1399/11/07

شناسایی یک جرم ستاره‌ای جوان در حال انفجار

ستاره‌شناسان با تجزیه و تحلیل مجموعه داده‌های تلسکوپ فروسرخ پالومار گاتینی (Palomar Gattini InfraRed) در آمریکا و فضاپیمای نئووایز (NEOWISE) ناسا یک جرم ستاره‌ای جوان درحال انفجار را در منطقه ستاره‌زای NGC 281-W شناسایی کردند. اجرام ستاره‌ای جوان، ستاره‌‌‌هایی هستند که در مراحل اولیه تکامل قرار دارند....
شناسایی یک جرم ستاره‌ای جوان در حال انفجار

ستاره‌شناسان با تجزیه و تحلیل مجموعه داده‌های تلسکوپ فروسرخ پالومار گاتینی (Palomar Gattini InfraRed) در آمریکا و فضاپیمای نئووایز (NEOWISE) ناسا یک جرم ستاره‌ای جوان درحال انفجار را در منطقه ستاره‌زای NGC 281-W شناسایی کردند. اجرام ستاره‌ای جوان، ستاره‌‌‌هایی هستند که در مراحل اولیه تکامل قرار دارند. آن‌ها معمولاً در توده‌های مولکولی متراکم، محیط‌های حاوی مقدار زیادی گاز مولکولی و گرد و غبار میان‌ستاره‌ای رصد می‌شوند.

گروهی از ستاره‌شناسان به رهبری لین هیلنبراند (Lynne Hillenbrand)، محقق مؤسسه فناوری کالیفرنیا (California Institute of Technology) در آمریکا، از کشف یک انفجار دیگر جرم ستاره‌ای جوان خبر داده که نام  آن PGIR 20dci است. این منبع برای اولین بار توسط تلسکوپ فروسرخ پالومار گاتینی در ۳۱اوت۲۰۱۹ و با قدرت ۱۵.۷ ریشتر در باند جی فروسرخ نزدیک شناسایی شد. از زمان کشف آن، روشنایی PGIR 20dci به‌آرامی افزایش یافته است. تصویربرداری فروسرخ نزدیک همچنین وجود یک سحابی نورانی پراکنده گسترده با ساختاری از نوع دنباله‌دار به‌اندازه حدود ۱۴ هزار واحد نجومی را نشان داد.

شناسایی یک جرم ستاره‌ای جوان در حال انفجار

این مطالعه تأیید می‌کند که PGIR 20dci با منطقه ستاره‌زای NGC 281-W که در بازوی مارپیچ خوشه کهکشانی برساووش (Perseus) و در فاصله حدود ۹۱۳۰ سال نوری از زمین واقع شده، مرتبط است. قدر ظاهری کامل منبع طی ۱۶ تا ۲۵ سال گذشته حدود ۵ تا ۵.۵ اندازه‌گیری شده است. علاوه‌براین، بررسی طیف خط جذب فروسرخ نزدیک PGIR 20dci اطلاعات مهمی در مورد ماهیت این جرم ستاره‌ای جوان ارائه داد. داده‌های طیف‌سنجی فروسرخ نزدیک، شباهت PGIR 20dci به منابع FU Ori را تأیید می‌کند. محققان خاطرنشان کردند که برای درک بیشتر ویژگی‌های PGIR 20dci مطالعات بیشتری لازم است.

با توجه به اینکه فرآیندهای برافزایشی دوره‌ای در جرم‌های ستاره‌ای جوان رخ می‌دهد، این اجرام ممکن است انفجارهای ناشی از پیوند را تجربه کنند. ستاره‌شناسان معمولاً چنین رویدادهایی را به انفجارهای EX Lup (معروف به EXors) و FU Ori (یا FUors) تقسیم می‌کنند. دامنه EXOR بزرگ است و از چند ماه تا یک یا دو سال طول می‌کشد. پدیده FUors شدیدتر و نادرتر بوده و بزرگی دامنه آن می‌تواند پنج تا شش برابر بیشتر باشد و از دهه‌ها تا قرن‌ها ادامه یابد.

بااین‌حال، تاکنون اطلاعات بسیار کمی در مورد خصوصیات انفجار در جرم ستاره‌ای جوان به‌دست‌ آمده و تعداد فزاینده‌ای از این قبیل رویدادها رخ می‌دهند که قرار دادن آن‌ها در یکی از دو طبقه مذکور دشوار است. بنابراین، شناسایی انفجارهای جدید و مطالعه دقیق آن‌ها برای درک بهتر ماهیتشان ضروری است.

سازمان ها | NASA | California Institute of Technology
افراد | Lynne Hillenbrand

نجوم |

نظر شما
اخبار مرتبط

رصد انفجار عظیم یک ستاره با انرژی مصرفی معادل تمام عمر خورشید

1399/09/02
تلسکوپ فضایی هابل موفق شد انفجاری مرموز را رصد کند که روشنایی به‌وجودآمده ناشی از آن در مدت فقط نیم ثانیه، برابر انرژی مصرفی خورشید در تمامی عمر ۱۰ میلیارد ساله خود است. موقعیت رصدی ویژه‌ای...

بررسی ارتباط درخشان‌ترین منظومه دوتایی اشعه گامای راه شیری با یک ستاره مگنتار

1399/09/17
دانشمندان مؤسسه کاولی (Kavli IPMU) ژاپن داده‌های جمع‌آوری‌شده از مطالعات قبلی را برای استنباط ماهیت یک مگنتار (Magnetar) در مدار LS 5039 را که درخشان‌ترین منظومه دوتایی اشعه گاما در کهکشان...

رصد ۵۹۱ ستاره با سرعت بالا توسط ستاره‌شناسان چینی

1399/10/10
ستاره‌شناسان چینی موفق به شناسایی ۵۹۱ ستاره با سرعت بالا (high velocity stars) در کهکشان راه شیری شده‌اند که به‌گفته آن‌ها ۴۳ مورد از این ستاره‌ها حتی می‌توانند از کهکشان فرار کنند. ستاره‌های...

پربازدیدکننده ترین خبر

بیستمین محموله ماهواره‌های اینترنتی استارلینک به فضا پرتاب شدند

شرکت اسپیس‌ایکس (SpaceX) بیستمین محموله ماهواره‌های اینترنتی خود شامل ۶۰ ماهواره استارلینک (Starlink) را به فضا پرتاب کرد. این ماموریت روز پنجشنبه ۴مارس (۱۴اسفند) ساعت ۰۸:۲۴ به‌وقت گرینویچ انجام شد و طی آن ماهواره‌‌های مذکور توسط ماهواره‌بر فالکون-۹ (Falcon-9) از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال (Cape Canaveral) در ایالت فلوریدا در مدار زمین قرار گرفتند. با انجام این ماموریت تعداد کل ماهواره‌های منظومه استارلینک با احتساب دو ماهواره آزمایشی که در ابتدای پروژه به فضا پرتاب شدند، به عدد ۱۱۹۵ رسید.