1396/10/21

تاسیس آژانس ملی فضایی فیلیپین و پرتاب دومین میکرو ماهواره توسط این کشور

وزارت علوم و فناوری فیلیپین(DOST) در آستانه تاسیس آژانس ملی فضایی در سال میلادی جدید است، این در حالی است که تاکنون برنامه‌ها و امور فضایی این کشور به دست وزارت علوم و فناوری بوده است. به گفته "فرانتا دلاپنا" (Fortunata de la Peña) وزیر علوم و فناوری فیلیپین، طرح تشکیل آژانس فضایی فیلیپین مراحل آخر...
تاسیس آژانس ملی فضایی فیلیپین و پرتاب دومین میکرو ماهواره توسط این کشور
وزارت علوم و فناوری فیلیپین(DOST) در آستانه تاسیس آژانس ملی فضایی در سال میلادی جدید است، این در حالی است که تاکنون برنامه‌ها و امور فضایی این کشور به دست وزارت علوم و فناوری بوده است. به گفته "فرانتا دلاپنا" (Fortunata de la Peña) وزیر علوم و فناوری فیلیپین، طرح تشکیل آژانس فضایی فیلیپین مراحل آخر خود تصویب را می‌گذراند و بلافاصله پس از تائید در کنگره این کشور،  در دست اجرا و تاسیس قرار خواهد گرفت.
برنامه‌های فضایی این کشور در سال ۲۰۱۶ میلادی در کنگره مطرح شد و تحقیق و بررسی برنامه‌های اعلامی تا سال ۲۰۱۷ به طول انجامید. از اصلی‌ترین موارد در برنامه مطرح‌شده می‌توان به ایجاد اساسنامه‌ برای ایجاد سیاست‌گذاری، سند توسعه و چگونگی استفاده از فضای ماورای جو توسط دولت و همچنین تشکیل آژانس ملی فضایی فیلیپین، اشاره کرد.
پرتاب ماهواره در سال جدید
وزیر علوم و فناوری فیلیپین اعلام کرد که این کشور قصد دارد دومین ماهواره‌ خود را در سال ۲۰۱۸ به فضا پرتاب کند. به گفته دلاپنا، این طرح که میکرو ماهواره رصد علمی فیلیپین یا به‌اختصار پی‌اچ‌ال-میکروست (PHL-Microsat) نام دارد باهدف ارسال دو میکرو ماهواره به فضا برای کمک به برنامه‌های مدیریت بحران، پیش‌بینی آب‌وهوا، کشاورزی، شیلات، حفاظت از جنگل، معدن و حتی حفاظت از سایت‌های فرهنگی و تاریخی، از سال ۲۰۱۶ شروع شد.
این پروژه سه‌ساله در کل، هزینه‌ای در حدود ۱۹میلیون دلار در برداشت. ۷.۳ میلیون دلار از این مقدار را دولت فیلیپین تقبل کرده و ۱۱.۶ میلیون دلار باقی‌مانده را دو دانشگاه ژاپنی توکوهو و هوکایدو تقبل کرده‌اند. قابل‌ذکر است تخمین زده می‌شود هزینه پرتاب دو میکرو ماهواره، مابین ۱.۳ تا ۱.۷ میلیون دلار هزینه در برداشته است.
مشخصات ماهواره
گفتنی است، اولین میکرو ماهواره پی‌اچ‌ال-میکروست-۱ نام داشت که بانام مستعار دیواتا (Diwata) شناخته‌شده است، در سال ۲۰۱۶ به فضا پرتاب شد و در مدار زمین قرار گرفت. دومین میکرو ماهواره بانام دیواتا-۲ در سال ۲۰۱۸ به فضا پرتاب خواهد شد.میکرو ماهواره‌ دوم فیلیپین نیز وزنی معادل ۵۰ کیلوگرم را دارا است و با سرعت ۷ کیلومتر در ثانیه در مدار پایین زمین و ارتفاع مداری ۴۰۰-۴۲۰ کیلومتر قرار خواهد گرفت. همچنین این ماهواره سه ابزار اصلی را برای اندازه‌گیری و تشخیص حمل خواهد کرد.
دیواتا2 علاوه بر اینکه از یک مجموعه گیرنده و فرستنده رادیویی برخوردار است، شامل یک تلسکوپ با دقت بالا (HPT) می‌باشد که برای رصد اتفاقات و سوانح طبیعی بکار گرفته می‌شود.همچنین دیواتا2 از یک دوربین عکس‌برداری فضایی (SMI) با فیلتر حاوی کریستال مایع (LCTF) برای نظارت دقیق بر روی محیط‌زیست بهره می‌برد.
قبل از میکرو ماهواره دیواتا، فیلیپین دو ماهواره ارتباطی آجیلا-۱ (Agila-۱) و آجیلا-۲ (Agila-۲) را کنترل می‌کرده است. این ماهواره‌ها به بخش خصوصی تعلق داشت و قادر به ثبت تصویر نبود. این دو ماهواره توسط دانشمندان و مهندسان فیلیپینی ساخته نشده بود
 
