1396/10/05

گمانه زنی در مورد شی نورانی در آسمان ایران

ظهور هاله‌ای درخشان در آسمان شمال غربی ایران حوالی ساعت 5 و 45 دقیقه سه شنبه 5 دی ماه، سبب انتشار شایعه‌های بسیاری شد. در ابتدا تصور می‌شد که شی نورانی دیده شده، مربوط به گازهای خروجی از موتور ماهواره‌بر زنیت 3 اس.آل (zenit 3 S.AL)، حامل ماهواره‌ی آنگوست بوده باشد ولی طبق اطلاعات به‌دست آمده، زمان پرتاب...
گمانه زنی در مورد شی نورانی در آسمان ایران

امیرحسین مجیدیان: ظهور هاله‌ای درخشان در آسمان شمال غربی ایران حوالی ساعت 5 و 45 دقیقه سه شنبه 5 دی ماه، سبب انتشار شایعه‌های بسیاری شد. در ابتدا تصور می‌شد که شی نورانی دیده شده، مربوط به گازهای خروجی از موتور ماهواره‌بر زنیت 3 اس.آل (zenit 3 S.AL)، حامل ماهواره‌ی آنگوست بوده باشد ولی طبق اطلاعات به‌دست آمده، زمان پرتاب این ماهواره بر پس از زمان دیده شدن شی نورانی در آسمان کشور بوده است. نزدیک ترین پرتاب گزارش شده پیش از دیده شدن شی مربوط به یک ماهواره بر  چینی است که البته این ماهواره بر در ساعت 3:44 بامداد به وقت پکن (22:14 به وقت تهران) پرتاب شده است و فاصله زمانی نسبتا قابل توجهی میان رویت و پرتاب وجود دارد.  همچنین احتمال دیگر می تواند یک پرتاب نظامی مرتبط با موشک های بالستیک روسی باشد که پیش از این نیز سابقه داشته است.

آنگولاست به عنوان یک احتمال

پرتاب ماهواره 286 میلیون یورویی آنگولا پس از چندبار تعویق، بالاخره امروز انجام خواهد شد. این ماهواره توسط شرکت روسی انرگیا ساخته شده است و نخستین ماهواره مخابراتی آنگولا به شمار می‌رود و شامل 16 باند C و 6 باند از نوع Ku است.طراحی و ساخت آنگوست-1 با وزنی معادل 1550 کیلوگرم بر اساس قرارداد منعقدشده در سال 2009 بین دولت‌های آنگولا و روسیه از سال 2012 آغاز گردید.

طبق خبرهای قبلی، کار ساخت این ماهواره به اتمام رسیده بود ولی کارشناسان انرگیا اشاره کرده بودند تا زمانی‌که کاملاً از نحوه کار سامانه‌های آنگوست مطمئن نشوند، اجازه پرتاب نخواهند داد و اگر بازرسی بیشتری لازم باشد، مجبور می‌شوند پرتاب را بازهم به عقب بیندازند.

 

اعتماد دوباره به زنیت

قرار بود که ماهواره آنگوست با بهره‌گیری از ماهواره‌بر زنیت و سامانه پرتابی سی لانچ در نوامبر 2016 انجام شود اما بروز مشکلات سیاسی بین روسیه و اوکراین مانع این کار گردید و موسسه روس آبارون اکسپورت تصمیم گرفت آن را با استفاده از ماهواره‌بر آنگارا از پایگاه فضایی پلستسک به فضا بفرستد. اما بعداً روس‌ها پرتاب را به ماه ژوئیه 2017 از بایکونور تغییر دادند و در نهایت قرار شد این کار با استفاده از ماهواره‌بر زنیت 3 اس.آل صورت گیرد. که می‌تواند بیش از ۶ تن محموله را به مدار GTO بفرستد. ماهواره‌بر زنیت اولین بار در سال 1985 به فضا پرتاب شد. این ماهواره‌بر با همکاری روسیه اما در اوکراین و توسط شرکت یوژنوی توسعه یافت. ماهواره‌بر زنیت از موتور RD-170 ساخت روسیه برای مرحله‌ی اول خود استفاده می‌کند که یکی از کارآمدترین و مطمئن‌ترین موتورهای راکتی است که تا به حال ساخته شده است.

تکمیلی: باتوجه به خبری که در ساعاتی قبل توسط خبرگزاری روسی تاس اعلام شد، روسیه در صبح‌گاه سه‌شنبه 5 دی ماه یک فروند موشک بین قاره‌ای بالستیک آر اس-12 ام توپول را از پایگاه پرتاب موشک کاپوستین یار در منطقه آستارا خان شلیک کرده است. بنابراین طبق این خبر و گمانه‌زنی‌های قبلی که در سایت خبری اسپاش منتشر شد، هاله‌ی نورانی مشاهده شده در آسمان شمال غرب کشور، به احتمال فراوان مربوط به تست موشک توپول روسیه بوده است.

گمانه زنی در مورد شی نورانی در آسمان ایران

داخلی | ماهواره‌بر | مخابرات ماهواره‌ای |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.