1396/11/21

ناو باربری بدون سرنشین پروگرس ام اس 8 آماده پرتاب

موشک سایوز حامل ناو باربری بدون سرنشین پروگرس ام.اس- 8 بر روی سکوی شماره 31 مرکز پرتاب های فضایی بایکونور آماده پرتاب است. متخصصان شرکت صنایع فضایی انرگیا- سازنده ناو پروگرس- و خدمه پایگاه بایکونور مراحل آماده سازی برای پرتاب وعملیات پردازش نهایی را در سکوی شماره 31 انجام می دهند. در این مرحله آزمایش...
ناو باربری بدون سرنشین پروگرس ام اس 8 آماده پرتاب

سیروس برزو: موشک سایوز حامل ناو باربری بدون سرنشین پروگرس ام.اس- 8 بر روی سکوی شماره 31 مرکز پرتاب های فضایی  بایکونور آماده پرتاب است. متخصصان شرکت صنایع فضایی انرگیا- سازنده ناو پروگرس-  و خدمه پایگاه بایکونور مراحل آماده سازی برای پرتاب وعملیات پردازش نهایی را در سکوی شماره 31 انجام می دهند. در این مرحله آزمایش های پیش از پرتاب بر روی دستگاه ها و مجموعه های پرتاب فضایی اجرا می شوند، رابط های بین سخت افزار های جانبی و تجهیزات پشتیبانی زمین مورد بررسی قرار می گیرند.
پرتاب ناو باربری بدون سرنشین پروگرس ام.اس- 8 برای ساعت11:58:45روز 11 فوریه 2018 به وقت مسکو برنامه ریزی شده است.
تجهیزات علمی شامل مجموعه ای از وسایل و ادوات برای انجام آزمایش ایکاروس، مواد مصرفی برای دستگاه های پشتیبانی زندگی و نیز ظروف غذا، لباس، لوازم پزشکی و لوازم شخصی برای خدمه است.
این ناو چهارصد و سی هشتمین فروند از سفینه های باربری پروگرس به‌شمار می رود که از سال 1978 کار تدارکات و رساندن تجهیزات به ایستگاه های فضایی را بر عهده دارد. پروگرس  ام.اس-8 از آغاز به کار ایستگاه فضایی بین المللی شصت و نهمین ناو باربری از این نوع بشمار می رود که با هدف تامین نیازمندی های ساکنان این مجتمع عظیم مداری به فضا پرتاب می شود.
این سفینه که 2450 کیلوگرم محموله و تجهیزات شامل  حدود 1270 کیلوگرم غذا، 700 کیلوگرم سوخت، 50 کیلوگرم اکسیژن و هوا و 420 کیلوگرم آب را را با خود حمل می کند به واحد زوزدا  که یکی از بخش های ایستگاه فضایی بین المللی است متصل خواهد شد.
خبرگزاری تاس به نقل از سخنگوی مرکز هدایت پرواز واقع در حومه مسکو اعلام کرد که برای اطمینان از انجام صحیح ماموریت پروگرس تاکنون مدار ایستگاه فضایی بین المللی با استفاده از موشک های حرکتی و اصلاح مدار واحد زوزدا  دو بار اصلاح شده است.
بنا به گفته ولادیمیر، سالاویف  رییس مأموریت های بخش روسی ایستگاه فضایی بین المللی، ناو باربری بدون سرنشین پروگرس  ام.اس-8 پس از پرتاب، طی پروازی دو مرحله ای که شش ساعت طول می کشد خود را به ایستگاه فضایی بین المللی خواهد رساند.
مهمترین محموله پروگرس در این سفر را می توان تجهیزات مربوط به آزمایش علمی مشترک روسیه و آلمان با "ایکاروس" است که در بدنه بیرونی واحد "زوزدا" بخش روسی ایستگاه نصب خواهند کرد و برای ثبت مهاجرت حیوانات در مناطق مختلف بکار خواهد رفت.
ناو های باربری بدون سرنشین پروگرس که بر پایه سفینه سایوز ساخته شده اند، فاقد سپر حرارتی هستند و به همین دلیل پس از پایان ماموریت و تخلیه کامل، از ایستگاه جدا شده و در اثر برخورد به لایه های جو زمین بکلی نابود می شوند.
در حال حاضر دو گروه سه نفره فضانوردان شامل الکساندر میسورکین و آنتوان اشکالپروف (از روسیه) ، مارک واندهی، اسکات تینگل و جوزف آکابا (از آمریکا) و نوریشیگه کانای (شهروند ژاپن) در این ایستگاه بسر می برند.
میسورکین، واندهی و آکابا فضانوردان ناو کیهانی سایوز ام.اس-6 هستند که 12 سپتامبر 2017 به فضا پرتاب شدند و تا 28 فوریه 2018 آنجا خواهند بود. اشکالپروف، اسکات تینگل و نوریشیگه کانای در 17 دسامبر 2017 با ناو کیهانی سایوز ام.اس-7 راهی مدار شدند و به آنها پیوستند. گروه اخیر تا 3 ژوئن سال جاری میلادی در فضا فعالیت خواهند داشت.

