1396/11/03

پرتاب چهارمین ماهواره از سامانه هشدار موشکی آمریکا به فضا

جمعه هفته گذشته یک راکت اطلس V (Atlas V) به پرواز درآمد و چهارمین ماهواره از سامانه فروسرخ فضاپایه مدار GEO SBIRS GEO)) با نام SBIRS GEO-4 را به فضا فرستاد. ماهواره SBIRS GEO-4 که توسط شرکت لاکهید مارتین (Lockheed Martin) ساخته شده، با کمک حسگرهای قدرتمند فروسرخ خود به عنوان بخشی از سامانه SBIRS GEO...
پرتاب چهارمین ماهواره از سامانه هشدار موشکی آمریکا به فضا

شرکت آمریکایی United Launch Alliance پس از گذراندن سالی نسبتا آرام با پرتاب مجموعا 8 راکت به فضا، سال جدید میلادی را نسبتا پرقدرت آغاز کرده است. این شرکت دو پرتاب را تنها به فاصله یک هفته از سواحل غربی و شرقی آمریکا با موفقیت انجام داد. طی این دو پرتاب ابتدا در 12 ژانویه یک راکت دلتا IV (Delta IV) و سپس در جمعه هفته گذشته یک راکت اطلس V (Atlas V) به پرواز درآمد و چهارمین ماهواره از سامانه فروسرخ فضاپایه مدار GEO SBIRS GEO)) با نام SBIRS GEO-4 را به فضا فرستاد. بدین ترتیب می‌توان گفت شرکت ULA در سال 2018 شروع نسبتا خوبی را تجربه کرده است.

ماهواره SBIRS GEO-4 که توسط شرکت لاکهید مارتین (Lockheed Martin) ساخته شده، با کمک حسگرهای قدرتمند فروسرخ خود به عنوان بخشی از سامانه SBIRS GEO عمل می‌کند. این سامانه طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته در پنتاگون، قرار است جایگزین سامانه هشدار موشکی DSP شود که از دهه 70 میلادی شروع به کار کرده بود. پیش‌بینی می‌شود که SBIRS حداقل تا دو دهه آینده نیازهای نظارتی فضایی آمریکا را تامین کرده و نیازی به جایگزینی نداشته باشد. این سامانه پس از تکمیل شدن، شامل 6 ماهواره مدار GEO و دو ماهواره مدار HEO با نام‌های HEO-1 و HEO-2 باشد که در سال‌های 2006 و 2008 پرتاب شده بودند.

برای ساخت و توسعه منظومه SBIRS GEO ابتدا بودجه‌ای 4 میلیارد دلاری در نظر گرفته شده بود اما پس از پرتاب SBIRS GEO-1 در سال 2011، به دلیل فرایند سخت توسعه این سامانه بودجه آن به 17 میلیارد دلار افزایش یافت. این افزایش ناگهانی از آنجا نشاءت گرفته بود که زیرساخت‌های لازم برای توسعه چنین سامانه‌ای هنوز موجود نبودند، اما نیروی هوایی آمریکا به علت نبود گزینه‌های جایگزین برای نظارت بر پرتاب موشک‌های بالستیک و آزمایش‌های هسته‌ای، مجبور شده بود که ادامه پروژه SBIRS  را لغو نکند. سرانجام در سال 2013 ماهواره GEO-2 و در سال 2017 ماهواره GEO-3 به فضا ارسال شدند. ضمن اینکه در سال 2014 نیروی هوایی آمریکا برای ساخت ماهواره‌های پنجم و ششم این منظومه، قراردادی 1.86 میلیارد دلاری با لاکهید مارتین امضا کرد.

ماهواره 1.2 میلارد دلاری SBIRS GEO-4 تقریبا 2000 کیلوگرم وزن دارد و بر اساس باس ماهواره‌ای AM2100 لاکهید مارتین طراحی شده است. شایان ذکر است که طول عمر این ماهواره 12 سال خواهد بود. با پرتاب موفق SBIRS GEO-4، دومین پرتاب موفق ULA در سال 2018 رقم خورد و این شرکت برای انجام 13 پرتاب دیگر، شامل 8 پرتاب اطلس V و چهار پرتاب دلتا IV تا پایان سال برنامه دارد.

منبع: americaspace

ماهواره‌بر و پرتاب | جنگ‌های فضایی | جاسوسی فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

سفر فضاپیمای BepiColumbo به سمت سیاره عطارد آغاز شد

اولین مأموریت آژانس فضایی اروپا (ESA) به سیاره عطارد بامداد روز ۲۸ مهر از پایگاه فضایی گویان فرانسه آغاز شد. فضاپیمای بپی‌کلمبو (BepiColumbo ) رأس ساعت ۵:۱۵بامداد سوار بر ماهواره‌بر آریان ۵ پرتاب شد و سفری هفت ساله را به سمت نزدیک‌ترین سیاره منظومه شمسی به خورشید آغاز کرد. فاصله زمین تا عطارد ۲۴۰میلیون کیلومتر است ولی کل سفر فضاپیمای مورد بحث به حدود 9 میلیارد کیلومتر خواهد رسید. با وجود هوای نیمه ابری، عملیات پرتاب با تلاش مشترک آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس فضایی ژاپن (JAXA) به شکل بی نقصی انجام شد. دو دقیقه پس از پرتاب، دو بوستر اولیه از آریان ۵ جدا شدند. طی ۹دقیقه وظیفه موتور اصلی هم به پایان رسید و BepiColumbo سوار بر ماژول انتقال و مرحله بالایی به مدار پایینی زمین رسیدند. نهایتاً در زمان ۲۷دقیقه پس از پرتاب، فضاپیما به طور کامل از سامانه پرتاب جدا شد و سفرش را آغاز کرد. سیگنال‌های اولیه نشان می‌دهند که ماهواره مورد بحث کاملاً سالم و عملیاتی است. به خاطر نیروی گرانش عظیم خورشید، انرژی مورد نیاز برای رسیدن به عطارد تقریباً معادل انرژی برای رسیدن به پلوتو است. آریان ۵ قدرت کافی برای طی این مسیر ندارد و پیشرانه‌های یونی روی فضاپیما هم از عهده این کار بر نمی‌آیند. به همین دلیل بپی‌کلمبو مجبور است مانورهای خاصی را برای دستیابی به سرعت مورد نیاز انجام دهد. یکی از این مانورها در سال ۲۰۲۰ دور زمین انجام می‌شود، دو مورد در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ دور سیاره ناهید، و شش مانور بین سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ دور عطارد تا نهایتاً فضاپیما در تاریخ پنجم دسامبر ۲۰۲۵ در مدار مورد نظر قرار گیرد. پس از قرار گرفتن در مدار، بپی‌کلمبو به دو مدارگرد تقسیم می‌شود: مدارگرد مرکوری (MPO) متعلق به آژانس فضایی اروپا و مدارگرد مگنتوسفری مرکوری (MMO) متعلق به ژاپن. برای اولین بار است که دو فضاپیما به شکل همزمان به سمت عطارد ارسال می‌شوند تا در مورد ساختار، میدان مغناطیسی و فقدان اتمسفر این سیاره تحقیق کنند.