1396/08/11

ناسا در اندیشه بازگشت به پلوتو

پس از آن که در سال 1394/ 2015 کاوشگر نیوهورایزنز از کنار سیاره کوتوله پلوتو گذشت، یکی از دانشمندان ارشد این ماموریت در کنفرانسی خبری گفت: تصاویر نیوهورایزنز از دنیای یخی پلوتو و قمرش کارن برای چند دهه بهترین تصاویر و داده‌هایی خواهد بود که از آنها در اختیار داریم.
ناسا در اندیشه بازگشت به پلوتو

پس از آن که در سال 1394/ 2015 کاوشگر نیوهورایزنز از کنار سیاره کوتوله پلوتو گذشت، یکی از دانشمندان ارشد این ماموریت در کنفرانسی خبری گفت: تصاویر نیوهورایزنز از دنیای یخی پلوتو و قمرش کارن برای چند دهه بهترین تصاویر و داده‌هایی خواهد بود که از آنها در اختیار داریم.
البته این دانشمند ناسا در این خصوص اغراق نکرده است. زیرا تاکنون هیچ سازمان فضایی برنامه جدیدی برای کاوش مرزهای بیرونی منظومه شمسی ارائه نکرده است. رسیدن به ناحیه‌ای از منظومه شمسی که نیوهورایزنز به آن سفر کرد، مستلزم صرف سال‌ها وقت و هزینه است. به طور مثال کاوشگر نیوهورایزنز برای رسیدن به پلوتو حدود 9 سال در راه بود و مهندسان ناسا سال‌ها برای طراحی و ساخت آن زمان صرف کردند. این در حالی است که ماموریت این کاوشگر همچنان ادامه دارد و نیوهورایزنز اکنون در مسیر رسیدن به جرمی کوچک در فراسوی مدار پلوتو است. قطر این جرم حدود 30 کیلومتر بوده و نیوهورایزنز در سال 1398/ 2019 از کنار آن عبور می‌کند. این نخستین‌بار خواهد بود که به طور مستقیم جرمی در آن ناحیه از منظومه شمسی را کاوش خواهیم کرد.

اما بتازگی زمزمه‌هایی برای شکل‌گیری ماموریت کاوشی جدید برای بازگشت به پلوتو به گوش می‌رسد. بتازگی کلسی سینگر از اعضای تیم کاوشگر نیوهورایزنز در گفت‌وگویی با پایگاه خبری اسپیس گفته ده‌ها تن از دانشمندان در نامه‌ای از ناسا خواسته‌اند یک برنامه فضایی جدید برای بازگشت مجدد به پلوتو و یکی دیگر از اجرام کمربند کوئیپر در ناحیه‌ای در ورای مدار سیاره نپتون تعریف کنند تا بتوانند موفقیت نیوهورایزنز را دوباره تکرار کنند.

سینگر پیش‌بینی می‌کند این نامه بتواند آکادمی علوم سیاره‌ای آمریکا که وظیفه تعیین اولویت اکتشافات فضایی این کشور را بر عهده دارد، مجاب کند طرحی در خصوص کاوش اجرام دوردست منظومه شمسی را تصویب کند. او اظهار امیدواری کرد شاید بتوان بین 15 تا 25 سال آینده کاوشگری برای بررسی اجرام کمربند کوئیپر به فضا پرتاب کرد. او اعتقاد دارد اهداف مختلفی در این ناحیه وجود دارد؛ از طراحی مدارگرد اختصاصی پلوتو تا گذر از کنار اجرام چند صد کیلومتری در کمربند کوئیپر. اما آنچه در طراحی ماموریت‌های فضایی بیش از هر چیز اهمیت دارد، میزان ارزش و اهمیت اهداف تعیین‌شده نسبت به هزینه‌ای که صرف آن می‌شود، است. به طور مثال ماموریت نیوهورایزنز بیش از 700 میلیون دلار (حدود 2820 میلیارد تومان) هزینه داشته و یکی از ماموریت‌های نسبتا گران‌ در کاوش‌های فضایی محسوب می‌شود.

منبع: جام‌جم

کاوش‌های فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.