1396/11/23

تلاش یک شرکت اوکراینی بریتانیایی برای تاسیس پایگاه پرتاب ماهواره‌های کوچک

شرکت دو ملیتی اسکایرورا (Skyrora) از برنامه‌های خود برای انجام یک پرواز آزمایشی زیرمداری در سه ماهه آخر سال 2018 خبر داد. این شرکت همچنین به عنوان بخشی از استراتژی خود برای کاهش هزینه پرتاب‌ ماهواره‌های کوچک، یک پایگاه پرتاب مختص این ماهواره‌ها در اسکاتلند تاسیس کند. پرتابگر زیرمداری اسکایرورا که اسکایرورا...
تلاش یک شرکت اوکراینی بریتانیایی برای تاسیس پایگاه پرتاب ماهواره‌های کوچک

شرکت دو ملیتی اسکایرورا (Skyrora) از برنامه‌های خود برای انجام یک پرواز آزمایشی زیرمداری در سه ماهه آخر سال 2018 خبر داد. این شرکت همچنین به عنوان بخشی از راهبرد خود برای کاهش هزینه پرتاب‌ ماهواره‌های کوچک، یک پایگاه پرتاب مختص این ماهواره‌ها در اسکاتلند تأسیس کند.

دنیل اسمیت (Daniel Smith) مدیر توسعه کسب و کار شرکت اسکایرورا می‌گوید این شرکت در حال انجام مراحل نهایی ساخت پرتابگر خود است و در سه ماهه نخست سال 2018، موتور آن را آزمایش خواهد کرد. وی افزود: «در حال حاضر برخی از قطعات پرتابگر زیرمداری را به کمک چاپ سه‌بعدی تولید کرده‌ایم و انتظار داریم بخش بریتانیایی شرکت طی دو ماه آینده در قسمت‌های تولیدی رشد داشته باشد.»

موتور پرتابگر زیرمداری اسکایرورا که اسکایرورا 1 نام دارد، قرار است قابلیت تولید حدودا 30 کیلونیوتن تراست را در سطح دریا داشته باشد و از اکسیدایزر پاک هیدروژن پراکسید استفاده کند تا تاثیر مخربی بر اتمسفر زمین نداشته باشد. این پرتابگر می‌تواند تا 150 کیلوگرم محموله را در پروازهای زیرمداری خود حمل کند.

شرکت اسکایرورا تاسیساتی در شهرهای ادینبرگ و گلاسکو اسکاتلند دارد و مرکز تحقیق و توسعه آن در شهر دنیپرو اوکراین قرار گرفته است. مقامات این شرکت اعتقاد دارند که این موضوع به اسکایرورا کمک می‌کند تا علاوه بر اینکه قیمت‌های خود را در سطحی رقابتی نگه می‌دارند، از تجربه صنعت فضایی اوکراین و نیروی کار زبده این کشور نیز استفاده کنند. اسمیت در این مورد می‌گوید: «به عنوان یک شرکت بریتانیایی، دسترسی داشتن به دانش اوکراین به فعالیت ما کمک شایانی می‌کند. ما برخی از وظایف طراحی را به تیمی در این کشور محول می‌کنیم که شامل ترکیبی از مهندسین باتجربه و فارغ‌التحصیلان دانشگاهیست.» طبق گفته مقامات این شرکت، هدف بعدی اسکایرورا حرکت به سمت افزایش حضور در بازار بریتانیا و نشان دادن این موضوع است که فناوری این شرکت، قابلیت پررنگتر کردن حضور بریتانیا در بازارهای جهانی را دارد.

پرتابگرهای اسکایرورا از کروسن و هیدروژن پراکسید استفاده می‌کنند و از این لحاظ می‌توان آنها را دنبال‌کننده برنامه بلک ارو (Black Arrow ) بریتانیا دانست که منتهی به ارسال اولین ماهواره‌بر انگلستان به فضا در سال 1971 شد. این پرتاب، بریتانیا را به ششمین کشوری تبدیل کرد که قادر به پرتاب ماهواره‌های خود به فضا بود. اسمیت اعتقاد دارد که این الگوبرداری به اسکایرورا کمک خواهد کرد تا هزینه پرتاب‌های فضایی را کاهش دهد.

