1396/11/30

سالگرد پرتاب ایستگاه فضایی میر به مدار زمین

سیروس برزو: مجتمع مداری میر را می‌توان یکی از بزرگ‌ترین شاهکارهای تاریخ فضانوردی دانست. بر اساس تجربه‌های ایستگاه‌های قبلی در ۱۹ فوریه ۱۹۸۶ سومین نسل ایستگاه‌های مداری شوروی بانام میر به فضا پرتاب شد. ازجمله تفاوت‌های عمده میر با ایستگاه‌های فضایی قبلی، وجود شش سکوی الحاق یا دریچه ورودی و عدم تجهیزات...
سالگرد پرتاب ایستگاه فضایی میر به مدار زمین

سیروس برزو: مجتمع مداری میر را می‌توان یکی از بزرگ‌ترین شاهکارهای تاریخ فضانوردی دانست. بر اساس تجربه‌های ایستگاه‌های قبلی در ۱۹ فوریه ۱۹۸۶سومین نسل ایستگاه‌های مداری شوروی بانام میر به فضا پرتاب شد. ازجمله تفاوت‌های عمده میر با ایستگاه‌های فضایی قبلی، وجود شش سکوی الحاق یا دریچه ورودی و عدم تجهیزات بزرگ ابعاد در داخل ناو بود.
در مجتمع مداری میر از تجهیزات بزرگ ابعاد و دست‌وپا گیر خبری نبود تنها یک سیستم کامپیوتری پیشرفته، ارتباط عملی فضانوردان با سفینه‌های بزرگ ابعاد دیگری که بعداً به میر متصل می‌شدند را حفظ می‌کرد.
این امکانات نه‌تنها رکورد اقامت فضایی را طولانی‌تر ساخت و تجربه‌های بسیار باارزشی به دانشمندان روس داد که آمریکا را مجبور به بستن قرارداد برای ایستگاه مداری بین‌المللی با آنان کرد. این تجربه‌ها بعداً به‌عنوان پایه اصلی کار، در ایستگاه فضایی بین‌المللی پذیرفته شد.
از سال ۱۹۸۶ به‌جز یک دوره کوتاه، به‌طور مرتب هر شش ماه یک‌بار، گروه جدیدی از کیهان‌نوردان در میر مستقر شدند. به‌جرئت می‌توان گفت مجتمع مداری میر نه‌تنها شاهکار صنعت فضایی اتحاد جماهیر شوروی بلکه پدیده‌ای جهانی بود. در این مجتمع به‌جز اتباع شوروی، شهروندانی از آمریکا، اتریش، آلمان، فرانسه، اسلواکی، انگلستان، افغانستان، بلغارستان و سوریه نیز حضور یافتند.

سالگرد پرتاب ایستگاه فضایی میر به مدار زمین

کارشناسان نابودی مجتمع مداری میر را طرحی کاملاً‌ خائنانه‌ای می‌دانند که آمریکایی‌ها با کمک نفوذی‌های خود در روسیه ایجاد کردند. این ایستگاه می‌توانست سال‌های سال استفاده شود. بعدازاینکه آمریکایی‌ها آمدند و قرارداد ایستگاه فضایی بین‌المللی را با مسئولان وقت روسیه امضا کردند، دیگر صلاح نمی‌دانستند میر هم در مدار بماند، چون روس‌ها می‌توانستند استقلال فضایی خودشان را حفظ کنند. گرچه میر به لحاظ مسیر گردش مداری برای روس‌ها خیلی بهتر بود و منافع بیشتری داشت، اما دست‌هایی در کار بود که "میر" تعطیل شود و ایستگاه فضایی بین‌المللی که درصد استفاده‌ آن برای روس‌ها کمتر هست، به وجود آید.
رکورد اقامت فضانوردان در ایستگاه میر به ۴۳۷ شبانه‌روز رسید. این رکورد صرف اینکه یک فضانورد را بفرستند آنجا در ایستگاه بخورد و بخوابد نیست، صدها و شاید هزاران مشکل مختلف را برای چنین اقامت‌هایی باید تجربه و حل می‌کردند. آن‌ها باید دستگاه‌های مختلفی را بسازند و آزمایش کنند تا فضانورد بتواند چنین مدتی را در فضا فعالیت کند و بعد از بازگشت به زمین هم بتواند زندگی کند. چنین برنامه‌هایی فناوری خیلی قوی و کاری اصولی را می‌طلبد.

