که به عنوان یک موتور دالانی شناخته می‌شود و از میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی برای یونیزه کردن گازها (معمولا گاز زنون) قبل از خارج کردن این یون‌ها از پشت برای تولید رانش استفاده می‌کند. این سیستم بسیار پاک‌تر، ایمن‌تر، کم مصرف‌تر و مقرون به صرفه‌تر از موشک‌های سنتی است، اما رانش و شتاب تولید شده خیلی قدرتمند نیست. نقطه قوت این سیستم کارایی آن در بلند مدت و مصرف آهسته سوخت است.

در رانشگر الکتریکی جدید که توسط شرکت سیتایل (Sitael) برای آزمایش توسعه یافته، از سوپاپ یا قطعات پیچیده‌ای استفاده نشده؛ ضمن اینکه طبق گفته تیم توسعه‌دهنده این رانشگر می‌تواند در جو سیاره‌های دیگر همچون مریخ مورد استفاده قرار گیرد و پتانسیل‌های جدیدی را در اکتشاف سیاره‌های دوردست ایجاد کند.

ماهواره آژانس فضایی اروپا و جست وجوگر(GOCE) بیش از چهار سال با یک پیشران الکتریکی در حال پرواز بود تا آن که ذخایر سوخت آن در اکتبر ۲۰۱۳ تمام شد. این تاریخ انقضا، موضوع اصلی بود که گروه می‌خواست با طراحی جدید آن را برطرف کند. اکنون به جای این که این موتورها یک منبع سوخت محدود را حمل کنند، موتور جدید، سوخت خود را از هوای اطراف خود می‌گیرد.
هنگامی که هوا وارد این موتور می‌شود، مولکول‌های هوا فشرده می‌شوند تا زمانی که گرم شده و تبدیل به پلاسمای یونیزه شود. سپس به آن‌ها یک بار الکتریکی برای سرعت بخشیدن و خروج از موتور برای تولید رانش داده می‌شود.
لوئیس والپوت، یکی از پژوهشگران ESA، در این پروژه می‌گوید:«این پروژه با طراحی بدیعی شروع شد تا مولکول‌های هوا را به عنوان سوخت از بالاترین نقطه جو زمین در حدود ۲۰۰ کیلومتری و با سرعت معمول ۷.۸ کیلومتر بر ثانیه استفاده کند».
این نوع موتور هوازی می‌تواند ماهواره‌ها را برای مدت طولانی فعال نگه دارد، اما این تنها مزیت آن نیست، بلکه به دلیل بی‌نیازی از حمل سوخت‌هایی نظیر گاز زنون موجب می‌شود وزن ماهواره کاسته شود.

رانشگر ماهواره‌ای که از هوا به عنوان سوخت استفاده می‌کند

پس از شبیه‌سازی کامپیوتری گسترده، گروه محققان نمونه اولیه را ساخته و آن را در یک محفظه خلاء آزمایش کرد که شرایط و محیط ارتفاع ۲۰۰ کیلومتری را شبیه‌سازی می‌کرد. مولکول‌های ورودی به وسیله مولد جریان ذرات به سمت دستگاه حرکت می‌کردند.
اولین آزمایش از سوخت زنون به صورت ضمنی استفاده کرد تا مطمئن شود که موتور می‌تواند به طور مستمر روشن بماند. پس از آن، گروه مقداری از زنون را با یک مخلوط نیتروژن-اکسیژن هوا جایگزین کرد.
والپوت می‌گوید:«هنگامی که رنگ آبی حاصل از سوختن زنون تبدیل به رنگ بنفش شد، فهمیدیم که موفق شده‌ایم. در نهایت، سیستم به طور مکرر تنها با هوا کار کرد تا این مفهوم را اثبات کند».
محققان می‌گویند که طراحی جدید می‌تواند ماهواره‌ها را برای مدت زمان طولانی در مدارهای بسیار نزدیک به زمین فعال نگه دارد و در نهایت می‌تواند در جو سیارات دیگر مانند مریخ کار کند.
والپوت افزود:«این نتیجه به این معنی است که نیروی الکتریکی هوازی دیگر صرفا یک نظریه نیست، بلکه یک مفهوم ملموس و کارآمد است که آماده توسعه است تا یک روز به عنوان پایه جدید ماموریت‌ها استفاده شود».