منبع: spacewatchme

نظارت بر زمین | دیپلماسی فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

طرح چین برای چهل پرتاب فضایی در سال جدید میلادی

1396/10/19
چین خود را برای چهل پرتاب فضایی در سال 2018 آماده می‌کند که در صورت محقق شدن این امر، رکورد تعداد پرتاب فضایی چین در یک سال شکسته خواهد شد. در کنفرانس خبری سه‌شنبه گذشته سازمان دولتی هوافضای...

رقابت فضایی مراکش با اسپانیا و الجزایر

1396/10/19
پرتاب ماهواره «محمد ۶ -ای» (Mohammed 6-A) در ماه نوامبر سال ۲۰۱۷ می‌تواند اسپانیا را در شتاب دادن به ساخت ماهواره سنجشی اپتیکال SeoSat/Ingenio تحریک کند. این ماهواره قرار است در اواخر سال...

رقابت فضایی جدید، این بار در عرصه ساخت موتور‌ ماهواره‌برها

1396/10/20
اواخر سال گذشته میلادی بود که شرکت آمریکایی بلو اوریجین (Blue Origin) با انتشار ویدیویی کوتاه از فعالیت موتور BE-4 خود، از موفقیت در ساخت آن خبر داد. این شرکت البته به جزئیات مهمی از جمله...

پربازدیدکننده ترین خبر

ایستگاه فضائی سالیوت۶ گامی بلند در تاریخ فناوری فضایی

زمانی که رسانه‌های شوروی در ۲۹سپتامبر ۱۹۷۷از پرتاب ایستگاه فضایی سالیوت۶ (Salyut -6) خبر دادند کمتر کسی تصور می‌کرد این ایستگاه بتواند جایگاه ویژه‌ای در تاریخ فضانوردی برای خود باز کند. اما این پایگاه مداری, خود پایه‌ای شد بر بسیاری تجربه‌های نوین در عرصه فضانوردی. برخلاف ایستگاه‌های فضایی قبلی, سالیوت۶ به دو در ورودی مجهز بود که در قسمت انتهایی آن قرار داشت وجود این سکو قبلاً اعلام‌نشده بود اما از مدت‌ها قبل کارشناسان غربی منتظر چنین عملیاتی از جانب شوروی بودند. سالیوت۶ در دوران کار خود که از زمان پرتاب تا سال ۱۹۸۲ طول کشید, منزلگاه ۱۷گروه فضانورد اصلی و مهمان بود و به‌واسطه امکان تدارکات آن با ناوهای باربری بدون سرنشین پروگرس توانست طولانی‌ترین اقامت در فضا (در زمان خود) به مدت ۱۸۵روز را فراهم آورد.