1396/10/27

اگر بتوانیم صدای ستاره‌ها را بشنویم، این صدا چگونه خواهد بود؟!

جمع‌آوری اطلاعات در مورد ستاره‌ها بسیار دشوار است. ما می‌توانیم آن‌ها را مشاهده کنیم که البته همین امر باعث می‌شود که مطالعه ستاره‌ها نسبت به سیاه‌چاله‌ها ساده‌تر باشد. ولی هیچ راهی وجود ندارد که بتوانیم درون یک ستاره را مشاهده کنیم تا دریابیم که در مرکز آنچه می‌گذرد. البته دانشمندان مانند سایر مردم...
اگر بتوانیم صدای ستاره‌ها را بشنویم، این صدا چگونه خواهد بود؟!

جمع‌آوری اطلاعات در مورد ستاره‌ها بسیار دشوار است. ما می‌توانیم آن‌ها را مشاهده کنیم که البته همین امر باعث می‌شود که مطالعه ستاره‌ها نسبت به سیاه‌چاله‌ها ساده‌تر باشد. ولی هیچ راهی وجود ندارد که بتوانیم درون یک ستاره را مشاهده کنیم تا دریابیم که در مرکز آنچه می‌گذرد. البته دانشمندان مانند سایر مردم نیستند که به همین سادگی کلمه “نه” را برای پاسخ به این پرسش استفاده کنند. آن‌ها روش خلاقانه‌ای را برای درک هسته ستارگان به کار گرفته‌اند.

این روش که ستاره‌شناسی نام دارد شامل اندازه‌گیری امواج لرزه‌هایی است که در اطراف خورشید به وقوع می‌پیوندند. این لرزه‌های طبیعی یک فرکانس با خود حمل می‌کنند و اگر ما بتوانیم به‌طور مستقیم این تشدید صدا را بشنویم، صدایی شبیه به زنگوله خواهیم شنید. ولی چطور می‌توان این صدا را شنید؟ درواقع دانشمندان با توجه به سطح چرخش و تغییر روشنایی ستاره، این صدا را حدس زده‌اند.
پیش از آنکه دانشمندان به فعالیت لرزه‌های خورشید بپردازند، چند نشانگر در مناطق زلزله‌خیز کره زمین کار گذاشته و به بررسی آن‌ها پرداختند. در زمین‌لرزه‌هایی که بر روی سیاره ما رخ می‌دهند، ارتعاشات از طریق پوسته زمین ارسال می‌شوند و گاهی اوقات شوک‌هایی ایجاد می‌شوند که در فاصله صد‌ها کیلومتری از مرکز زلزله احساس می‌شوند.
دانشمندان می‌توانند با استفاده از این ارتعاشات، لایه‌های درونی زمین را موردمطالعه قرار دهند. سرعت انتشار امواج در موارد مختلف متفاوت است، بنابراین با اندازه‌گیری زمان رسیدن یک موج از یک نقطه از زمین به نقطه دیگر، دانشمندان می‌توانند به‌عنوان‌مثال مقدار آهن موجود هسته زمین را تعیین کنند.
همین اصل برای خورشید و دیگر ستارگان نیز ساز‌گار است. گاز‌هایی که در لایه‌های بیرونی خورشید در حال افزایش و کاهش هستند، می‌توانند امواج لرزه‌ای را که در طول لایه‌های داخلی آن حرکت می‌کنند، تحریک کرده و از هسته عبور نمایند. درست شبیه به آنچه بر روی زمین اتفاق می‌افتد، دانشمندان می‌توانند با استفاده از امواج حاصل از لرزه‌های حاصل بر روی خورشید، ترکیب لایه‌های مختلف آن را کشف کنند.
با استفاده از این فرآیند، دانشمندان توانسته‌اند دریابند که چه مقدار هیدروژن درون خورشید باقی‌مانده تا به هلیوم تبدیل شود، لایه‌های مختلف خورشید با چه سرعتی در حال تغییر هستند و حتی اینکه آیا لکه‌های خورشیدی در طرف دیگر سطح آن وجود دارند یا خیر. این روش همچنین می‌تواند برای ستاره‌های دیگر نیز مورداستفاده قرار گیرد. بنابراین دانشمندان می‌توانند طول عمر بسیاری از نزدیک‌ترین ستارگان را که در همسایگی ما هستند، تعیین کنند.

 

 
منبع: آی تی رسان

نجوم | چندرسانه‌ای |

نظر شما
اخبار مرتبط

ستاره نامیرا؛ یکی از عجیب ترین پدیده های فضایی در یک دهه اخیر

1396/08/21
به نظر می رسد هرگاه بشر قصد می کند مدعی شناخت فضا و کهکشان ها شود، ناگهان پدیده ای کاملاً جدید و غیر قابل توضیح رخنمایی می کند. «ستاره نامیرا» از آن دست پدیده هایی است که اخترشناسان از ارائه...

نگاهی به کشف بزرگ امواج گرانشی سیاه چاله های فضایی

1396/08/27
چندی پیش اعلام شد که امواج گرانشی به طور مستقیم یافته شدند. این امواج در ماه سپتامبر گذشته، همزمان توسط هر دو آشکارساز رصدخانه ی امواج گرانشی با تداخل سنج لیزری (LIGO، لیگو) که در واشنگتن...

با جوان‌ترین ستاره کشف شده تا کنون آشنا شوید

1396/09/19
ستاره (L1448-IRS2E) حدود ۸۰۰ سال نوری یا بیش از چهار هزار و ۷۰۰ تریلیون مایل از کهکشان‌ راه شیری فاصله دارد و در منطقه شکل‌گیری ستاره‌ای موسوم به «پرسئوس» (برساووش) واقع‌شده است. این ستاره...

پربازدیدکننده ترین خبر

تصویر نجومی روز ناسا: بازدید آپولو۱۲ از کاوشگر سرویور۳ بر روی ماه

آپولو۱۲ (apollo 12)، دومین مأموریتی بود که در آن، انسان‌ها بر روی کره ماه فرود آمدند. مکان فرود به نحوی انتخاب‌شده بود که نزدیک به‌جایی باشد که کاوشگر سرویور۳ در آنجا قرار داشت؛ سرویور ۳، یک کاوشگر رباتیک بود که سه سال قبل از فرود آپولو۱۲، بر روی ماه فرود آمده بود. این تصویر به‌وسیله آلن بین (Alan Bean)، خلبان ماه نشین این مأموریت گرفته‌شده. در تصویر، فرمانده پیت کنراد (Pete Conrad) را می‌بینیم که درحال تکان دادن کاوشگر سرویور است تا ببیند چه اندازه سرجایش محکم شده است. ماه نشین این مأموریت هم کمی دورتر قابل‌مشاهده است. آپولو۱۲ با خود تعداد زیادی عکس و نمونه‌هایی از سنگ‌کره ماه را به زمین آورد. از میان کارهای مهم انجام‌شده به‌وسیله آپولو۱۲، می‌توان به‌کارگیری بسته آزمایشگاهی سطح ماه آپولو را نام برد که آزمایش‌های زیادی ازجمله اندازه‌گیری بادهای خورشیدی را انجام داد.