1396/07/25

چالش جدید ناسا برای سفر به فضای دور

منبع اصلی ناسا برای مأموریت‌های فضایی که یک ایزوتوپ رادیواکتیو موسوم به پلوتونیوم 238 است، در آمریکا رو به پایان است. این اطلاعات در گزارشی که اخیراً از سوی وزارت انرژی آمریکا منتشرشده، اعلام‌شده است.
چالش جدید ناسا برای سفر به فضای دور

منبع اصلی ناسا برای مأموریت‌های فضایی که یک ایزوتوپ رادیواکتیو موسوم به پلوتونیوم 238 است، در آمریکا رو به پایان است. این اطلاعات در گزارشی که اخیراً از سوی وزارت انرژی آمریکا منتشرشده، اعلام‌شده است.

مشکل کنونی این است که بیشتر این ایزوتوپ در قرن گذشته و در طول جنگ سرد تولیدشده بود. ذخایر این ماده احتمالاً تا هشت سال آینده به پایان خواهد رسید.این امر همان‌طور که در گزارش آمده، ممکن است قابلیت ناسا برای استفاده از باتری‌های پلوتونیومی RPS را به‌عنوان منبع انرژی در مأموریت‌های آینده به خطر بیندازد

اگرچه روش‌های بسیار زیادی دیگری همچون باتری، سلول سوختی، انرژی خورشیدی و حتی رآکتور هسته‌ای برای تأمین نیروی کاوشگرهای میان‌سیاره‌ای وجود دارد، اما به دلایل بسیار بیشتری، پلوتونیوم 238 یکی از بهترین گزینه‌ها محسوب می‌شود. ازجمله این دلایل می‌توان به جمع‌وجور بودن باتری، نیمه‌عمر ایزوتوپ، حساسیت الکترونیک به میدان‌های الکترومغناطیسی و سایر موارد اشاره کرد.

آمریکا از سال 1988 تولید پلوتونیوم 238 را متوقف کرد و ازآن‌پس از ذخایر استفاده کرده است. این کشور در سال 1992 یک قرارداد پنج‌ساله برای خرید ایزوتوپ از روسیه امضا کرد. در سال 2012 دولت اوباما پس از چند بار تلاش توانست بودجه بازیابی تولید پلوتونیوم 238 را تأمین کند. اما هنوز حجم تولید کافی نیست.

اکنون ناسا تنها حدود 35 کیلوگرم از این ایزوتوپ را در اختیار دارد. این در حالی است که وزارت دفاع آمریکا دارای ذخایر جداگانه‌ای است. اما به دلیل تجزیه شدن پلوتونیوم تنها نیمی از ذخایر قابل‌استفاده است. این میزان برای آغاز مأموریتی به سیاره زحل یا مشتری کافی نخواهد بود.

 
منبع: sinapress

کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

ویژگی‌های کاوشگر جدید ناسا در ماه

1396/06/21
در این ویدیو کوتاه شرایط خاص محیطی قطب های ماه آشنا شده و سختی‌ها و برنامه های ناسا برای طراحی و ساخت رباتی کارآمد در این شرایط خاص با اهدافی مشخص از جمله حفاری در این سطوح آشنا می‌شویم....

پنج چالشی که ناسا برای حفظ حیات کلونی مریخی با آن مواجه است

1396/07/01
خورشید از سطح مریخ، بسیار متفاوت دیده می‌شود؛ کوچکتر وکم نورتراست، زیرا فاصله‌اش از سیاره سرخ 1.5 برابر دورتر از فاصله‌اش از زمین است. اما این باعث نمی‌شود که انرژی خورشیدی برای سکونتگاه‌های...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.