1396/11/26

مشاهده ذرات فضایی با استفاده از ماموریت‌های بالونی ناسا

تیمی به سرپرستی پروفسور آنجلا اولینتو (Angela Olinto) از طرف ناسا برای یک ماموریت طولانی‌مدت بالونی با استفاده از یک تلسکوپ بسیار دقیق برای مشاهده پرتو‌های کیهانی و نوترینوهای موجود در عمق فضا بودجه دریافت کرد. ماموریت رصدخانه فضایی سوپربالونی که برای پرتاب در سال 2022 برنامه‌ریزی شده، قدمی مهم در راستای...
مشاهده ذرات فضایی با استفاده از ماموریت‌های بالونی ناسا

تیمی به سرپرستی پروفسور آنجلا اولینتو (Angela Olinto) از طرف ناسا برای یک ماموریت طولانی‌مدت بالونی با استفاده از یک تلسکوپ بسیار دقیق برای مشاهده پرتو‌های کیهانی و نوترینوهای موجود در عمق فضا بودجه دریافت کرد.

ماموریت رصدخانه فضایی سوپربالنی که برای پرتاب در سال 2022 برنامه‌ریزی شده، قدمی مهم در راستای فرستادن کاوشگر با بالون به فضا محسوب می‌شود. به گفته اولینتو، این برنامه انسان را در رمزگشایی رازهای مهمی یاری می‌رساند؛ از جمله اینکه این ذرات پرانرژی از کجا می‌آیند و چگونه ساخته می‌شوند.

زمین به طور پیوسته توسط ذراتی از فضا بمباران می‌شود. از این مجموعه می‌توان به پرتوهای کیهانی اشاره کرد؛ هسته‌هایی زیر-اتمی که در هر جهتی در فضا حرکت می‌کنند و از ابرنواخترها و دیگر پدیده‌های کیهانی شتاب می‌گیرند. نوترینوها نیز به همین اندازه مرموز هستند. این ذرات که به "ذرات روح" نیز مشهور هستند، اکثر اوقات بدون شناسایی شدن از زمین عبور می‌کنند. هرچقدر که پرتوهای کیهانی و نوترینوها پرشتاب‌تر باشند، سرنخ‌های بیشتری از منشاء و مسیر خود بدست می‌دهند، چرا که از میدان‌های مغناطیسی موجود در فضا کمتر تاثیر می‌پذیرند. شکار این ذرات پرشتاب، دلیل ساخت سامانه بالنی جدید ناسا می‌باشد.

اولینتو می‌گوید: «توصیف بسیاری از این ذرات با کمک مدل کنونی ما از جهان هستی بسیار مشکل می‌باشد. این بالون یک موقعیت منحصر بفرد را برای فهم بیشتر در مورد یکی از رازهای بزرگ علم اخترفیزیک فراهم می‌سازد. علاوه بر این پس از مشاهده نوترینوها می‌توانیم تعاملات آنها را در سطوح انرژی بسیار بیشتری نسبت به سطوح کنونی آزمایش کنیم.»

انجام سنجش‌ها از فضا، میدان دید وسیع‌تری را برای شکار این ذرات کمیاب فراهم می‌کند؛ در حالی که اتمسفر زمین باعث می‌شود که این ذرات مانند پرتوهای ضعیفی از نور به نظر برسند که به صورت فوق سریع حرکت می‌کنند. بنابراین بالنی که به اندازه یک زمین فوتبال ‌باشد، بتواند ماه‌ها در فاصله 32 کیلومتری از سطح زمین حرکت کند و بتواند یک تلسکوپ 1360 کیلوگرمی را بخود حمل کند، مورد نیاز به نظر می‌رسد.

این بالون از نیوزیلند به آسمان خواهد رفت و محققین امیدوارند که طی یک بازه 100 روزه، چند بار به دور قطب جنوب گردش کند. این ماموریت در واقع مقدمه‌ای برای ماموریت کاوشگرهای چندمنظوره اخترفیزیک ناسا (POEMMA) می‌باشد که شامل دو ماهواره با همین کارکرد، اما دقت بسیار بیشتر می‌باشند. ماموریت POEMMA برای انجام در دهه 2020 برنامه‌ریزی شده و به گفته اولینتو می‌تواند اطلاعاتی بنیادی را در مورد جهان هستی ارائه دهد.

منبع: spacedaily.com

فناوری‌های نوین | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

پلی روی شکاف بین کیهان شناسی و اخترفیزیک

1396/10/02
درتلاش برای شناخت جهان و تمام موضوعات مربوط به آن، بین موضوع و شیوه مطالعه کیهانشناس‌ها و اخترفیزیکدان‌ها شکاف وجود دارد: این شکاف "مقیاس" است.

استفاده بیشتر از بالن‌های استراتوسفری توسط یکی از برجسته‌ترین اپراتورهای ماهواره‌های سنجشی

1396/10/19
جین پوینتر (Jane Poynter)، مدیر اجرایی استارت‌آپ World View، در نشست اخیر "نسل جدید محققان زیرمداری" گفت که این شرکت قصد دارد میزان پرواز و مدت‌زمان بالن‌های "استراتولیت"(stratollite) خود...

بالن‌ استراتوسفری سنجشی-مخابراتی/داده‌نما

1396/10/23
سال ۲۰۱۷ شرکت ورلد ویو یک وسیله جدید برای تحقیقات علمی به نام استراتولایت معرفی کرد. وسیله‌ای برای سفر به استراتوسفر بدون سرنشین طراحی‌شده است و مجهز به حس‌گرها، دوربین‌ها و انواع دیگر ابزارها...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.