ناو باربری بدون سرنشین پروگرس ام اس 8 آماده پرتابناو باربری بدون سرنشین پروگرس ام اس 8 آماده پرتاب

ماهواره‌بر و پرتاب |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

مدیریت بحران نیاز به ماهواره کاربردی دارد

بحران سقوط هواپیما در کوه‌ دنا و ناتوانی در پیدا کردن سریع محل حادثه جهت امدادرسانی با روش‌های هوایی و زمینی موجب شده تا بخش‌های دولتی و خصوصی فعال در حوزه سنجش از دورفضایی نیز تلاش‌های خود را بدین منظور با شدت پیگیری کنند هر چند این تلاش‌های عملی هنوز منجر به پیدا کردن هواپیما نشده است اما درس‌های بسیاری را برای مسئولین فضایی کشور به همراه داشته است. از جمله اینکه، فارغ از تمام تلاش‌هایی که برای کسب فناوری بومی ماهواره‌های سنجشی در دراز مدت انجام می‌شود ایران نیاز به یک اپراتور ماهواره‌ای مجهز به ماهواره‌های سنجشی کاربردی با مشخصات فنی مورد نیاز کشور دارد. ماهواره‌های سنجشی می‌توانند با تصاویری که منطقه وسیعی را پوشش می‌دهد به سرعت امکان بی‌نظیری را برای جستجوگران فراهم‌ کنند تا منطقه بزرگی را به سرعت برای پیدا کردن نشانه‌های یک هواپیمای سقوط کرده کاوش کنند. اما شرایط مختلف آب و هوایی و همچنین ابعاد سوژه مورد جستجو، نیازمندی‌های فنی مختلفی را می‌طلبد. ضمن آنکه تا زمانی که کنترل ماهواره در اختیار اپراتور بومی نباشد نمی‌توان به سرعت وارد عمل شد و ماهواره را برای تهیه تصاویر به صورت مستمر بر روی منطقه مورد نظر هدایت کرد. این امر در صحبت‌های سرادقی، معاون سازمان فضایی ایران که در مصاحبه با رسانه‌ها اظهار کرده بود این سازمان با کشورهای اروپایی در حال مذاکره است که اگر ماهواره آنها از روی محل سانحه عبور کرد تصاویر را در اختیار ایران قرار دهند به خوبی مشهود است. برای این کار نیاز به مذاکراتی است تا صاحبان ماهواره را مجاب کند، ماهواره‌های خود را برای تصویربرداری از منطقه سانحه تنظیم و عکس‌ها را در اختیار ایران بگذارند. چنین مذاکرات و ارتباطاتی حتی در شرایط بین‌المللی عادی، زمانی را از بین می‌برد که ثانیه‌های آن هم ارزشمند است. با این وجود بنا بر گزارش‌های واصله بخش یک شرکت دانش‌بنیان تحت عنوان موسسه سنجش از دور بصیر نیز موفق به دریافت تصاویر ماهواره‌ای محل حادثه از برخی کشورها شده است اما مسئولین این موسسه نیز اذعان دارند با وجود تلاش‌های در حال انجام توسط کارشناسان، تصاویر ماهواره‌های فعال در طیف مرئی در شرایط آب و هوایی فعلی محل حادثه کمک چندانی نمی‌کنند و کار جستجو از طریق این تصاویر به سختی انجام می‌شود. این در حالی است که در اختیار داشتن یک ماهواره دقت بالای راداری می‌توانست پاسخگوی نیاز باشد که هنوز هیچیک از نهادها و شرکت‌های فعال در حوزه سنجش از دور موفق به دریافت چنین تصاویری از کشورهای خارجی نشده اند. نیاز مبرم کشور به ماهواره‌های سنجشی کاربردی با مشخصات فنی مختلف در حالی مشهود است که چندی پیش برخی خرید ماهواره را تحقیر دانشمندان داخلی می‌دانستند بدون آنکه این نکته را در نظر داشته باشند که ماهواره‌های فعلی در مرحله تحقیق و توسعه هستند و تا رسیدن به ماهواره‌های کاربردی راهی دراز در پیش دارند. بنابر این ضمن پرداختن به توسعه فناوری بومی، بخشی از سرمایه کشور را می‌بایست صرف راه‌اندازی اپراتور ماهواره‌ای و خرید ماهواره‌های کاربردی برای پاسخگویی به نیازهای کشور نمود.