1399/12/17

کشف شواهدی از وجود ستاره‌ نوترونی در قلب یک ابرنواختر مشهور

دانشمندان ۳۴ سال پس از انفجار ابرنواختری به‌نام SN 1987A شواهدی قابل‌قبول از ستاره نوترونی باقی‌مانده در قلب آن به‌دست آورده‌اند. ​یک تیم پژوهشی طی مطالعه‌ای با استفاده از تلسکوپ‌های فضایی چاندرا (Chandra) و نوستار (NuSTAR) هر دو متعلق به ناسا پرتوهای ایکس نسبتا کم‌انرژی را از بقایای SN 1987A یافتند...
کشف شواهدی از وجود ستاره‌ نوترونی در قلب یک ابرنواختر مشهور

دانشمندان ۳۴ سال پس از انفجار ابرنواختری به‌نام SN 1987A شواهدی قابل‌قبول از ستاره نوترونی باقی‌مانده در قلب آن به‌دست آورده‌اند. یک تیم پژوهشی طی مطالعه‌ای با استفاده از تلسکوپ‌های فضایی چاندرا (Chandra) و نوستار (NuSTAR) هر دو متعلق به ناسا پرتوهای ایکس نسبتا کم‌انرژی را از بقایای SN 1987A یافتند که به مواد اطراف برخورد می‌کرد. در این پژوهش همچنین شواهدی از وجود ذرات پرانرژی تشخیص داده شد. دو توضیح احتمالی برای انتشار پرتوی ایکس پرانرژی وجود دارد؛ یا سحابی باد تپ‌اختر (pulsar wind nebula) عامل آن است و یا ذرات بر اثر موج انفجار ابرنواختری شتاب می‌گیرند و پرانرژی می‌شوند. در توضیح دوم نیازی به حضور یک ابرنواختر نیست و در فواصل بسیار بیشتری از مرکز انفجار روی می‌دهد.

ابرنواختر SN 1987A به‌عنوان نخستین ابرنواختر قابل‌مشاهده با چشم غیرمسلح در بازه‌ای ۴۰۰ ساله، خیلی زود به یکی از اجرام تحت مطالعه در آسمان تبدیل شد. این ابرنواختر در کهکشان ابر ماژلانی بزرگ (Large Magellanic Cloud) واقع شده است؛ کهکشان کوچکی که تنها حدود ۱۷۰ هزار سال نوری از زمین فاصله دارد. ترکیب داده‌های دو تلسکوپ ناسا با داده‌های تلسکوپ آلما (ALMA) در شیلی، شواهدی را مبنی‌بر وجود ستاره نوترونی در مرکز SN 1987A نشان می‌دهد. روشنایی پرتوهای ایکس با انرژی بالاتر بین سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ تقریبا یکسان باقی ‌مانده و از سویی میزان انتشار امواج رادیویی در آرایه‌ فشرده تلسکوپ استرالیا (Australia Telescope Compact Array) افزایش ‌یافته است؛ موضوعی که برخلاف انتظار برای سناریوی دوم یعنی موج انفجار است.

پژوهشگران همچنین تخمین می‌زنند که رسیدن الکترون‌ها به‌ سرعت بالای دیده‌شده در داده‌های تلسکوپ نوستار بر اثر موج انفجار، تقریبا ۴۰۰ سال طول می‌کشد که ۱۰ برابر بیشتر از سن بقایای انفجار ابرنواختری است. بااین‌وجود برای تقویت احتمال سحابی باد تپ‌اختر، داده‌های بیشتری هم لازم است. افزایش رصدهای امواج رادیویی همراه با افزایش مشاهدات پرتوهای ایکس انرژی بالا در آینده ممکن است خلاف این استدلال را نشان دهد اما از سوی دیگر اگر ستاره‌شناسان کاهش پرتوهای ایکس با انرژی زیاد را مشاهده کنند، وجود سحابی باد تپ‌اختر تایید خواهد شد.

منبع: دیجی کالا
سازمان ها | NASA

نجوم |

نظر شما
اخبار مرتبط

رصد انفجار عظیم یک ستاره با انرژی مصرفی معادل تمام عمر خورشید

1399/09/02
تلسکوپ فضایی هابل موفق شد انفجاری مرموز را رصد کند که روشنایی به‌وجودآمده ناشی از آن در مدت فقط نیم ثانیه، برابر انرژی مصرفی خورشید در تمامی عمر ۱۰ میلیارد ساله خود است. موقعیت رصدی ویژه‌ای...

ابرنواخترها سریع‌تر از تصور پیشین حیات می‌بخشند

1399/09/23
محققان می‌گویند ابرنواخترها احتمالاً اتم‌های کربن حیات‌بخش را سریع‌تر از آنچه تصور می‌شود، تولید می‌کنند؛ چرا که طی مطالعه‌ای مشخص شده ستاره‌های در حال انفجار، تولید کربن را در اعماق خود...

شناسایی یک جرم ستاره‌ای جوان در حال انفجار

1399/11/07
ستاره‌شناسان با تجزیه و تحلیل مجموعه داده‌های تلسکوپ فروسرخ پالومار گاتینی (Palomar Gattini InfraRed) در آمریکا و فضاپیمای نئووایز (NEOWISE) ناسا یک جرم ستاره‌ای جوان درحال انفجار را در...

پربازدیدکننده ترین خبر

فضاپیماهای کوچک ناسا به اکتشاف سیاره ونوس می‌روند

ناسا تصمیم دارد طی ایده‌ای جدید و خاص، تعداد زیادی فضاپیمای کوچک را برای مطالعه جو سیاره ونوس (زهره) به‌سوی این سیاره بفرستد. مطابق این پروژه که با مشارکت محققان موسسه هوافضای اوهایو (Ohio Aerospace Institute) انجام می‌شود، تعدادی فضاپیما مجهز به حسگر توسط یک مدارگرد، رها شده تا در قسمت فوقانی اتمسفر ونوس پرواز کنند و به کاوش بپردازند. فضاپیماهای مذکور موسوم به لیوز (Lofted Environmental and Atmospheric Venus Sensors به‌اختصار LEAVES) با هزینه‌ای نسبتا کم توسعه داده می‌شوند و طراحی آن‌ها به‌گونه‌ای است که مانند بادبادک‌هایی سبک وزن بر فراز ونوس به پرواز درمی‌آیند.