1396/12/19

رشد سریع استرالیا در بخش فضایی دور از انتظار نیست

برنامه‌ای که طبق آن قرار است ایالت استرالیای جنوبی به یک مرکز نوآوری تبدیل شود، می‌تواند منجر به توسعه اقتصاد فضایی در کل کشور استرالیا نیز بگردد. موقعیت جغرافیایی این کشور و روابط تجاری آن، خصوصا با توجه به نزدیکی استرالیا به منطقه آسیا اقیانوسیه، یک فرصت مناسب برای توسعه صنعت فضایی این کشور محسوب می‌شود.استرالیای...
رشد سریع استرالیا در بخش فضایی دور از انتظار نیست

برنامه‌ای که طبق آن قرار است ایالت استرالیای جنوبی به یک مرکز نوآوری تبدیل شود، می‌تواند منجر به توسعه اقتصاد فضایی در کل کشور استرالیا نیز بگردد. موقعیت جغرافیایی این کشور و روابط تجاری آن، خصوصا با توجه به نزدیکی استرالیا به منطقه آسیا اقیانوسیه، یک فرصت مناسب برای توسعه صنعت فضایی این کشور محسوب می‌شود. در این مطلب به صنعت نوپای ساخت ماهواره‌های کوچک در استرالیا و همکاریهای رو به رشد فضایی در این کشور، پرداخته شده است.

استرالیای جنوبی به دلیل حضور شرکت‌های نوآورانه، دانشگاه‎ها و موسسات تحقیقاتی، ظرفیت مناسبی برای تبدیل شدن به یک اکوسیستم فضایی دارد. دولت این کشور با شناسایی این ظرفیت در این منطقه که شامل بیش از ۶۰ موسسه آکادمیک، دولتی و صنعتی می‌باشد، در ماه آپریل سال ۲۰۱۶ دفتر صنعت فضایی و تحقیق و توسعه همکاریهای دفاعی را در ایالت استرالیای جنوبی تاسیس کرد.

این دفتر در ماه نوامبر سال ۲۰۱۷، اولین راهبرد فضایی استرالیایی را با نام "راهبرد رشد و نوآوری فضایی: برنامه عملیاتی ۲۰۲۰-۲۰۱۶" تصویب کرد. این راهبرد نگرش ایالت استرالیای جنوبی به فضا را به سه قسمت اصلی تقسیم می‌کند: دانش، صنعت و نوآوری، همکاری‌های بین‌المللی.

پس از تصویب راهبرد فضایی در سال ۲۰۱۶، یک تفاهم‌نامه همکاری بین دفتر صنعت فضایی استرالیای جنوبی و سازمان فضایی ایتالیا (ASI) امضا شد که طبق آن همکاری بین شرکت‌ها و سازمان‌های تحقیقاتی ترویج پیدا کند. علاوه بر این مذاکراتی با فعالان صنعت فضایی چین و ژاپن، و همچنین سازمان فضایی ژاپن (JAXA) انجام شده است.

استرالیای جنوبی با فرانسه نیز گفتگوهایی در مورد همکاری‌های فضایی و فرصت‌های موجود برای کار کردن با سازمان فضایی این کشور (CNES) داشته است. این گفتگو در مورد موضوعاتی همچون نوآوری‌های رو به رشد فضایی از جمله ماهواره‌های کوچک، روش‌های تولید پیشرفته مانند چاپ سه بعدی و اقتصاد فضایی انجام گرفته‌اند.
اما همکاری‌های فضایی بین‌المللی استرالیای جنوبی به ارگان‌های دولتی محدود نمی‌شود؛ شرکت‌های بزرگی از جمله دفاع و فضای ایرباس (Airbus DS)، BAE Systems، بوئینگ، لاکهید مارتین و ریثئون (Raytheon) یا دفتر خود را در این ایالت تاسیس کرده‌اند و یا برای این کار علاقه نشان داده‌اند. این موضوع نوید تاسیس شرکت‌های کوچک و متوسطی را در این منطقه می‌دهد که می‌توانند بخشی از زنجیره تامین فضایی باشند. با وجود همکاری‌های بین‌المللی و فرصت‌های رو به افزایش در این منطقه که می‌توان آن را یک مدل استرالیایی از دره سیلیکون نامید، رشد سریع استرالیا در بخش فضایی دور از انتظار نیست.

منبع: room.eu

دیپلماسی فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

روندها و بازیگران در صنعت فضایی آفریقا

1396/12/19
با پیشرفت صنعت فضایی در جهان طی سال‌های اخیر، تعداد کشورهای آفریقایی که در این زمینه فعال شده‌اند افزایش یافته و برخی از آنها در حال تدوین برنامه‌های فضایی ملی هستند. اتحادیه آفریقا نیز...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.