1396/10/16

راز یک عکس خانوادگی

به‌ احتمال‌ زیاد دیدن این عکس خیلی برای شما جذاب نخواهد بود. عکسی کهنه و رنگ و رو رفته از یک خانواده چهار نفرِ چیز جذابی نیست به‌خصوص که هیچ‌کدام از آن‌ها را هم نمی‌شناسیم. حتی اگر بدانیم مردی که در این عکس دیده می‌شود چارلز دوک فضانورد آپولو-۱۶ و یکی از معدود انسان‌هایی است که بر ماه قدم گذاشت هم چندان...
راز یک عکس خانوادگی

سیروس برزو: به‌ احتمال‌ زیاد دیدن این عکس خیلی برای شما جذاب نخواهد بود. عکسی کهنه و رنگ و رو رفته از یک خانواده چهار نفرِ چیز جذابی نیست به‌خصوص که هیچ‌کدام از آن‌ها را هم نمی‌شناسیم. حتی اگر بدانیم مردی که در این عکس دیده می‌شود چارلز دوک فضانورد آپولو-۱۶ و یکی از معدود انسان‌هایی است که بر ماه قدم گذاشت هم چندان نمی‌تواند هیجان‌انگیز باشد. اما باید بدانید که این تصویر، یک عکس کاملاً استثنایی  است که در تاریخ نظیر دیگری ندارد.

راز یک عکس خانوادگی

چارلز دوک متولد ۳ اکتبر سال ۱۹۳۵ در شهر شارلوت از ايالت کاروليناي شمالي است. در ۴ آوریل ۱۹۶۶ برای سفر به فضانوردی ۱۵ نفر انتخاب شد او خلباني سفينه ماه نشين در سفر آپولو ۱۶ به ماه بود که در ۱۶-۲۷ آوریل ۱۹۷۲ صورت گرفت و نام وي را به‌عنوان دهمين مردي که بر ماه پاي نهاد به ثبت رسانيد.

در ۲۰ آوریل ۱۹۷۲،چارلز دوک،فضانورد آپولو ۱۶ اولین قدم‌هایش رابرماه گذاشت. او در آن زمان ۳۶ سال داشت و جوان‌ترین انسان در تاریخ است که بر سطح ماه قدم گذارد.اما این تنها دستاورد دوک از سفر به ماه نیست. درزمان راهپیمایی بر سطح ماه او یک یادگاری عجیب در آنجا از خود و خانواده‌اش بجا گذاشت که هیچ‌کس نه قبل و نه بعد از او این کار را نکرد:یک عکس خانوادگی از خودش،همسرش و دو پسر.
در پشت عکس دوک نوشته بود: "این خانواده فضانورد چارلی دوک از سیاره زمین است که در ۲۰ آوریل ۱۹۷۲ درماه فرود آمد."

راز یک عکس خانوادگی

در سمت چپ،پسر بزرگ‌ترش دیده می‌شود که اسم او هم چارلز است و در آن زمان هفت‌ساله بود و در سمت راست توماس دوک با پیراهن قرمز. همچنین دوک و همسرش دروتی کلابورن.
هنگامی‌که دوک برای سفر به ماه آموزشمی دید مجبور بود بیشتر وقت خود را در فلوریدا بگذراند. اما خانواده‌اش در هوستون مستقر بودند. درنتیجه،کودکان در آن زمان،پدر خود را خیلی کم می‌دیدند. دوک می‌گوید به‌تلافی این دوری تصمیم گرفتم خانواده‌ام را هم در سفر به ماه شریک و همراه کنم. من از بچه‌هایم پرسیدم آیا می‌خواهید با من به ماه بروید؟ طبیعی بود که آن‌ها هیجان‌زده پاسخ مثبت بدهند. من پیشنهاد کردم ما می‌توانیم عکسی خانوادگی بگیریم تا من آن را با خود ببرم به‌این‌ترتیب تمام اعضای خانواده می‌توانند با من به ماه سفر کنند."
حدود ۴۵ سال از زمانی که دوک در ماه قدم گذاشت گذشته است و در حالی که ردپای فضانوردانی که راهپیمایی کردند نسبتاً بدون تغییر مانده،احتمالاً از این عکس چیزی بجا نمانده است.

راز یک عکس خانوادگی
دوک می‌گوید: " دما در ناحیه فرود ما در ماه بین ۴۰۰ درجه فارنهایت تقریباً صفر متغیر است به همین دلیل فکر می‌کنم این عکس از بین رفته باشد.البته مهم نیست که از بین رفته باشد یا خیر، مهم آن است که ما همگی باهم در ماه بودیم."
اگر این عکس سالم مانده باشد، در روزگاری که انسان بار دیگر به ماه سفر کند و پایگاهی در آنجا بسازد، قانونا به خانواده دوک تعلق دارد و چنانچه به زمین برگردانده شود باید به نوه یا نتیجه چارلز دوک تحویل گردد و مسلماً ارزش تاریخی زیادی خواهد داشت!

سرنشین دار | آموزش و سرگرمی | چندرسانه‌ای |

نظر شما
اخبار مرتبط

چرا آپولو به ماه برنگشت؟

1396/08/24
می‌گویند حاج میرزا آقاسی صدراعظم محمدشاه قاجار علاقه بسیاری بر حفر قنات داشت. ازجمله یک‌بار گروهی را در یکجا مأمور کندن قنات کرده بود. یک روز که برای بازدید یکی از قنات‌ها رفته بود سر مقنی...

