1396/10/23

کارائیب زیباترین جای زمین از دید فضانوردان است

گرچه گرمان تیتف درباره منظره چراغ‌های روشن شهرهای بزرگ روسیه در زمان سفرش به فضا مطالبی را گفته بود و برای نخستین بار ساکنان شهر پرت استرالیا در زمان پرواز فضایی جان گلن نخستین فضانورد آمریکایی در سال 1962 تلاش کردند...
کارائیب زیباترین جای زمین از دید فضانوردان  است

گرچه گرمان تیتف درباره منظره چراغ‌های روشن شهرهای بزرگ روسیه در زمان سفرش به فضا مطالبی را گفته بود و برای نخستین بار ساکنان شهر پرت استرالیا در زمان پرواز فضایی جان گلن نخستین فضانورد آمریکایی در سال ۱۹۶۲ تلاش کردند با روشن کردن تمام چراغ‌ها به او سلام بفرستند و گلن از دیدن منظره زیبای چراغ‌های یک شهر بزرگ از مدار زمین شگفت‌زده شد اما امروز و با توسعه شهرها و نورباران آن‌ها در شب، زمین بسیار زیبا به نظر می‌رسد.
آندره باریسنکو فضانورد روس که تاکنون نزدیک به ۴۰۰ شبانه‌روز از عمر خود را در مدار زمین گذرانده در پاسخ به یکی از خوانندگان ماهنامه "اخبار فضایی" به نکته جالبی درباره زندگی در ایستگاه فضایی بین‌المللی اشاره‌کرده است که بی‌ارتباط با زیبایی‌های زمین چه در شب و چه در روز نیست.
باریسنکو ۵۴ ساله که قبل از ورود به گروه کیهان‌نوردان روسیه در سال ۲۰۰۳ به‌عنوان مهندس طراح سامانه‌های فضایی در شرکت تولیدات فناوری فضایی انرگیا مشغول به کار بود، نخستین سفرش را به فضا در ۴ آوریل ۲۰۱۱ آغاز کرد که ۱۶۴ شبانه‌روز طول کشید. سفر دوم وی ۱۷۳ روزه بود و از ۱۰ اکتبر ۲۰۱۶ شروع شد.
باریسنکو می‌گوید: «یکی از سرگرمی‌ها و شاید بتوان گفت استراحت روانی فضانوردان، نگاه به زمین و عکس‌برداری از آن است. ایستگاه فضایی بین‌المللی هر ۹۰ دقیقه یک‌بار زمین را دور می‌زند به همین دلیل ساکنان ایستگاه هر ۴۵ دقیقه می‌توانند به قسمت شب یا روز زمین وارد شوند و سیاره مادری خود را در شب یا روز مشاهده کنند. نکته جالب آن است که با توجه به گسترش شبکه برق‌رسانی، منظره شبانه شهرها زیباتر از منظره روزانه آن‌هاست، برخلاف بخش‌های غیرمسکونی زمین که به طبیعت نزدیک‌ترند و روزها زیبایی خود را نشان می‌دهند.» وی می‌افزاید: «از ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری تحت شرایط  مطلوب دید، می‌توان حرکت یک ماشین‌سواری که چراغ‌های پرنوری داشته باشد را دید.»

کارائیب زیباترین جای زمین از دید فضانوردان  است
به نظر باریسنکو یکی از بهترین عکس‌های شب را تام پسکه فضانورد همکار او برداشته و وی آن را به‌عنوان بهترین سند برای اثبات حرفش می‌داند که  زمین با چشم غیرمسلح، بازهم به شکل شگفت‌انگیزی زیباست.
وی همچنین منظره جزایر دریای کارائیب از ۴۰۰ کیلومتری را دارای زیبایی خیره‌کننده می‌داند و در پاسخ به این سؤال که آیا مکان خاصی در زمین وجود دارد که آن را باعلاقه زیاد تماشا می‌کردید می‌گوید: «بله، چنین جایی وجود دارد. من واقعاً دوست داشتم دیدن کارائیب را هیچ‌وقت از دست ندهم. نمی‌توانم بگویم این مکان تنها محل موردعلاقه من در این سیاره است، اما تماشای آن بسیار جالب بود. ترکیب و کم‌وزیاد شدن رنگ، که با چشم غیرمسلح کاملاً قابل‌مشاهده بود هر بیننده‌ای را به خود جذب می‌کند. این محل در هرزمانی از سال، تقریباً در هر آب و هوایی  بسیار جذاب و جالب است.»

سرنشین دار | تاریخ و فرهنگ فضایی جهان | آموزش و سرگرمی |

نظر شما
اخبار مرتبط

انتشار تصاویر 20 ساله ناسا از کره زمین + فیلم

1396/08/29
ناسا اخیراً تصاویر ماهواره‌ای فوق‌العاده‌ای منتشر کرده است. این تصاویر نشان می‌دهد که وضع کره زمین درگذر زمان به چه صورت در حال تغییر است. این تصاویر در بازه زمانی بیست‌ساله تهیه‌شده است....

تصاویر متفاوت ناسا از دنیای ما

1396/09/26
به‌تازگی ناسا مجموعه‌ای از تصاویر بسیار زیبا را از دنیای ما منتشر کرده است که در این گزارش تصویری می‌توانید تعدادی از برترین تصاویر این مجموعه را مشاهده کنید.

پربازدیدکننده ترین خبر

ویرجین گلکتیک، گردشگری فضایی را از ایتالیا آغاز می‌کند

شرکت ویرجین گلکتیک (Virgin Galactic) در نظر دارد پرواز فضایی زیرمداری خود را از یک پایگاه فضایی در ایتالیا صورت دهد و به همین منظور، برای ساخت یک پایگاه فضایی در این کشور اقدام خواهد کرد. ویرجین گلکتیک، یک شرکت بریتانیایی و یکی از شرکت‌های پیشتاز در صنایع گردشگری فضایی است که زیرمجموعه گروه ویرجین محسوب می‌شود. این شرکت، پیشتر نیز اعلام کرده بود که قصد دارد 6 مسافر و دو خلبان را با فضاپیمای زیرمداری اسپیس‌شیپ ۲ (SpaceShip Two) به ارتفاع حدود ۱۰۰ کیلومتری زمین بفرستد. توافق با شرکت‌ خصوصی سیاتل (SIATEL) و شرکت عمومی- خصوصی التک (ALTEC) که هم به آژانس فضایی ایتالیا (ASI) و هم به شرکت فرانسوی- ایتالیایی تالس آلنیا اسپیس (Thales Alenia Space) تعلق دارند، نشان‌دهنده برنامه‌هایی برای ساخت یک پایگاه فضایی در شهر جروتالیه واقع در جنوب ایتالیا است. قرار است این پایگاه فضایی، علاوه بر ارائه تجهیزات پرتاب، به عنوان یک پلتفرم علمی برای پژوهش فضایی، مورد استفاده کاربرانی مانند آژانس فضایی ایتالیا قرار گیرد.