رانشگر ماهواره‌ای که از هوا به عنوان سوخت استفاده می‌کند

منبع: engadget

فناوری‌های نوین | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

سامانه پیشرانشی بدون سوخت برای ماهواره‌ها!

1396/11/09
یکی از مهم‌ترین عواملی که طول عمر ماهواره‌ها را محدود می‌کند، میزان سوختی است که می‌توانند برای تصحیح موقعیت مداری با خود حمل کنند. اکنون گروهی از دانشمندان اسپانیایی، ایده‌ای برای ساخت...

ممنوعیت استفاده از سوخت سمی می‌تواند میلیاردها دلار برای اروپا هزینه داشته باشد

1396/11/26
شنیده‌ها حکایت از آن دارد که اتحادیه اروپا (European Union) ممکن است استفاده از سوخت‌های سمی همچون هیدرازین را برای ماهواره‌ها از سال 2021 به بعد ممنوع کند و این موضوع می‌تواند در کوتاه...

پربازدیدکننده ترین خبر

مریخ را با چشم غیر مسلح در آسمان ببینید

ماه آتی میلادی برای نخستین بار در ۱۵ سال اخیر فاصله مریخ تا زمین به کمترین میزان (۳۵.۸ میلیون مایل) می‌رسد و با چشم غیر مسلح می‌توان مریخ را در آسمان تماشا کرد. به گفته دین رگاس، یکی از ستاره شناسان رصدخانه سینسیناتی، ۳۱ جولای فاصله سیاره سرخ رنگ تا زمین ۳۵.۸ میلیون مایل خواهد بود. در این بازه زمانی مریخ با چشم غیر مسلح قابل مشاهده خواهد بود. محققان دلیل نزدیک شدن مریخ به زمین را ویژگی‌های خاص مدار این سیاره می‌دانند. زمین ۳۶۵ روز طول می‌کشد تا دور خورشید مدار بزند. حال آنکه مدار مریخ دور خورشید ۶۸۷ روز است. این بدان معناست که دو بار مدار زمین دور خورشید معادل یک بار سفر مریخ دور این ستاره است. به همین دلیل گاهی اوقات دو سیاره در دو سوی مخالف خورشید قرار می‌گیرند، اما تقریبا هر ۲۶ ماه یکبار زمین از فاصله بسیار نزدیک مریخ گذر می‌کند. گاهی اوقات همزمان با این رویداد سیاره سرخ و خورشید در دو سوی زمین قرار می‌گیرند. در این وضعیت مریخ و خورشید در دوسوی مخالف زمین هستند. از دیدگاه ساکنان زمین، همزمان با غروب خورشید در غرب، مریخ از سمت شرق طلوع می‌کند. سپس تمام شب در آسمان می‌ماند. اگر زمین و مریخ مداری دایره‌وار داشتند این وضعیت نیز سبب می‌شد دوسیاره به یکدیگر نزدیک شوند. اما مدار هر دو آنها بیضی شکل است بنابراین مریخ و زمین در انتهای هر مدار خود، کمی به خورشید نزدیک تر می‌شوند. همانطور که گفته شد، هر ۲۶ ماه فاصله مریخ و زمین به کمترین میزان می‌رسد. از سوی دیگر هر ۱۵تا۱۷ سال این اتفاق با واقعه perihelion یا نزدیک شدن فاصله مریخ و خورشید همزمان می‌شود. ترکیب این دو رویداد ماه آتی اتفاق می‌افتد.