1396/10/20

رقابت فضایی جدید، این بار در عرصه ساخت موتور‌ ماهواره‌برها

اواخر سال گذشته میلادی بود که شرکت آمریکایی بلو اوریجین (Blue Origin) با انتشار ویدیویی کوتاه از فعالیت موتور BE-4 خود، از موفقیت در ساخت آن خبر داد. این شرکت البته به جزئیات مهمی از جمله مدت زمان تست، میزان نیروی پیشران و حتی تاریخ انجام آن اشاره نکرد، اما به هر حال این آزمایش یک نقطه عطف مهم نه تنها...
رقابت فضایی جدید، این بار در عرصه ساخت موتور‌ ماهواره‌برها

اواخر سال گذشته میلادی،  شرکت آمریکایی بلو اوریجین (Blue Origin) با انتشار ویدیویی کوتاه از فعالیت موتور BE-4 خود، از موفقیت در ساخت آن خبر داد. این شرکت البته به جزئیات مهمی از جمله مدت زمان تست، میزان نیروی پیشران و حتی تاریخ انجام آن اشاره نکرد، اما به هر حال این آزمایش یک نقطه عطف مهم نه تنها برای بلو اوریجین بلکه برای صنعت فضایی آمریکا محسوب می‌گردد و روی تصمیمات شرکت‌های توسعه‌دهنده راکت طی ماه‌های آتی تاثیرگذار خواهد بود.

موتور BE-4 که قادر به تولید حدودا 2.45 میلیون نیوتن تراست می‌باشد، از اکسیژن مایع و متان به عنوان سوخت استفاده می‌کند. قطعا نخستین کاربرد این موتور در ماهواره‌بر نیوگلن (New Glenn) شرکت بلو اوریجین خواهد بود. این ماهواره‌بر از 7 موتور BE-4 در مرحله اول و یک موتور در مرحله دوم استفاده خواهد کرد که آن را قادر به رساندن محموله‌ای 45 تنی به مدار LEO و یا 13 تنی به مدار GTO می‌سازد.

قطعا بلو اوریجین تنها استفاده‌کننده موتور خود نخواهد بود و شرکت‌های آمریکایی ترجیح می‌دهند به جای خرید موتورهایی همچون RD-170 و RD-180 از روسیه، از موتورهای بومی بهره ببرند. در همین راستا شرکت ULA قصد دارد در ماهواره‌برهای بعدی خود یعنی ولکان (Vulcan) از BE-4 استفاده کند. البته ULA گزینه دیگری نیز برای استفاده در این راکت دارد؛ موتور AR1 که توسط شرکت آئروجت راکت‌دین در حال توسعه است. این موتور از ترکیب متداول‌تر اکسیژن مایع و کروسن استفاده می‌کند که در موتور RD-180 نیز به کار گرفته شده و این موتور بر روی راکت اطلس V (Atlas V) نصب شده است.

از لحاظ درصد پیشرفت توسعه، AR1 بسیار عقبتر از BE-4 می‌باشد؛ طبق گفته ایلین دریک (Eileen Drake) مدیر ائروجت راکت‌دین(Aerojet Rocketdyne)، این موتور در سال 2019 آماده پرتاب خواهد شد، یعنی حداقل یک سال پس از BE-4. مشکل اصلی ائروجت راکت‌دین این است که اگر ULA به طور قطع موتور BE-4 را انتخاب کند، AR1 بدون مشتری می‌ماند. در حال حاضر اسپیس ایکس سعی در ساخت موتور راکتی با نام رپتور (Raptor) برای محصولات خود دارد و اوربیتال (Orbital ATK) که قصد دارد ماهواره‌بری در کلاس راکت‌های اطلس و دلتا بسازد، در حال تقویت ظرفیت‌های خود برای ساخت موتور است.

با نگاهی به تعداد موتورهای در حال توسعه توسط شرکت‌های آمریکایی می‌توان دریافت که صنعت پرتاب ماهواره در این کشور وارد مرحله جدیدی شده است. البته تضمینی وجود ندارد که همه این موتورها به مرحله بهره‌برداری برسند یا حتی بعد از آن برای خود مشتری پیدا کنند؛ اما تلاشهای انجام‌شده، باعث رقابت جالبی در این بخش از صنعت شده است.

منبع: thespacereview

ماهواره‌بر | اقتصاد فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

شرکت Blue Origin موتور راکت جدید خود را با موفقیت آزمایش کرد

1396/08/24
شرکت فضایی بلواوریجن «Blue Origin» که به «جف بزوس» مدیرعامل آمازون تعلق دارد، موفق شد برای نخستین بار موتور راکتی «BE-4» که 6 سال روی آن کارکرده و در آینده اقتصادی این شرکت نقش اساس خواهد...