سالگرد پرتاب ایستگاه فضایی میر به مدار زمین

ایستگاه فضایی میر ایستگاهی یک‌تکه نبود، بلکه واحد‌های مختلف داشت و این تکه‌ها در طول چند سال‌ به فضا رفته و متصل شده بود. درست است که آن هسته اولیه در سال ۱۹۸۶ در مدار قرار گرفت، اما خیلی از بخش‌های آن جدید بود و تا ۱۰ یا ۱۲سال دیگر می‌توانست کار کند، ضمن آنکه نمونه دوم آن که به‌عنوان هسته اولیه در همین ایستگاه فضایی بین‌المللی به کار رفت) میر 2 در دست‌ساخت بود و برای آن برنامه‌های بسیار جالبی پیش‌بینی کرده بودند. طبق پیش‌بینی‌ها، بوران کیهان‌پیمای روسیه باید بعد از استقرار میر ۲ در مدار، بخش‌های مختلف میر۱ را به زمین برمیگرداند. این کار می‌توانست باعث یک تحول شگرف در فناوری فضایی شود. دانشمندان می‌توانستند از نزدیک تأثیرات فضا بر روی یک ساخته بشر که مثلاً ۶-۷سال در مدار زمین در معرض عوامل مختلف بوده را بررسی کنند. به‌هرحال آمریکا با کمک افراد خودفروخته‌ای که در تشکیلات روسیه بودند، خیلی راحت این پروژه‌ها را از بین بردد و قرارداد ایستگاه فضایی بین‌المللی را بست.
گاه‌شمار  نابودی میر:
ژوئیه ۱۹۹۸، رئیس سازمان فضایی روسیه و بوریس نمتسوف، نخست‌وزیر این كشورُ تصمیم به خارج كردن میر از مدار گرفتند.
دسامبر۲۰۰۰، میخائیل كاسیانوف،نخست‌وزیر وقت روسیه، فرمان خارج كردن میر از مدار را صادر كرد.
ژانویه ۲۰۰۱، برنامه خارج كردن میر از مدار آغاز شد و پس از تخلیه كامل میر در ۲۳ مارس در ساعت ۵:۵۰ صبح به‌وقت گرینویچ، میر وارد جو شد و سوخت.
میر به روایت آمار
پرتاب: ۲۰ فوریه ۱۹۸۶
تکمیل: ۲۳ آوریل ۱۹۹۶
نابودی: ۲۳ مارس ۲۰۰۱
وزن:  ۱۲۹۷۰۰ کیلوگرم
طول ۱۹ متر 
عرض ۳۱ متری 
ارتفاع ۲۷.۵ متر 
حجم قابل زیست: ۳۵۰ مترمکعب
سرعت مداری ۷.۷ کیلومتر / ثانیه ( ۲۷کیلومتر در ساعت)
عمر مداری: ۵۵۱۰ روز (۱۵ سال و ۳۱ روز)
مدت زیست فضانوردان در آن:  ۴۵۹۲ روز 
تعداد کل گردش در مدار زمین: ۸۶۳۳۱ دور

سالگرد پرتاب ایستگاه فضایی میر به مدار زمین

تاریخ و فرهنگ فضایی جهان |

نظر شما
اخبار مرتبط

ساکنان ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال ۲۰۱۸

1396/10/17
بر اساس برنامه‌ای که توسط روسکاسموس و ناسا تبیین شده در سال آینده میلادی قرار است ۵ ناو سرنشین دار، ۱۴ فضانورد را به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسانند.

احتمال لغو حمایت مالی ناسا از ایستگاه فضایی بین المللی به دستور ترامپ

1396/11/07
از مدت ها قبل شنیده می شد که دونالد ترامپ و مشاورانش قصد دارند ماموریت های کاملاً جدیدی را به عهده آژانس فضایی آمریکا (ناسا) بگذارند، اما به نظر می رسد نمی خواهند سرمایه ای زیاد را نیز به...

حقایق، تاریخچه و چگونگی ردیابی ایستگاه فضایی بین‌المللی

1396/11/25
ایستگاه فضایی بین‌المللی Internatioanl Space Station یک ساختار فضایی سرنشین‌دار در مدار نزدیک زمین (LEO) است. فرآیند تکمیل این ایستگاه که در ساخت آن بیش از پانزده کشور همکاری داشته‌اند،...

کنار گذاشتن ایستگاه فضایی بین المللی، انسان را یک گام دیگر به مریخ نزدیک می کند

1396/11/29
برنامه بودجه ترامپ برای سال 2019 برای ناسا هم حامل خبرهای خوب است و هم خبرهای بد. از یک سو بودجه این آژانس با افزایش 1.3 درصدی به 19.9 میلیارد دلار رسیده و بخش مدیریت علمی آن هم با 2.3 درصد...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.