1399/10/23

روشی جدید برای تولید متان در مریخ برای سوخت حامل‌های فضایی

پژوهشگران روشی جدید برای تبدیل متان به سوخت حامل‌های فضایی ابداع کرده‌اند که می‌تواند راهی مناسب برای تأمین نیروی مورد نیاز حامل‌ها و افزایش انعطاف‌پذیری در مأموریت‌های سرنشین‌دار به مریخ باشد. محققان شرکت اسپیس‌ایکس (SpaceX) هنگام جستجوی روش‌هایی برای ترکیب آب از یخ‌های سیاره سرخ با دی‌اکسید‌کربن...
روشی جدید برای تولید متان در مریخ برای سوخت حامل‌های فضایی

پژوهشگران روشی جدید برای تبدیل متان به سوخت حامل‌های فضایی ابداع کرده‌اند که می‌تواند راهی مناسب برای تأمین نیروی مورد نیاز حامل‌ها و افزایش انعطاف‌پذیری در مأموریت‌های سرنشین‌دار به مریخ باشد. محققان شرکت اسپیس‌ایکس (SpaceX) هنگام جستجوی روش‌هایی برای ترکیب آب از یخ‌های سیاره سرخ با دی‌اکسید‌کربن جهت تهیه کربن و هیدروژن کافی به‌منظور تولید متان چنین روشی را یافتند. در صورت موفقیت این طرح می‌توان از مواد موجود در مریخ مانند آب و دی‌اکسید‌کربن برای تأمین سوخت حامل‌ها در سفرهای بین این سیاره و زمین استفاده کرد. 

محققان بدین منظور به یک روش دو مرحله‌ای موجود برای تبدیل آب به اکسیژن قابل تنفس در ایستگاه فضایی بین‌المللی روی آوردند. آن‌ها با بهره‌گیری از یک کاتالیزور فلز روی تک اتمی موفق به کاهش آن به یک مرحله شدند. در روش جدید، روی نقش یک کاتالیزور را برای انجام واکنش ایفا می‌کند و طی آن دی‌اکسیدکربن به متان بدل می‌شود. هولین شین (Huolin Xin)، فیزیکدان دانشگاه کالیفرنیای (University of California) آمریکا، نتایج آزمایش‌ها در این رابطه را امیدوارکننده می‌خواند.

وسایل نقلیه فضایی فعلی معمولاً از سوخت مبتنی بر متان استفاده نمی‌کنند؛ این بدان معناست که فرایند جدید می‌بایست با فناوری‌های پیشرانه آینده سازگار باشد. البته برخی شرکت‌ها از جمله خود اسپیس‌ایکس پیش‌تر در مورد استفاده از سوخت متان برای مأموریت‌های فضایی اقداماتی انجام داده‌اند و حامل‌های در حال توسعه خود را مبتنی بر سوخت متان طراحی کرده‌اند. برای نمونه می‌توان به موتور رپتور (Raptor) حامل فضایی استارشیپ (Starship) اسپیس‌ایکس، موتور BE-4 شرکت آمریکایی بلو اورجین (Blue Origin) و همچنین حامل فضایی فایرفلای آلفا (Firefly Alpha) متعلق به دیگر شرکت آمریکایی به‌نام فایرفلای ائرواسپیس (Firefly Aerospace) اشاره کرد.

تلاش برای استفاده از متان به‌عنوان سوخت پرتابگرها از آن جهت است که بهره‌گیری از این ماده نسبت به هیدروژن مایع در حامل‌های فضایی مزایایی دارد. برای مثال، هیدروژن مایع در موتور پرتابگرها باقی‌‌مانده کربن برجای می‌گذارد که باید آن را پیش از استفاده بعدی پاکسازی کرد؛ امری که انجامش در مأموریت‌هایی مانند سفر به مریخ آسان به‌نظر نمی‌رسد.

ماهواره‌بر و پرتاب | فناوری‌های نوین |

نظر شما
اخبار مرتبط

توسعه نوعی سوخت غیرسمی برای مأموریت‌های فضایی کوچک با بهره‌گیری از نمک

1399/06/25
محققان طی یک پژوهش ماده‌ای متشکل از دو نوع نمک را به‌عنوان سوخت مأموریت‌های فضایی آزمایش کردند که استفاده از آن بهبود عملکرد فضاپیماهای کوچک (مانند ماهواره‌های مکعبی) را به‌همراه خواهد داشت. این...

تبدیل آب ‌نمک مریخ به اکسیژن و سوخت با یک فناوری نوین

1399/09/15
گروهی از محققان دانشگاه واشنگتن (Washington University) آمریکا طرحی را پیشنهاد کرده‌اند که آب نمک مریخ را به سوخت و اکسیژن تبدیل می‌کند. این سامانه از الکتریسیته برای تبدیل آب ‌شور به...

توسعه پیشرانه ماهواره‌ که از سوختی ژل مانند و سازگار با محیط زیست استفاده می‌کند

1399/09/24
یک استارت‌آپ صهیونیستی پیشرانه‌ای را برای ماهواره‌ها طراحی کرده که از سوختی ژل مانند و سازگار با محیط زیست بهره می‌برد و عملکردی مشابه با سایر پیشرانه‌های رایج را فراهم می‌آورد. سوخت مورد...

پربازدیدکننده ترین خبر

چهاردهمین پرواز آزمایشی فضاپیمای بلو اوریجین برای اعزام توریست به فضا+فیلم

شرکت آمریکایی بلو اوریجین (Blue Origin) پرواز آزمایشی زیرمداری فضاپیمای جدید خود موسوم به نیو شپرد (New Shepard) را به‌همراه کپسول جدید برای انجام مأموریت‌های سرنشین‌دار در آینده با موفقیت به‌انجام رساند؛ عملیاتی که با هدف آزمایش قابلیت‌های جدید کپسول قابل بازیابی برای اعزام توریست به لبه فضا صورت گرفت. در این مأموریت پرتاب موسوم به SN-14 که چهاردهمین پرواز نیو شپرد محسوب می‌شود، فضاپیمای مذکور روز پنجشنبه ۱۴ژانویه (۲۵دی) ساعت ۱۷:۱۹ به‌وقت گرینویچ از پایگاه فضایی کام رنچ (Corn Ranch) در ایالت تگزاس به‌سوی آسمان پرتاب شد و تا ارتفاع ۱۰۷ کیلومتری سطح زمین بالا رفت.