1396/11/21

ساخت ماده جدید برای پوشش سفینه فضایی

کارشناسان روسیه ماده جدید و بسیار مقاومی را برای پوشش سفینه‌های فضایی ساختند. به گزارش اسپوتنیک، دانشمندان شیمی از سنت پیترزبورگ روسیه، ماده جدیدی را بر اساس سیلیکون ساخته‌اند که در حرارت زیاد هوا از بین نمی‌رود و می‌تواند یکی از اجزاء مهم برای پوشانیدن بدنه ماهواره‌ها و سفینه‌های فضایی باشد.
ساخت ماده جدید برای پوشش سفینه فضایی

کارشناسان روسیه ماده جدید و بسیار مقاومی را برای پوشش سفینه‌های فضایی ساختند. دانشمندان شیمی در سنت پیترزبورگ روسیه، ماده جدیدی را بر اساس سیلیکون ساخته‌اند که در حرارت زیاد هوا از بین نمی‌رود و می‌تواند یکی از اجزاء مهم برای پوشانیدن بدنه ماهواره‌ها و سفینه‌های فضایی باشد. 
میخائیل کینژالوف، از دانشگاه دولتی سنت پیترزبورگ، گفت:«ما توانستیم با استفاده از ترکیب به دست آمده از کاتالیزاورهای قبلی، پایداری حرارتی پوشش سیلیکون را به 320 درجه سانتی‌گراد افزایش دهیم که 120 درجه بالاتر از مواد مشابه سیلیکون است.
برای تغییر وضعیت، ما یک ترکیب جدید از کاتالیزورها را بر اساس مجتمع‌های ایریدیوم ایجاد کردیم».
اولین مواد سیلیکون در اوایل قرن گذشته توسط کیمیادان‌ها کشف شد، اما اخیراً کاربرد صنعتی آن‌ها آغازشده و به یکی از اجزاء کلیدی موردنیاز طرح‌های مختلف تأمین‌کننده مقاومت میخانیکی، نفوذ کیمیائی و غیرقابل نفوذ بودن در مقابل آب و برق انواع ساختارها مبدل شد.
به گفته دانشمندان، سیلیکون فوق‌العاده  می‌تواند در مقابل درجات بسیار زیاد و دیگر فشارها که پیش‌ازاین برای ساخت سیلیکون‌ها خطرناک شمرده می‌شد، مقاومت گند. 
بدین ترتیب می‌توان ساختار آماده‌ای را از پلیمرهای  داغ ایجاد کرد  قبل از آن‌که سرد و سخت شود. از این نوع پلیمرها می‌توان در جنبه‌های  مختلف علم و فن مثل فضا استفاده کرد.

فناوری‌های نوین |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

ایلان ماسک، فتح فضا و روشنفکری ایرانی

فالکون هوی که از سوی شرکت اسپیس ایکس ساخته‌شده بود، با موفقیت به فضا پرتاب شد. فالکون هوی که شامل یک ماهواره‌بر مرکزی و دو بوستر کناری بود، خودروی شخصی ایلان ماسک، پایه‌گذار اسپیس ایکس، را به فضا حمل می‌کرد. بی‌شک این ماهواره‌بر بسیار قدرتمند موفقیت بسیار بزرگی در فتح فضا و به‌خصوص در سفر احتمالی انسان در آینده به سیاره مریخ به شمار می‌رود، اما در دورنمایی وسیع‌تر، پروژه فالکون هوی تحقق رؤیای بلندپروازانه انسان است؛ انسانی که به‌شدت تمایل به پیشرفت دارد. این بار البته نه پیشرفت در مرزهای سیاسی یا فرهنگی، بلکه می‌خواهد وسعت دید خود را از زمین کنده و خود را به فضا یا بهتر بگوییم به کیهان بیکران تحمیل و اثبات كند. رسیدن به چنین موقعیتی بیش از هر چیز ناشی از بلند‌نظری و درک وسیع انسان از موقعیت خود در جهان است، اما چه چیزی باعث می‌شود تا ما ضرورت کندن و جدا شدن از زمین را در خود احساس کنیم؟