فعال شدن موتورهای وویجر 1 پس از 37 سال

1396/09/14
ناسا پس از 37 سال با موفقیت دستور روشن شدن موتورهای کاوشگر فضایی "وویجر1" (Voyager 1) را ارسال نمود. این آزمایش در 28 نوامبر در "آزمایشگاه پیشرانه جت" (Jet Propulsion Laboratory) ناسا درپاسادینا...

رقابت بزرگ فضایی به تعویق افتاد

1396/10/06
شرکت‌های بوئینگ و اسپیس ایکس(SpaceX) نتوانسته‌اند به تعهدات خود به ناسا عمل کرده و پروژه کپسول‌های ارسال مسافر به فضا که قرار بود توسط آن‌ها انجام شود به سال آینده میلادی موکول شده است.

آزمایش موتورهای یونی با پرتاب ماهواره به مدار پایین زمین

1396/10/16
آژانس اکتشاف فضایی ژاپن ماهواره‌ای را با موفقیت به فضا پرتاب کرد که قرار است در پایین‌ترین مدار زمین که برای ماهواره‌هاممکن است، قرار گیرد. به گزارش از ساینس، این ماهواره ۴۰۰ کیلوگرمی تسوبامی...

رقابت فضایی مراکش با اسپانیا و الجزایر

1396/10/19
پرتاب ماهواره «محمد ۶ -ای» (Mohammed 6-A) در ماه نوامبر سال ۲۰۱۷ می‌تواند اسپانیا را در شتاب دادن به ساخت ماهواره سنجشی اپتیکال SeoSat/Ingenio تحریک کند. این ماهواره قرار است در اواخر سال...

رقابت فضایی جدید، این بار در عرصه ساخت موتور‌ ماهواره‌برها

1396/10/20
اواخر سال گذشته میلادی بود که شرکت آمریکایی بلو اوریجین (Blue Origin) با انتشار ویدیویی کوتاه از فعالیت موتور BE-4 خود، از موفقیت در ساخت آن خبر داد. این شرکت البته به جزئیات مهمی از جمله...

پربازدیدکننده ترین خبر

سفر فضاپیمای BepiColumbo به سمت سیاره عطارد آغاز شد

اولین مأموریت آژانس فضایی اروپا (ESA) به سیاره عطارد بامداد روز ۲۸ مهر از پایگاه فضایی گویان فرانسه آغاز شد. فضاپیمای بپی‌کلمبو (BepiColumbo ) رأس ساعت ۵:۱۵بامداد سوار بر ماهواره‌بر آریان ۵ پرتاب شد و سفری هفت ساله را به سمت نزدیک‌ترین سیاره منظومه شمسی به خورشید آغاز کرد. فاصله زمین تا عطارد ۲۴۰میلیون کیلومتر است ولی کل سفر فضاپیمای مورد بحث به حدود 9 میلیارد کیلومتر خواهد رسید. با وجود هوای نیمه ابری، عملیات پرتاب با تلاش مشترک آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس فضایی ژاپن (JAXA) به شکل بی نقصی انجام شد. دو دقیقه پس از پرتاب، دو بوستر اولیه از آریان ۵ جدا شدند. طی ۹دقیقه وظیفه موتور اصلی هم به پایان رسید و BepiColumbo سوار بر ماژول انتقال و مرحله بالایی به مدار پایینی زمین رسیدند. نهایتاً در زمان ۲۷دقیقه پس از پرتاب، فضاپیما به طور کامل از سامانه پرتاب جدا شد و سفرش را آغاز کرد. سیگنال‌های اولیه نشان می‌دهند که ماهواره مورد بحث کاملاً سالم و عملیاتی است. به خاطر نیروی گرانش عظیم خورشید، انرژی مورد نیاز برای رسیدن به عطارد تقریباً معادل انرژی برای رسیدن به پلوتو است. آریان ۵ قدرت کافی برای طی این مسیر ندارد و پیشرانه‌های یونی روی فضاپیما هم از عهده این کار بر نمی‌آیند. به همین دلیل بپی‌کلمبو مجبور است مانورهای خاصی را برای دستیابی به سرعت مورد نیاز انجام دهد. یکی از این مانورها در سال ۲۰۲۰ دور زمین انجام می‌شود، دو مورد در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ دور سیاره ناهید، و شش مانور بین سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ دور عطارد تا نهایتاً فضاپیما در تاریخ پنجم دسامبر ۲۰۲۵ در مدار مورد نظر قرار گیرد. پس از قرار گرفتن در مدار، بپی‌کلمبو به دو مدارگرد تقسیم می‌شود: مدارگرد مرکوری (MPO) متعلق به آژانس فضایی اروپا و مدارگرد مگنتوسفری مرکوری (MMO) متعلق به ژاپن. برای اولین بار است که دو فضاپیما به شکل همزمان به سمت عطارد ارسال می‌شوند تا در مورد ساختار، میدان مغناطیسی و فقدان اتمسفر این سیاره تحقیق کنند.