همه‌چیز در مورد تنها قمر زمین؛ دمای ماه چقدر است؟(بخش اول)

1396/08/13
دمای ماه ، تنها قمر زمین، همواره شدید است. بسته به اینکه در کدام منطقه از ماه حضور دارید و آیا خورشید در آنجا می‌تابد یا خیر، شما دو سرنوشت بیشتر نخواهید داشت؛ یا از شدت گرما به حد غلیان...

گئورگی باباکین مردی که به ماه و مریخ دست یافت

1396/09/23
گئورگی باباکین دانشمند ، طراح نامدار در زمینه فناوری ناو های بدون سرنشین و عضو فرهنگستان علوم اتحاد شوروی در 13 نوامبر سال 1914 به دنیا آمد. سه ساله بود که پدرش را از دست داد. تحصیلات...

ترامپ برنامه اعزام انسان به ماه را دوباره کلید زد

1396/09/21
دونالد ترامپ با امضای یک سند رسمی دستور داد ناسا برای فرستادن انسان به ماه وارد عمل شود. وی در یک مراسم کوتاه در کاخ سفید با حضور مسئولان دولتی، مقامات ناسا و برخی فضانوردان این سند را امضا...

پربازدیدکننده ترین خبر

مدیریت بحران نیاز به ماهواره کاربردی دارد

بحران سقوط هواپیما در کوه‌ دنا و ناتوانی در پیدا کردن سریع محل حادثه جهت امدادرسانی با روش‌های هوایی و زمینی موجب شده تا بخش‌های دولتی و خصوصی فعال در حوزه سنجش از دورفضایی نیز تلاش‌های خود را بدین منظور با شدت پیگیری کنند هر چند این تلاش‌های عملی هنوز منجر به پیدا کردن هواپیما نشده است اما درس‌های بسیاری را برای مسئولین فضایی کشور به همراه داشته است. از جمله اینکه، فارغ از تمام تلاش‌هایی که برای کسب فناوری بومی ماهواره‌های سنجشی در دراز مدت انجام می‌شود ایران نیاز به یک اپراتور ماهواره‌ای مجهز به ماهواره‌های سنجشی کاربردی با مشخصات فنی مورد نیاز کشور دارد. ماهواره‌های سنجشی می‌توانند با تصاویری که منطقه وسیعی را پوشش می‌دهد به سرعت امکان بی‌نظیری را برای جستجوگران فراهم‌ کنند تا منطقه بزرگی را به سرعت برای پیدا کردن نشانه‌های یک هواپیمای سقوط کرده کاوش کنند. اما شرایط مختلف آب و هوایی و همچنین ابعاد سوژه مورد جستجو، نیازمندی‌های فنی مختلفی را می‌طلبد. ضمن آنکه تا زمانی که کنترل ماهواره در اختیار اپراتور بومی نباشد نمی‌توان به سرعت وارد عمل شد و ماهواره را برای تهیه تصاویر به صورت مستمر بر روی منطقه مورد نظر هدایت کرد. این امر در صحبت‌های سرادقی، معاون سازمان فضایی ایران که در مصاحبه با رسانه‌ها اظهار کرده بود این سازمان با کشورهای اروپایی در حال مذاکره است که اگر ماهواره آنها از روی محل سانحه عبور کرد تصاویر را در اختیار ایران قرار دهند به خوبی مشهود است. برای این کار نیاز به مذاکراتی است تا صاحبان ماهواره را مجاب کند، ماهواره‌های خود را برای تصویربرداری از منطقه سانحه تنظیم و عکس‌ها را در اختیار ایران بگذارند. چنین مذاکرات و ارتباطاتی حتی در شرایط بین‌المللی عادی، زمانی را از بین می‌برد که ثانیه‌های آن هم ارزشمند است. با این وجود بنا بر گزارش‌های واصله بخش یک شرکت دانش‌بنیان تحت عنوان موسسه سنجش از دور بصیر نیز موفق به دریافت تصاویر ماهواره‌ای محل حادثه از برخی کشورها شده است اما مسئولین این موسسه نیز اذعان دارند با وجود تلاش‌های در حال انجام توسط کارشناسان، تصاویر ماهواره‌های فعال در طیف مرئی در شرایط آب و هوایی فعلی محل حادثه کمک چندانی نمی‌کنند و کار جستجو از طریق این تصاویر به سختی انجام می‌شود. این در حالی است که در اختیار داشتن یک ماهواره دقت بالای راداری می‌توانست پاسخگوی نیاز باشد که هنوز هیچیک از نهادها و شرکت‌های فعال در حوزه سنجش از دور موفق به دریافت چنین تصاویری از کشورهای خارجی نشده اند. نیاز مبرم کشور به ماهواره‌های سنجشی کاربردی با مشخصات فنی مختلف در حالی مشهود است که چندی پیش برخی خرید ماهواره را تحقیر دانشمندان داخلی می‌دانستند بدون آنکه این نکته را در نظر داشته باشند که ماهواره‌های فعلی در مرحله تحقیق و توسعه هستند و تا رسیدن به ماهواره‌های کاربردی راهی دراز در پیش دارند. بنابر این ضمن پرداختن به توسعه فناوری بومی، بخشی از سرمایه کشور را می‌بایست صرف راه‌اندازی اپراتور ماهواره‌ای و خرید ماهواره‌های کاربردی برای پاسخگویی به نیازهای کشور نمود.