1396/12/16

هوشمند سازی مراکز فرماندهی عملیات‌های فضایی آمریکا

پیچیدگی روزافزون عملیاتهای فضایی و نیاز به اتخاذ تصمیمات بهنگام، نیاز به رویکردهای نوآورانه برای توسعه فناوری‌های مربوط به مراکز کنترل و فرماندهی نبرد (BMC2) را برجسته کرده‌اند. سازمان پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی آمریکا (DARPA) در همین راستا برنامه‌ای به نام هالمارک (Hallmark) را آغاز کرده که طی...
هوشمند سازی  مراکز فرماندهی عملیات‌های فضایی آمریکا

پیچیدگی روزافزون عملیات‌های فضایی و نیاز به اتخاذ تصمیمات بهنگام، نیاز به رویکردهای نوآورانه برای توسعه فناوری‌های مربوط به مراکز کنترل و فرماندهی نبرد (BMC2) را برجسته کرده‌اند. سازمان پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی آمریکا (DARPA) در همین راستا برنامه‌ای به نام هالمارک (Hallmark) را آغاز کرده که طی آن ابزارها و فناوری‌های پیشرفته‌ای را برای برنامه‌ریزی، ارزیابی و اجرای عملیات‌های نظامی آمریکا در فضا توسعه می‌دهد.

مرحله تحقیقات اولیه این برنامه تاکنون کامل شده و قراردادهای فاز اول آن که هم شامل استفاده از فناوریهای تجاری موجود، و هم شامل دنبال کردن ظرفیت‌های کاملا جدید است به ۱۱ شرکت اعطا شده است.

کلنل جرمی ریلی (Col. Jeremy Raley) مدیر برنامه هالمارک در دفتر فناوری‌های تاکتیکی دارپا می‌گوید: «مراکز کنترل و فرماندهی نبرد در قرن بیست و یکم باید با بهبود روند ارسال و ارائه اطلاعات ضروری لازم برای تصمیم‌گیری، فرماندهان را قادر به فهم شرایط و مدیریت سریع آن کنند و سپس گزینه‌های موجود برای پاسخ موثر و بهنگام را در اختیار آنها بگذارند.» وی هدف هالمارک را توسعه ابزارهای جدید سریع‌تر، تعامل‌پذیرتر و مقرون‌به‌صرفه برای این مراکز برشمرد.

فاز اول برنامه هالمارک به دنبال توسعه یک سامانه مدولار است که قابلیت اضافه، حذف و عوض کردن سریع ابزارهای مربوط به مراکز فرماندهی را داشته باشد. بخشی از این برنامه با نام روش‌شناسی ابزارها، قابلیت‌ها و ارزیابی‌های هالمارک که به اختصار Hallmark-TCEM نامیده می‌شود، بر توسعه اولین سری از ابزارها و فناوری‌های مرتبط با این برنامه و همچنین ارائه یکی از اولین نمونه‌های ارزیابی شناختی برای اطلاع از توسعه ابزارهای قابل استفاده در مراکز فرماندهی نظامی آمریکا، تمرکز دارد. ارزیابی شناختی به زبان ساده‌تر شامل به‌کارگیری روش‌های تحقیقاتی پیشرفته برای جمع‌آوری اطلاعات فناوری‌هاییست که پتانسیل استفاده در این طرح را دارند.

دارپا سعی دارد با استفاده از این رویکرد تحقیقاتی منظم، با سرعت بیشتری از ابزارها و وظایفی آگاه شود که با ترکیب آنها انتقال اطلاعات موثرتر انجام شود، آگاهی اپراتور مرکز فرماندهی از شرایط افزایش یابد و تصمیم‌گیری‌های لحظه‌ای بهتری انجام گیرد.

فرد کندی (Fred Kennedy)، رییس دفتر فناوری‌های تاکتیکی دارپا (TTO) می‌گوید: «همه اعتقاد دارند که می‌توانند رابط‌های کاربری بهتری برای ارتباط انسان و ماشین بسازند؛ اما این بهتر بودن چگونه سنجیده می‌شود؟ معمولا ما وابسته به روش‌هایی هستیم که آنچه در ذهن اپراتور می‌گذرد را برای ماشین ترجمه می‌کند، اما هدف از توسعه برنامه هالمارک این است که قادر باشیم با استفاده از روش‌های کمّی، عملکرد ماشین را بهبود ببخشیم و به نوعی آن را هوشمندتر کنیم. این یک قدم بزرگ رو به جلو می‌باشد.»

منبع: spacewar

فناوری‌های نوین | ایستگاه‌های زمینی | جنگ‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

جهت‌گیری فیلم‌ها و صبحت‌های مسئولین آمریکایی در موضوع جنگ فضایی

1396/11/14
درگذشته توازن اتمی میان ایالات‌متحده و شوروی، مانع از بروز جنگ در فضا می‌شد. جهان مدرن پیچیده‌تر شده است و در حال حاضر چیزی حدود ۶۰ کشور در فضا فعالیت دارند. با این تفاسیر، آیا احتمال اتفاق...

آمریکا برای "جنگ فضایی" با چین و روسیه آماده می‌شود

1396/11/08
جیمز ماتیس، وزیر دفاع آمریکا استراتژی جدید دفاع ملی این کشور در سال ۲۰۱۸ را با عنوان "تیز کردن لبه رقابتی ارتش آمریکا" با تمرکز بر تهدیدهای احتمالی از سوی چین و روسیه ارائه کرد. ماتیس...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.