1396/11/19

تراپیست1 منظومه‌ای با احتمال حیات

مطالعات نشان می‌دهد منظومه تراپیست1 (TRAPIST-1) که دربر گیرنده یک ستاره کوتوله سرخ بسیار سرد و هفت سیاره شبیه به زمین است، نمونه‌ای تمام عیار از منظومه‌هایی است که احتمال حیات در آن‌ها وجود دارد.
تراپیست1 منظومه‌ای با احتمال حیات

مطالعات نشان می‌دهد منظومه تراپیست1 (TRAPIST-1) که دربر گیرنده یک ستاره کوتوله سرخ بسیار سرد و هفت سیاره شبیه به زمین است، نمونه‌ای تمام عیار از منظومه‌هایی است که احتمال حیات در آن‌ها وجود دارد.
محققان چگالی سیارات منظومه TRAPIST-1 و اتمسفر آن‌ها را محاسبه کردند. این منظومه که دربر گیرنده یک ستاره کوتوله سرخ بسیار سرد و هفت سیاره شبیه به زمین است، حدود یک سال قبل در فاصله 40 سال نوری کشف شد و نمونه‌ای تمام عیار از منظومه‌هایی است که احتمال حیات در آن‌ها وجود دارد.
سیارات این منظومه با فاصله کمی از یکدیگر و در مدارهایی کوچک‌تر از مدار عطارد به دور ستاره گردش می‌کنند و سه سیاره TRAPIST-1e، TRAPIST-1f و TRAPIST-1g در منطقه قابل سکونت این ستاره قرار دارند. اما این که سیاره‌ای توانایی پشتیبانی از حیات را داشته باشد، به معنی وجود حیات در آن نیست. این موضوع به عوامل دیگری از جمله ساختار شیمیایی و چگالی سیاره نیز بستگی دارد. این عوامل موضوع اصلی مطالعه جدید محققان است.
محاسبه چگالی سیارات کار ساده‌ای نیست. زیرا این عامل بر اساس زمان حرکت سیاره در مدار خود تعیین می‌شود ولی در منظومه TRAPIST-1 به دلیل نزدیکی بیش از حد سیارات به یکدیگر نیروی گرانشی هریک از آن‌ها می‌تواند مدار سیارات دیگر را دست‌خوش تغییر کند.
البته محققان با انداره‌گیری این تغییرات و انجام محاسبات پیچیده توانستند جرم هریک از سیارات را به دست آورند. همچنین با در اختیار داشتن جرم و شعاع هرسیاره نیز چگالی آن را محاسبه کردند. محاسبه چگالی هر سیاره اطلاعات زیادی درباره جنس آن در اختیار محققان قرار می‌دهد.
محققان با ترکیب اطلاعات مربوط به چگالی، ترکیب شیمیایی، اتمسفر و فاصله مدار سیارات TRAPIST-1 و با انجام مدل‌سازی کامپیوتری توانستند واضح‌ترین تصویر موجود از هفت سیاره این منظومه را به دست آورند.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Astronomy & Astrophysics منتشر شده است.


کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

ناسا تحقیقات جدیدی را برای جستجوی حیات در مریخ آغاز می‌کند

1396/09/11
اداره کل ملی هوانوردی و فضا آمریکا در سال ۲۰۲۰ ماموریت جدیدی را برای جستجوی حیات در مریخ آغاز می‌کند.ماموریت بعدی اداره کل ملی هوانوردی و فضا آمریکا (ناسا) در سال 2020 با هدف جستجوی حیات...

سرمایه‌گذاری ناسا برای پیداکردن حیات فرا زمینی؛ ارسال هلیکوپتر‌ فضاپیما

1396/10/03
اخیراً ناسا روی ماموریت‌های هلیکوپتری برای پیدا کردن حیات فرا زمینی در تیتان (بزرگترین قمر سیاره‌ی زحل) سرمایه گذاری کرده است. آژانس فضایی آمریکا این هفته اعلام نمود که پروژه‌ی یاد شده (که...

ناسا؛ کشف حیات فرازمینی را اولویت قرار می‌دهد

1396/10/10
دانشمندان علوم فضایی بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری مالی را برای یافت نشانه‌هایی از حیات فرازمینی باهدف اثبات وجود آن انجام داده‌اند.

کشف نشانه‌های حیات فرازمینی در کهربای فضایی

1396/10/26
پژوهشگران در بقایای فوران‌های یخ فشانی از سیارکی آب‌دار، اسیدهای آمینه سازنده حیات یافته‌اند. یکی از مهم‌ترین پرسش‌هایی که بشر هزاران سال است تلاش می‌کند به آن پاسخ دهد، این است که «آیا...

ماموریت تلسکوپ جدید ناسا برای کشف سیاره های قابل حیات

1396/11/03
دانشمندان بیش از ۵۵۰ سیاره فراخورشیدی کشف کرده‌اند که در آنها می‌تواند حیات وجود داشته باشد. تلسکوپ جدید ناسا با نام تس (Tess) به دنبال آن است تا با کاوش‌های خود بر تعداد این سیاره‌ها...

پربازدیدکننده ترین خبر

فعالیت های فضایی از مدار زمین تا مریخ

همان‌گونه که مطلعید در حال حاضر سفینه‌های ساخت روسیه، تنها ناوهایی هستند که فضانوردان را به مدار می‌رسانند. گرچه ناسا مدعی بود در سال ۲۰۱۶ سفینه‌های ساخته‌شده توسط شرکت‌های خصوصی آمریکایی برای پروازهای سرنشین دار این کشور آغاز به کارخواه کر اما سفینه‌های روسی سایوز تا به حال به این کار ادامه داده‌اند. مسلماً زمان استفاده از ایستگاه بین‌المللی فضایی بی‌پایان نیست، هرچند ادامه حیات آن ممکن است تا سال ۲۰۲۸ میلادی طول بکشد. به همین دلیل هم ناسا و هم روسکاسموس در فکر آن هستند که آینده این ایستگاه و فعالیت‌های فضایی‌شان چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد. روس‌ها قبلاً پیشنهاد کرده بودند ایستگاه فضایی بین‌المللی پس از دوره پیش‌بینی‌شده برای فعالیت‌های سرنشین دار، به‌عنوان محلی برای فعالیت‌های پژوهشی غیرسرنشیندار در مدار زمین باقی بماند. آن‌ها معتقدند ایستگاه فضایی بین‌المللی که امروز به‌عنوان یک پایگاه فضایی برای انجام تحقیقات و آزمایش‌های علمی بنیادین مورد بهره‌برداری چند کشور جهان و به‌طور عمده آمریکا و روسیه است و فناوری‌های جدید فضایی آزمایش‌شده در آن کاربردهای زمینی هم دارد می‌تواند در وضعیت استفاده غیردائمی نیز برای انجام همین اهداف کاربرد داشته باشد.