منبع: spacenews.com

ماهواره‌بر و پرتاب | اقتصاد فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

ماهواره شرکت بریتانیایی برای پاکسازی فضا از زباله‌ها آزمایش می‌شود

1396/10/25
شرکت بریتانیایی SSTL ماهواره‌ای را که به منظور پاکسازی زباله‌های فضایی ساخته است، برای پرتاب به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی، به مرکز فضایی کندی آمریکا ارسال کرد. این ماهواره که ریمو دبریز...

استارت‌آپ اسپانیایی برای توسعه ماهواره‌بر بازگشت پذیر سرمایه جذب کرد

1396/10/23
استارت‌آپ اسپانیایی پی.ال.دی اسپیس (PLD Space) به‌تازگی اعلام کرده که بودجه‌ای به میزان 2.4 میلیون یورو، برای ادامه توسعه ماهواره‌برهای بازگشت‌پذیر مداری و زیرمداری آریون 1و2 (Arion1-2)...

موفقیت ماهواره‌بر نیوزلندی در دومین پرتاب آزمایشی

1396/11/08
در آغاز هفته گذشته شرکت آمریکایی/نیوزیلندی راکت لب (Rocket Lab) دومین پرتاب آزمایشی ماهواره‌بر الکترون را با موفقیت به انجام رساند. با وجود آزمایشی بودن این پرتاب، طی آن سه ماهواره کوچک...

ژاپن با کوچکترین ماهواره‌بر دنیا ماهواره به فضا برد

1396/11/17
روز گذشته آژانس اکتشافات فضایی ژاپن، JAXA، ماهواره‌ای را با کمک ماهواره‌بر مینیاتوری SS-520 به مدار زمین پرتاب کرد. این حامل فضایی به کوچک‌ترین ماهواره‌بر فضایی جهان مشهور است.

پربازدیدکننده ترین خبر

فعالیت های فضایی از مدار زمین تا مریخ

همان‌گونه که مطلعید در حال حاضر سفینه‌های ساخت روسیه، تنها ناوهایی هستند که فضانوردان را به مدار می‌رسانند. گرچه ناسا مدعی بود در سال ۲۰۱۶ سفینه‌های ساخته‌شده توسط شرکت‌های خصوصی آمریکایی برای پروازهای سرنشین دار این کشور آغاز به کارخواه کر اما سفینه‌های روسی سایوز تا به حال به این کار ادامه داده‌اند. مسلماً زمان استفاده از ایستگاه بین‌المللی فضایی بی‌پایان نیست، هرچند ادامه حیات آن ممکن است تا سال ۲۰۲۸ میلادی طول بکشد. به همین دلیل هم ناسا و هم روسکاسموس در فکر آن هستند که آینده این ایستگاه و فعالیت‌های فضایی‌شان چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد. روس‌ها قبلاً پیشنهاد کرده بودند ایستگاه فضایی بین‌المللی پس از دوره پیش‌بینی‌شده برای فعالیت‌های سرنشین دار، به‌عنوان محلی برای فعالیت‌های پژوهشی غیرسرنشیندار در مدار زمین باقی بماند. آن‌ها معتقدند ایستگاه فضایی بین‌المللی که امروز به‌عنوان یک پایگاه فضایی برای انجام تحقیقات و آزمایش‌های علمی بنیادین مورد بهره‌برداری چند کشور جهان و به‌طور عمده آمریکا و روسیه است و فناوری‌های جدید فضایی آزمایش‌شده در آن کاربردهای زمینی هم دارد می‌تواند در وضعیت استفاده غیردائمی نیز برای انجام همین اهداف کاربرد داشته باشد.