1396/11/15

آشنایی با عضو جدید تالار مشاهیر ناسا

ایالات‌متحده آمریکا در کنار روسیه به‌عنوان قدیمی‌ترین کشورهای دارای فناوری فضائی شناخته می‌شود. یکی از مهم‌ترین چالش‌های موجود در سازمان‌های فضایی که می‌توان آن را نقطه قوت سازمان‌های پیشرو در اکتشافات فضایی دانست، انجام پژوهش و سپس اجرایی کردن طرح‌های پژوهشی در حوزه عملیاتی است که در این میان طراحی...
آشنایی با عضو جدید تالار مشاهیر ناسا

ایالات‌متحده آمریکا در کنار روسیه به‌عنوان قدیمی‌ترین کشورهای دارای فناوری فضائی شناخته می‌شود. یکی از مهم‌ترین چالش‌های موجود در سازمان‌های فضایی که می‌توان آن را نقطه قوت سازمان‌های پیشرو در اکتشافات فضایی دانست، انجام پژوهش و سپس اجرایی کردن طرح‌های پژوهشی در حوزه عملیاتی است که در این میان طراحی موتورهای محرکه فضاپیماها، جایگاهی ویژه دارد.
سازمان فضایی ناسا به‌عنوان یکی از پیشروترین سازمان‌های فضایی جهان، بخش مهمی از موفقیت خود را وام‌دار پژوهشگران این حوزه است. یکی از پژوهشگران پیشروی ناسا در این حوزه،دکتر لنیه رید (Lonnie Reid) نام دارد که به‌تازگی و به‌پاس چند دهه تحقیق و پژوهش، نام وی در تالار مشاهیر ناسا ثبت شد. از دکتر رید به‌عنوان مغز متفکر طراحی موتورهای پیشرانه فضایی یاد می‌شود.
به‌طورکلی ساخت یک موتور محرکه  فضاپیما می‌تواند سال‌ها به طول انجامد درحالی‌که پرتاب آن تنها در عرض چند ثانیه انجام می‌گیرد. به‌طورمعمول قطعات موتورهای پرتاب‌کننده فضاپیماها، با دقت بسیار بالایی از تیتانیم یا آلیاژهای بسیار سبک طی چندین هفته ساخته می‌شود. هنگامی‌که ساخت این‌گونه موتورها به پایان می‌رسد، مرحله حساس آزمایش را باید برای تکمیل فعالیت‌های ساخت طی کرد. هرکدام از این موتورها باید نیروی لازم برای پرتاب یک فضاپیما را بدون هیچ مشکلی تولید کند.
دکتر لنیه رید از مرکز تحقیقات و پژوهش‌های گلن (Glenn Research Center) در سازمان فضایی ناسا تحقیقاتی طولانی درزمینه طراحی موتورهای پیشرانه فضایی انجام داده است. تخصص او بررسی جریان داخلی و پیشرفته دستگاه‌های نیروی هوایی در سطح ملی شناخته‌شده است و نظرات و تحقیقات او در شکل‌گیری و راهنمایی نسل بعدی دانشمندان و مهندسان ناسا تأثیر به سزایی داشته است. وی از دهه 70 میلادی در حال انجام پژوهش و تحقیق در رابطه با موضوعات فضایی بوده و پس از خدمت در ارتش ایالات‌متحده آمریکا، مدرک مهندسی مکانیک خود را از دانشگاه ایالتی تنسی کسب کرده، در سال 1989 مقطع کارشناسی ارشد و سپس دکترای خود را در دانشگاه تولدو (University of Toledo) به پایان رساند.
دکتر لنیه رید در سال 1961 میلادی به سازمان فضایی ناسا ملحق شده و در مرکز لوئیس (NASA Lewis Research Center) مشغول به کار شد. وی طی مدت بیست سال به‌عنوان محقق و مدیر بخش کمپرسور  و قطعات دستگاه‌های مایع در سازمان ناسا به فعالیت مشغول بود و به بررسی و مطالعه جریان‌های سه‌بعدی در دیواره کمپرسورهای ترانسونیک (wall in transonic compressors) پرداخت.
در همان سال، او به‌عنوان رئیس بخش مکانیک مایعات داخلی ارتقا یافته و تبدیل به یکی از پژوهشگران ارشد ناسا شد. او اولین کارمند آفریقایی - آمریکایی بود که توانست در سازمان فضایی ایالات‌متحده آمریکا به این مقام برسد. وی که ازجمله مهم‌ترین نظریه‌پردازان و پژوهشگران ناسا محسوب می‌شد،  به‌عنوان رئیس یک بخش مطالعاتی،  با صنایع همکاری نزدیکی داشت تا انتقال فنّاوری را از حوزه پژوهش به صنعت آسان کند. در سال 2016 نام وی به‌طور رسمی در تالار مشاهیر مرکز تحقیقاتی ناسا ثبت شد.

منبع: سینا پرس

تاریخ و فرهنگ فضایی جهان |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

اپسیلون ژاپنی با هفت ماهواره به فضا پرتاب شد

ژاپن نخستین پرتاب خود را در سال 2019 با استفاده از موشک اپسیلون انجام داد. در این پرتاب هفت ماهواره را مدار قرار گرفت. اپسیلون از مرکز فضایی اوچینورا در ساعت 09:50:20 به وقت محلی (00:50 به وقت گرینویچ) به فضا پرتاب و طی یک زمان 9 دقیقه و17 ثانیه ای محموله را به مقصد رساند. ماهواره 200 کیلوگرمی ماهواره راپیس-1 (RAPIS-1)، مکعبی با ابعاد یک متر است که توسط شرکت آکسل اسپیس (Axelspace) با هدف آزمایش قطعات در مدار برای استفاده بالقوه در ماموریت های آینده طراحی و ساخته شده است. یکی دیگر از محموله های موشک اپسیلون در این پرتاب، سامانه ای به نام آسترو لیو-1 (Astro Live 1 (ALE-، یک ماهواره 68 کیلوگرمی طراحی و ساخته شده توسط شرکت ژاپنی آسترو لیو اکسپرینس(Astro Live Experiences) است که برای ایجاد شهاب سنگ مصنوعی استفاده می شود. این ماهواره گلوله های کوچک به قطر حدود یک سانتی متر را به جو شلیک می کند. محموله دیگر ، ماهواره 50 کیلوگرمی هودویوشی-2 (Hodoyoshi-2) است که به عنوان یک ابزار نجومی برای یک کنسرسیوم پژوهشی بین المللی به رهبری دانشگاه توکیو راهی مدار زمین شد. محموله دیگری که در این پرتاب در مدار قرار گرفت، میکرودراگون (MicroDragon) یک ماهواره 50 کیلوگرمی مرکز ملی ماهواره ویتنام است که برای مطالعه مناطق ساحلی ویتنام، جمع آوری داده ها جهت کمک به تعیین کیفیت آب، و نظارت بر تغییرات در خط ساحلی کشور است. از جمله سه ماهواره دیگری که با اپسیلون در مدار قرار گرفت، نخستین آنها تاسواره ای با نام اوریگامی ست (OrigamiSat) در اندازه 10 در 10 در 34 سانتی متر بود. این ماهواره ها توسط موسسه فناوری توکیو اداره می شود. اوریگامی ست هنگامی که در مدار قرار می گیرد، استقرار یک ساختار با لایه ای نازک را آزمایش می کند. این ماهواره همچنین دارای یک فرسنتده رادیو آماتور است.