1396/11/16

یک ایرانی عضو تیم برنده مسابقه ماهواره مکعبی ناسا / فیلم

یک تیم انگلیسی با طراحی ماهواره‌ای بر اساس فناوری آنتن آرایه فازی موفق شد تا در بخش ماهواره‌های مکعبی 3 واحدی مسابقه ماهواره‌های مکعبی ناسا برنده شود. این ماهواره که LSAT نام دارد، حاوی یک آنتن آرایه فازی است که می‌تواند سیگنال‌های ضعیف را از فرستنده‌های اضطراری، رادیوهای قابل حمل و حسگرهای سنجشی دریافت...
یک ایرانی عضو تیم برنده مسابقه ماهواره مکعبی ناسا / فیلم

یک تیم انگلیسی با طراحی ماهواره‌ای بر اساس فناوری آنتن آرایه فازی موفق شد تا در بخش ماهواره‌های مکعبی 3 واحدی مسابقه ماهواره‌های مکعبی ناسا برنده شود. این ماهواره که LSAT نام دارد، حاوی یک آنتن آرایه فازی است که می‌تواند سیگنال‌های ضعیف را از فرستنده‌های اضطراری، رادیوهای قابل حمل و حسگرهای سنجشی دریافت کند و به منظور عملیاتهای جستجو و نجات یا برقراری مخابرات در شرایط اضطراری استفاده شود. هوگو شلی (Hugo Shelley) سرپرست این تیم می‌باشد که مدارک خود را در رشته‌های فیزیک و فلسفه از دانشگاه آکسفورد دریافت کرده است. وی آنتن طراحی‌شده را انعطاف‌پذیر می‌داند و اعتقاد دارد که با اعمال تغییراتی اندک می‌توان آن را در ماهواره‌های مکعبی 6 واحدی نیز استفاده کرد. شاید جالب باشد که بدانید یکی از اعضای این تیم، فرشته عباسی می‌باشد که در سال 90 در رشته مهندسی برق از دانشگاه شریف فارغ‌التحصیل شده است.

در ویدیو زیر می‌توانید نحوه پیاده‌سازی آنتن را در ماهواره LSAT مشاهده کنید.

 

منبع: rocketeers

فناوری‌های نوین | مخابرات ماهواره‌ای |

نظر شما
اخبار مرتبط

مخابرات فضایی، کلیدی برای توسعه پایدار

1396/09/05
گروه فناوری‌های فضایی و لایه فوقانی اتمسفر، به عنوان عضوی از کمیسیون ارتباطات پهن‌باند برای توسعه پایدار (The Broadband Commission for Sustainable Development) اخیرا در گزارش به بررسی پتانسیل...

ماهواره‌های مکعبی آینده با کمک بوتان قادر به تغییر مدار خواهند بود

1396/10/05
ماهواره مینیاتوری بعدی آژانس فضایی اروپا، (ESA)، برای اولین بار قادر به تغییر مدار خود خواهد بود. این قابلیت به لطف یک تراستر گاز سرد که از بوتان مایع نیرو می‌گیرد و شبیه یک فندک کوچک است...

پربازدیدکننده ترین خبر

فعالیت های فضایی از مدار زمین تا مریخ

همان‌گونه که مطلعید در حال حاضر سفینه‌های ساخت روسیه، تنها ناوهایی هستند که فضانوردان را به مدار می‌رسانند. گرچه ناسا مدعی بود در سال ۲۰۱۶ سفینه‌های ساخته‌شده توسط شرکت‌های خصوصی آمریکایی برای پروازهای سرنشین دار این کشور آغاز به کارخواه کر اما سفینه‌های روسی سایوز تا به حال به این کار ادامه داده‌اند. مسلماً زمان استفاده از ایستگاه بین‌المللی فضایی بی‌پایان نیست، هرچند ادامه حیات آن ممکن است تا سال ۲۰۲۸ میلادی طول بکشد. به همین دلیل هم ناسا و هم روسکاسموس در فکر آن هستند که آینده این ایستگاه و فعالیت‌های فضایی‌شان چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد. روس‌ها قبلاً پیشنهاد کرده بودند ایستگاه فضایی بین‌المللی پس از دوره پیش‌بینی‌شده برای فعالیت‌های سرنشین دار، به‌عنوان محلی برای فعالیت‌های پژوهشی غیرسرنشیندار در مدار زمین باقی بماند. آن‌ها معتقدند ایستگاه فضایی بین‌المللی که امروز به‌عنوان یک پایگاه فضایی برای انجام تحقیقات و آزمایش‌های علمی بنیادین مورد بهره‌برداری چند کشور جهان و به‌طور عمده آمریکا و روسیه است و فناوری‌های جدید فضایی آزمایش‌شده در آن کاربردهای زمینی هم دارد می‌تواند در وضعیت استفاده غیردائمی نیز برای انجام همین اهداف کاربرد داشته باشد.