1396/11/21

تلاش ناسا برای یافتن داروی مقابله با کاهش قدرت عضلات فضانوردان

اداره کل ملی هوانوردی و فضای آمریکا (ناسا) در حال آزمایش دارویی برای کاهش قدرت عضلات فضانوردان است که در مرحله آزمایش روی نمونه حیوانی(موش) قرار دارد.
تلاش ناسا برای یافتن داروی مقابله با کاهش قدرت عضلات فضانوردان

اداره کل ملی هوانوردی و فضای آمریکا (ناسا) در حال آزمایش دارویی برای کاهش قدرت عضلات فضانوردان است که در مرحله آزمایش روی نمونه حیوانی(موش) قرار دارد.
در حالی‌که زندگی در فضای بدون جاذبه به استفاده زیادی از عضلات نیاز ندارد، عضلات انسان بدون تمرین و استفاده متناوب، ضعیف می شوند.
فضانوردان در یک ماموریت 11 روزه به فضا با 20 درصد تحلیل عضلانی روبرو می شوند، در صورتی که ماموریت ها 6 ماه به طول بیانجامد، فضانوردان به دشواری می توانند روی زمین راه بروند.
اداره کل ملی هوانوردی و فضای آمریکا (ناسا) در حال سنجش دارویی در ایستگاه فضایی بین المللی برای مقابله با کاهش تضعیف عضلات است.
ناسا برای همین منظور چهل  موش را با نوعی آمپول به فضا ارسال کرده که این دارو را به طور خودکار در بدن آن‌ها تزریق می کند.
داروی فورمترول در این پرتاب که ماموریت «پی آر 6» با فضاپیمای دراگون نام دارد، به بدن موش ها تزریق شده که پیش از این برای مدیریت بیماری آسم و بیماری انسدادی ریه استفاده می شد.
ناسا اعلام کرده، سفرهای طولانی فضایی مستلزم درمان ها و راهبردهایی است که ساختار سالم بدن را به دلیل نبود گرانش زمین حفظ کند.
ماموریت پی آر  برای ارسال موش ها به فضا و تزریق داروی ضدتحلیل عضلات باعث می شود دریافت ما از داروها و سیستم های مصرف و انتقال دارو به بدن فضانوردان کامل تر شود.
بر اساس این گزارش، نیمی از موش های پرتاب شده 30 روز و نیم دیگر 60 روز در ایستگاه فضایی بین المللی می مانند و بعد کشته و کالبدشکافی می شوند. نمونه های بافتی نیز برای مطالعات بیشتر از آن‌ها برداشته می شود.
از آن‌جایی که موش ها از نظر ژنتیکی بسیار به انسان ها شبیه هستند، مطالعات بالینی موفق در این حیوانات می تواند اطلاعات دقیقی برای درمان هایی به دست دهد که برای انسان ها نیز مفید است.
این آزمایش به ویژه از آنجایی مهم است که اخیرا سفر به مریخ برای فضانوردان بعضی کشورها مطرح شده است؛ سفری چند ماهه به سیاره سرخ که می تواند فضانورد را هنگام انجام کارهای سخت به شدت ضعیف کند.
فضانوردان ایستگاه بین المللی فضایی اکنون برای مقابله به تحلیل عضلانی روزانه دو ساعت و نیم تمرین می کنند.
ناسا اعلام کرده تحقیقات در مورد کاهش قدرت عضلات در فضا، در مورد سازوکارهای بیماری ها نیز اطلاعاتی به دست می دهد، همچنین داروهای هدف جدید در دست آزمایش را تایید می کند و آزمایش پیش بالینی داروهای مد نظر را ممکن می سازد.



فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

صندل‌های فشاری، هدیه جدید ناسا برای فضانوردان ایستگاه فضایی بین‌المللی

1396/09/11
سازمان فضایی آمریکا- ناسا- برای جلوگیری از آسیب‌رسانی به بدن سرنشینان ایستگاه بین‌المللی فضایی ضمن تمرین‌های ورزشی روزانه، نوعی صندل طراحی و ساخته که می‌تواند کارشناسان را در به دست آوردن...

فضانوردان برای نخستین بار در فضا بدمینتون بازی کردند

1396/11/20
فضانوردان روس، آمریکایی و ژاپنی در ایستگاه فضایی بین المللی برای نخستین بار بدمینتون بازی کردند.

پربازدیدکننده ترین خبر

فعالیت های فضایی از مدار زمین تا مریخ

همان‌گونه که مطلعید در حال حاضر سفینه‌های ساخت روسیه، تنها ناوهایی هستند که فضانوردان را به مدار می‌رسانند. گرچه ناسا مدعی بود در سال ۲۰۱۶ سفینه‌های ساخته‌شده توسط شرکت‌های خصوصی آمریکایی برای پروازهای سرنشین دار این کشور آغاز به کارخواه کر اما سفینه‌های روسی سایوز تا به حال به این کار ادامه داده‌اند. مسلماً زمان استفاده از ایستگاه بین‌المللی فضایی بی‌پایان نیست، هرچند ادامه حیات آن ممکن است تا سال ۲۰۲۸ میلادی طول بکشد. به همین دلیل هم ناسا و هم روسکاسموس در فکر آن هستند که آینده این ایستگاه و فعالیت‌های فضایی‌شان چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد. روس‌ها قبلاً پیشنهاد کرده بودند ایستگاه فضایی بین‌المللی پس از دوره پیش‌بینی‌شده برای فعالیت‌های سرنشین دار، به‌عنوان محلی برای فعالیت‌های پژوهشی غیرسرنشیندار در مدار زمین باقی بماند. آن‌ها معتقدند ایستگاه فضایی بین‌المللی که امروز به‌عنوان یک پایگاه فضایی برای انجام تحقیقات و آزمایش‌های علمی بنیادین مورد بهره‌برداری چند کشور جهان و به‌طور عمده آمریکا و روسیه است و فناوری‌های جدید فضایی آزمایش‌شده در آن کاربردهای زمینی هم دارد می‌تواند در وضعیت استفاده غیردائمی نیز برای انجام همین اهداف کاربرد داشته باشد.