1396/12/19

نگاه چاندرا به اختروش نهنگ

عکس جدید ناسا تصویری از یک اختروش زیبا در صورت فلکی نهنگ است که رصدگر پرتو ایکس چاندرا آن را شکار کرده است. در حال حاضر رصدخانه پرتو ایکس چاندرا در حال بررسی یک اختروش در صورت فلکی نهنگ است. یک جایی از پهنه این هستی، این جفت از کهکشان‌های مارپیچ خیره‌کننده قرار دارند که به تازگی شروع به ادغام کرده‌اند.
نگاه چاندرا به اختروش نهنگ

عکس جدید ناسا تصویری از یک اختروش زیبا در صورت فلکی نهنگ است که رصدگر پرتو ایکس چاندرا آن را شکار کرده است. در حال حاضر رصدخانه پرتو ایکس چاندرا در حال بررسی یک اختروش در صورت فلکی نهنگ است.
یک جایی از پهنه این هستی، این جفت از کهکشان‌های مارپیچ خیره‌کننده قرار دارند که به تازگی شروع به ادغام کرده‌اند.
این مجموعه به عنوان Arp 256 شناخته می‌شود و این کهکشان‌ها حدود ۳۵۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد.
یکی از کاربران خوش ذوق زیر این تصویر نوشته است: بخشی علم، بخشی هنر، ترکیبی بی‌نظیر از زیبایی هستی.
اختروَش یا کوِیزار یا کوازار(Quasar) یک هسته فعال به شدت نورانی و دوردست است که وابسته به یک کهکشان جوان است. آن‌ها در رده یک کلاس از اشیا به نام هسته کهکشانی فعال قرار دارند.
اختروش‌ها پیشتر به عنوان منابع انرژی الکترومغناطیسی شامل امواج رادیویی و نور مرئی با انتقال به سرخ زیاد شناخته می‌شدند که به ستاره‌ها شبیه بودند. با وجود بحث‌های مختلف بر سر وجودیت این شیء آسمانی همه دانشمندان به یک توافق علمی رسیدند که یک اختروش، هاله متراکم شده ماده‌ است که ابرسیاهچاله یک کهکشان جوان را احاطه کرده است.
اختروش‌ها دارای کاربردهای زیادی هستند، مثلا در تعیین سرعت چرخش زمین و تهییج‌های آن کاربرد دارند.
در مباحث زمین‌شناسی(ژئودزی) نیز از این امکان جهت اندازه‌گیری فواصل بسیار بلند با دقت میلی‌متری و تعیین تهییج مدار چرخش زمین استفاده می‌کنند.
نهنگ (Cetus) از صورت‌های فلکی است. ستاره مهم این پیکر آسمانی، شگفت‌اختر(میرا) نام دارد. شگفت‌اختر ستاره سرخ‌رنگی است که درخشندگی متغیری دارد. شش ماه از سال در یک زمان ثابت با چشم برهنه دیده می‌شود، سپس از نظر ناپدید می‌شود.
یک کهکشان مارپیچی(spiral galaxy) یک نوع از سه نوع اصلی کهکشان‌ها است که اولین بار توسط ادوین هابل و در سال 1936 رده‌بندی شد.
کهکشان‌های مارپیچی چند بخش اصلی دارند:
یک دیسک چرخان که از چند بازو تشکیل شده است و ستارگان غالبا در آن قرار دارند.
مرکز آن که یک برآمدگی کره مانند است و غالبا از ستارگان پیر تشکیل شده است.
هاله کهکشانی که خوشه‌های ستاره‌ای کروی زیادی در آن قرار دارند.
سیاه‌چاله اَبَرپُرجرم که در مرکز آن قرار دارد.
رصدخانه پرتو ایکس چاندرا (Chandra X-ray Observatory) یا تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا یک تلسکوپ فضایی ساخته شده به وسیله ناسا است که تمام فعالیت‌هایش در زمینه پرتو ایکس است.

نجوم | عکس و فیلم و اینفوگرافیک |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

مریخ را با چشم غیر مسلح در آسمان ببینید

ماه آتی میلادی برای نخستین بار در ۱۵ سال اخیر فاصله مریخ تا زمین به کمترین میزان (۳۵.۸ میلیون مایل) می‌رسد و با چشم غیر مسلح می‌توان مریخ را در آسمان تماشا کرد. به گفته دین رگاس، یکی از ستاره شناسان رصدخانه سینسیناتی، ۳۱ جولای فاصله سیاره سرخ رنگ تا زمین ۳۵.۸ میلیون مایل خواهد بود. در این بازه زمانی مریخ با چشم غیر مسلح قابل مشاهده خواهد بود. محققان دلیل نزدیک شدن مریخ به زمین را ویژگی‌های خاص مدار این سیاره می‌دانند. زمین ۳۶۵ روز طول می‌کشد تا دور خورشید مدار بزند. حال آنکه مدار مریخ دور خورشید ۶۸۷ روز است. این بدان معناست که دو بار مدار زمین دور خورشید معادل یک بار سفر مریخ دور این ستاره است. به همین دلیل گاهی اوقات دو سیاره در دو سوی مخالف خورشید قرار می‌گیرند، اما تقریبا هر ۲۶ ماه یکبار زمین از فاصله بسیار نزدیک مریخ گذر می‌کند. گاهی اوقات همزمان با این رویداد سیاره سرخ و خورشید در دو سوی زمین قرار می‌گیرند. در این وضعیت مریخ و خورشید در دوسوی مخالف زمین هستند. از دیدگاه ساکنان زمین، همزمان با غروب خورشید در غرب، مریخ از سمت شرق طلوع می‌کند. سپس تمام شب در آسمان می‌ماند. اگر زمین و مریخ مداری دایره‌وار داشتند این وضعیت نیز سبب می‌شد دوسیاره به یکدیگر نزدیک شوند. اما مدار هر دو آنها بیضی شکل است بنابراین مریخ و زمین در انتهای هر مدار خود، کمی به خورشید نزدیک تر می‌شوند. همانطور که گفته شد، هر ۲۶ ماه فاصله مریخ و زمین به کمترین میزان می‌رسد. از سوی دیگر هر ۱۵تا۱۷ سال این اتفاق با واقعه perihelion یا نزدیک شدن فاصله مریخ و خورشید همزمان می‌شود. ترکیب این دو رویداد ماه آتی اتفاق می‌افتد.