1396/10/30

افزایش ارتفاع ایستگاه بین‌المللی فضایی

طی روزهای گذشته، ارتفاع متوسط ایستگاه بین‌المللی فضایی در مدار زمین به میزان ۴۰۰ متر افزایش پیدا کرد. این عملیات به کمک موتورهای ویژه زوزدا (Zvezda) انجام شد که برای این منظور طراحی‌شده بودند.
افزایش ارتفاع ایستگاه بین‌المللی فضایی

ایستگاه بین‌المللی فضایی طی روزهای گذشته شاهد انجام عملیاتی ویژه بود که طی آن در مدار زمین تغییر ارتفاع داده و ۴۰۰ متر بالاتر رفت. این عملیات توسط سیستم پیشرانه ویژه‌ای به نام موتورهای زوزدا (Zvezda) انجام شد.
این تغییر ارتفاع به‌منظور انجام مراحل مقدماتی اعزام یک راکت فضاپیما با عنوان Progress-MS-08 به ایستگاه بین‌المللی است که بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، در تاریخ ۱۱ فوریه به مأموریت اعزام خواهد شد.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده در این رابطه، موتورهای فوق طی تنها شانزده ثانیه موفق به انجام مأموریتی شدند که برای طراحی آن، محاسباتی پیچیده و دشوار صورت گرفته بود. این تغییر ارتفاع به‌منظور انجام مراحل مقدماتی اعزام یک راکت فضاپیما با عنوان Progress-MS-08 به ایستگاه بین‌المللی است که بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، در تاریخ ۱۱ فوریه به مأموریت اعزام خواهد شد. این راکت فضاپیما با خود مواد موردنیاز و تجهیزات ایستگاه بین‌المللی فضایی را حمل کرده و آذوقه فضانوردان را تأمین خواهد کرد.

در حال حاضر بهره‌برداری از ایستگاه بین‌المللی فضائی به‌صورت یک پروژه مشترک بین ۵ سازمان فضائی است. این سازمان‌ها عبارت‌اند از: «سازمان فضائی ناسا از آمریکا، سازمان فضائی روسیه، سازمان فضائی ژاپن، سازمان فضائی اتحادیه اروپا و سازمان فضائی کانادا.»
حداکثر ظرفیت این ایستگاه شش نفر است. ایستگاه بین‌المللی فضائی در مدار تحتانی زمین قرار داشته و در معمولاً در محدوده فاصله ۳۳۰ کیلومتری تا ۴۳۵ کیلومتری از سطح زمین قرار دارد. پروژه ایستگاه بین‌المللی فضائی امکانات لازم جهت انجام آزمایش‌های علمی در خارج از جو زمین، عملیات مشاهده و بررسی و همچنین به‌عنوان یک ایستگاه میانی و رابط جهت سفر به ماه، سایر سیارات منظومه شمسی و یا سایر سیارک‌ها کاربرد دارد.
 
ایستگاه بین‌المللی فضائی با سرعتی برابر با ۲۷ هزار و ۷۰۰ کیلومتر در ساعت در مدار زمین در حال حرکت بوده و روزانه ۱۵ بار به دور زمین می‌چرخد. ایستگاه فضایی بین‌المللی در حقیقت ماحصل ترکیبی از چندین پروژه فضایی است که قبلاً توسط کشورهای مختلف برنامه‌ریزی‌شده بود.
طول ایستگاه بین‌المللی فضائی ۱۰۹ متر است و بخش مرکزی آن ۵۱ متر درازا دارد. وزن کلی این ایستگاه فضائی در حدود ۴۲۰ تن بوده و داخل آن ۱۴ بخش قابل سکونت تعبیه‌شده است. این بخش‌ها درمجموع دارای حجمی بالغ‌بر ۹۳۵ مترمربع هستند. این میزان فضای قابل سکونت تقریباً در حد نیمی از ابعاد یک هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ محسوب می‌شود .

تکمیلی اسپاش:

براساس اطلاعات سرویس پشتیبانی ناوبری مرکز کنترل پرواز، پارامترهای مداری ایستگاه فضایی بین المللی بعد از مانور به شرح زیر است:

میزان سرعت ایستگاه 0.24 متر بر ثانیه افزایش یافت. 

 حداقل ارتفاع 402.8 کیلومتر 

حداکثر ارتفاع 422.7 کیلومتر 

دوره گردش به گرد زمین 92.60 دقیقه 

گرایش مدار - 51.625 درجه

منبع: سیناپرس

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

میکروماهواره نظامی آمریکایی به ایستگاه فضایی رسید

1396/08/25
میکروماهواره نظامی ارزان‌قیمت آمریکا که قرار است با ارسال تصاویر ماهواره‌ای به صورت آنلاین به سربازان کمک کند، به تازگی به ایستگاه فضایی بین‌المللی رسیده است. این ماهواره 50 کیلوگرمی که...

خطر شیمیایی برخورد ایستگاه فضایی چین به زمین

1396/10/16
محققان یک شرکت فضایی آمریکایی، درباره خطر انتشار یک ماده شیمیایی به‌شدت سمی براثر برخورد ایستگاه فضایی از کنترل خارج‌شده چین به زمین هشدار دادند.

ساکنان ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال ۲۰۱۸

1396/10/17
بر اساس برنامه‌ای که توسط روسکاسموس و ناسا تبیین شده در سال آینده میلادی قرار است ۵ ناو سرنشین دار، ۱۴ فضانورد را به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسانند.

پربازدیدکننده ترین خبر

ورود غول‌های مخابرات فضایی به بازار منظومه‌های مخابراتی کم ارتفاع

اپراتور ماهواره‌ای فرانسوی یوتلست (Eutelsat) به تازگی اعلام کرده است که قصد دارد با کمک چند اپراتور تجاری دیگر که تا به حال بر روی مدار GEO، تمرکز داشتند، در سال ۲۰۱۹ یک منظومه ماهواره‌ای مخابراتی در مدار LEO راه‌اندازی کند. این شرکت که ۳۸ ماهواره را در مدار GEO تحت اختیار دارد این تصمیم را تحت تاثیر حضور رقبایی همچون اینتلست (Intelsat) و تلست (Telesat) در بازار منظومه‌های ماهواره‌ای کوچک گرفته است. یوتلست ضمن اعلام تصمیم خود برای ورود به این بازار، شرکت تیواک (Tyvak International) را که زیرمجموعه‌ای از شرکت ایتالیایی ترین اوربیتال (Terrain Orbital Corp.) می‌باشد، به عنوان سازنده منظومه ماهواره‌ای خود معرفی کرد. این شرکت در طراحی و ساخت ماهواره‌های مکعبی پربازده تخصص دارد. این منظومه ماهواره‌ای جنبه آزمایشی خواهد داشت و یوتلست به کمک آن، استفاده از ماهواره‌های مدار LEO برای ارتباطات خودروها و دیگر پلتفرم‌های سیار را امکان‌سنجی خواهد کرد. این منظومه که به اختصار ELO نام دارد، همچنین بر اینترنت اشیاء نیز تمرکز خواهد داشت.