1396/09/20

اوج شهاب‌باران جوزایی در راه است

شهاب باران جوزایی یکی از مهمترین بارشهای شهابی سالانه است. بارش شهابی جوزایی رویدادی است که بیشتر منجمان منتظرش هستند. فعالیت این بارش از 13 تا 27 آذر است.
اوج شهاب‌باران جوزایی در  راه است

 مریم فخیمی: شهاب باران جوزایی یکی از مهمترین بارشهای شهابی سالانه است. بارش شهابی جوزایی رویدادی است که بیشتر منجمان منتظرش هستند. فعالیت این بارش از 13 تا 27 آذر است.  
امسال اوج این بارش ساعت 10 صبح پنجشنبه 23 آذر به وقت ایران است. اما از شامگاه چهارشنبه 22 آذر تا پیش از طلوع آفتاب در پنجشنبه 23 آذر بهترین زمان برای رصد این پدیده است. خوشبختانه امسال ماه کهنه ساعاتی بعد از نیمه شب طلوع کرده و برای رصد بارش شهابی مزاحمت چندانی ایجاد نخواهد کرد.
کانون بارش جوزایی در صورت فلکی جوزا (دوپیکر، Gemini) و نزدیکی ستاره کاستور(Castor) قرار دارد؛ البته لزومی ندارد فقط به کانون بارش نگاه کنید، بلکه می‌توان شهاب‌ها را در سایر بخش‌های آسمان نیز رویت کرد. منبع بارش جوزایی، سیارک فائتون 3200 است. شهاب‌های این بارش قطر زیادی داشته، روشن و اکثرا آذرگوی‌اند. سرعت میانگین شهاب‌های این بارش نسبت به سیاره زمین حدود ۳۵ کیلومتر برثانیه است که برای یک بارش شهابی بزرگ سرعت کمی به شمار می‌آید.
صورت فلکی جوزا  با تاریک شدن هوا در شرق آسمان پدیدار می‌شود. با گذشت زمان در آسمان ارتفاع گرفته و هرچه به صبح نزدیک می‌شویم به تعداد شهاب‌ها افزوده خواهد شد.

کانون بارش (Radiant) در نزدیکی ستاره کاستور واقع است.

اوج شهاب‌باران جوزایی در  راه است

نرخ ساعتی سرسویی این بارش 120 شهاب پیشبینی شده است. یعنی در بهترین حالت رصدی (مکانی به دور از آلودگی نوری یا صنعتی، بدون ابر، بدون ماه) به طور معمول 120 شهاب در ساعت خواهید دید. اما در داخل شهرهرگز نمی‌توان این تعداد شهاب را رصد کرد. 
لباس‌های گرمتان را آماده کنید، با یک پتو یا کیسه خواب زیر سقف قیرگون آسمان به استقبال شهاب‌های جوزایی بروید.

نقشه آسمان، سه شنبه 21 آذر ساعت 22:30 - صورت فلکی جوزا (Gemini)  را در نیمه شرقی آسمان می‌توانید مشاهده کنید.

اوج شهاب‌باران جوزایی در  راه است

نجوم | آموزش و سرگرمی | رویدادها |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

ایستگاه فضائی سالیوت۶ گامی بلند در تاریخ فناوری فضایی

زمانی که رسانه‌های شوروی در ۲۹سپتامبر ۱۹۷۷از پرتاب ایستگاه فضایی سالیوت۶ (Salyut -6) خبر دادند کمتر کسی تصور می‌کرد این ایستگاه بتواند جایگاه ویژه‌ای در تاریخ فضانوردی برای خود باز کند. اما این پایگاه مداری, خود پایه‌ای شد بر بسیاری تجربه‌های نوین در عرصه فضانوردی. برخلاف ایستگاه‌های فضایی قبلی, سالیوت۶ به دو در ورودی مجهز بود که در قسمت انتهایی آن قرار داشت وجود این سکو قبلاً اعلام‌نشده بود اما از مدت‌ها قبل کارشناسان غربی منتظر چنین عملیاتی از جانب شوروی بودند. سالیوت۶ در دوران کار خود که از زمان پرتاب تا سال ۱۹۸۲ طول کشید, منزلگاه ۱۷گروه فضانورد اصلی و مهمان بود و به‌واسطه امکان تدارکات آن با ناوهای باربری بدون سرنشین پروگرس توانست طولانی‌ترین اقامت در فضا (در زمان خود) به مدت ۱۸۵روز را فراهم آورد.