1396/10/17

استفاده از اطلاعات و تصاویر حسگرهای "لندست" و "سنتنال-۲" به صورت همزمان و هماهنگ

پروژه اچ‌ام زد (HMZ) ناسا تحت هدایت آقای دکتر جف ماشک به‌منظور پایش هر چه‌بهتر سطح زمین در حال انجام است. اهداف عمده این پروژه تلاش برای ایجاد یک مجموعه داده‌ای بی‌نظیر از مشاهدات بازتاب سطحی (Surface Reflectance) با ترکیب داده‌های حاصل از سیستم حسگرهای لندست (Landsat) کشور ایالات‌متحده و سیستم سنتنال-۲...
استفاده از اطلاعات و تصاویر حسگرهای "لندست"  و  "سنتنال-۲" به صورت همزمان و هماهنگ

پروژه اچ‌ام زد (HMZ) ناسا تحت هدایت آقای دکتر جف ماشک به‌منظور پایش هر چه‌بهتر سطح زمین در حال انجام است. هدف عمده این پروژه تلاش برای ایجاد یک مجموعه داده‌ای بی‌نظیر از مشاهدات بازتاب سطحی (Surface Reflectance) با ترکیب داده‌های حاصل از سیستم لندست کشور ایالات‌متحده و سیستم سنتنال-۲ سازمان فضایی اروپا (ESA) است. این ماهواره‌ها ابزارهایی را ارائه می‌دهند که تشابهات زیادی دارند اما دارای تفاوت‌هایی نیز هستند. برای اینکه کاربران بتوانند از ترکیب سری‌های زمانی هر دو ابزار آسان‌تر استفاده کنند، این پروژه در تلاش است تا با انجام اصلاحات رادیو متریک و هندسی بر روی هر دو مجموعه در صورت امکان آن‌ها را به‌صورت "یکسان" برای کاربران فراهم کند. با انجام این کار، آن‌ها می‌توانند مشاهدات را با وضوح ۳۰ متر هر ۲-۳ روز یک‌بار از سرتاسر سطح جهان ارائه کنند.
نمونه‌های کاربردی زیادی می‌توانند از این سری‌های زمانی فشرده داده که توسط پروژه «اچ‌ام‌زد» ارائه می‌شوند استفاده کنند. هر برنامه‌ای که به دنبال پدیده‌های بسیار پویای سطح زمین است، که در آن تغییرات در زمان‌های چندروزه یا هفتگی اتفاق می‌افتد می‌تواند از این مجموعه داده استفاده کند. به‌عنوان‌مثال، بررسی وضعیت محصولات کشاورزی، نواحی سوخته یا وسعت سطح آب. همچنین هر مطالعه‌ای که در آن شرایط محیطی کوتاه‌مدت (مانند خشک‌سالی) تأثیر سریعی بر اکوسیستم‌ها داشته باشد نیز می‌تواند از این داده‌ها استفاده کند.
مهم‌ترین چالش پیش روی این پروژه این است که اگرچه هر دو حسگر لندست و سنتنال-۲ دستگاه‌های تصویربرداری عالی هستند، اما به همگام شدن با تغییرات در فرمت‌های داده و نسخه‌های پردازش داده‌ها با مشکلاتی همراه است. به‌ویژه در خصوص سنتنال-۲ که در چند سال اول، تغییرات قابل‌توجهی در کالیبراسیون ابزار و فرمت‌های داده مشاهده شد. این گروه همچنین مجبور شد تا با این واقعیت برخورد کند که این دو مجموعه داده ازلحاظ ذاتی با یکدیگر هم مختصات (Co-register) نشده‌اند. درنتیجه آن‌ها به تجزیه‌وتحلیل‌هایی نیاز داشتند که بتوانند مرجع جغرافیایی مشترکی را برای آن‌ها پیدا کنند.
 
باتوجه به تصویر بالا فنولوژی فصلی (سبزینگی) برای علفزارهای طبیعی (خط آبی) و رشته‌های یونجه آبی (خط قرمز) در نزدیکی شیان وایومین که با استفاده از داده‌های هماهنگ شده حسگرهای لندست و سنتنال-۲ بررسی‌شده است. تراکم زمانی بالای مشاهدات باعث می‌شود تا حوضه‌های کاشت هر فرد در محصول یونجه به‌خوبی شناسایی شود.

استفاده از اطلاعات و تصاویر حسگرهای "لندست"  و  "سنتنال-۲" به صورت همزمان و هماهنگ

نظارت بر زمین |

نظر شما
اخبار مرتبط

تولید نقشه های خسارت ناشی از زلزله با کمک تصاویر ماهواره ای راداری

1396/08/09
ناسا نقشه‌های مناطق خسارت‌دیده از زلزله رخ‌داده در 19 سپتامبر 2017 به بزرگی 7.1 ریشتر در 120 کیلومتری جنوب شرق شهر مکزیکوسیتی را تهیه و برای کمک به مسئولین و گروه‌های فعال واکنش سریع، در...

آزمایش ماهواره اروپایی برای پایش بادهای جهانی

1396/08/20
ماهواره ESA’s Aeolus با ماموریت پایش بادهای جهانی، آخرین مراحل آزمایشی خود را به منظور بررسی قابلیت تحمل و مقاومت در مقابل ارتعاشات و سر و صدای ناشی از پرتاب آن توسط موشک به فضا، در مرکز...

پربازدیدکننده ترین خبر

کنیا بدون داشتن آژانس فضایی، ماهواره به فضا پرتاب کرد

اولین ماهواره بومی کنیا در روز دوم آپریل سال جاری به وسیله پرتابگر فالکون ۹ (Falcon9) متعلق به شرکت اسپیس ایکس، از پایگاه فضایی کیپ کاناورال فلوریدا به ایستگاه فضایی بین المللی پرتاب شد. این نانو ماهواره که 1KUNS-PF نام دارد، توسط تیمی از دانشگاه Nairobi و با همکاری دانشگاه Sapienza رم توسعه یافته است. این ماهواره که گفته می شود با همکاری ژاپن توسعه یافته است، برای نظارت بر روند کشاورزی و همچنین ارائه اطلاعاتی در مورد پیشرفت ساحلی مورد استفاده قرار خواهد گرفت که این امر گامی مثبت در راستای مدیریت خاک و شیوه های کشاورزی در کنیا محسوب می شود. این ماهواره با ابعاد ۱۰*۱۰ سانتی متر، هزینه ای در حدود ۱.۲میلیون دلار هزینه در بر داشته است که بخشی از آنرا آژانس تحقیقات فضایی ژاپن تامین نموده است. همه اینها درحالی اتاق افتاده است که کنیا هنوز دارای آژانس فضایی نمی باشد.