1399/04/09

ثبت احتمالی لحظه برخورد دو سیاه‌چاله توسط اخترشناسان

برخورد سیاه‌چاله‌ها با هم می‌تواند به‌قدری سنگین باشد که باعث انحراف مکان-زمان شود و امواج گرانشی شدیدی را در سراسر عالم هستی پراکنده کند. این امواج در ادامه زمین را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهند و جالب آنکه به‌لطف ردیاب‌های دقیقی که بشر ساخته، می‌توان صدای برخورد دو سیاه‌چاله را با دقت بالا شنید؛ با این...
ثبت احتمالی لحظه برخورد دو سیاه‌چاله توسط اخترشناسان

برخورد سیاه‌چاله‌ها با هم می‌تواند به‌قدری سنگین باشد که باعث انحراف مکان-زمان شود و امواج گرانشی شدیدی را در سراسر عالم هستی پراکنده کند. این امواج در ادامه زمین را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهند و جالب آنکه به‌لطف ردیاب‌های دقیقی که بشر ساخته، می‌توان صدای برخورد دو سیاه‌چاله را با دقت بالا شنید؛ با این حال امکان دیدن این برخورد وجود ندارد. سیاه‌چاله‌ها به‌واسطه کشش گرانشی شدیدی که دارند، نور و تشعشعات را می‌بلعند و به‌همین خاطر امکان مشاهده برخورد آن‌ها با هم وجود ندارد.

سال گذشته میلادی دانشمندان با استناد به شواهد موجود مدعی شدند که برخورد دو سیاه‌چاله را ثبت کرده‌اند. با رسیدن امواج ناشی از این برخورد به زمین، ردیاب‌های تأسیسات لیگو (LIGO) در آمریکا و رصدخانه ویرگو (Virgo) در ایتالیا شروع به فعالیت کردند و ظاهراً آن‌ها را ثبت نمودند. سیگنال‌های دریافتی توسط این دو رصدخانه حکایت از آن داشت که محققان صدای ناشی از برخورد دو ابرسیاه‌چاله را در نواحی دوردست فضا شنیده‌اند و خوشبختانه در آن زمان تلسکوپ‌های تأسیسات زوییکی ترنزینت (Zwicky Transient Facility) در ایالت کالیفرنیای آمریکا مشغول رصد همان ناحیه از آسمان بود و یک شعله انفجاری را دقیقاً در همان ناحیه شناسایی کرد.

در مقاله‌ای که اخیراً منتشر شده، اخترشناسان به ارائه جزئیات بیشتری در مورد شعله‌های شناسایی‌شده توسط این مرکز پرداختند و استدلال‌های خود مبنی بر ارتباط این شعله‌ها با برخورد سیاه‌چاله‌های S190521g را ارائه نمودند. اگر نظریه مطرح‌شده توسط آن‌ها به‌اثبات برسد، این نخستین باری خواهد بود که بشر موفق به ردیابی نور مرتبط با برخورد سیاه‌چاله‌ها شده است.

این تحقیق باعث طرح نظریه دیگری نیز می‌شود؛ نظریه‌ای که بر اساس آن الحاق سیاه‌چاله‌ها به‌صورت مستمر در قرص‌های برافزایشی (accretion discs) اطراف ابرسیاه‌چاله‌ها رخ می‌دهد. قرص برافزایشی نوعی فضای گردشی مملو از گاز، گرد و غبار، ستاره و سیاه‌چاله است که در محدوده آن‌ها اجرام کیهانی مرتباً با هم برخورد می‌کنند. دانشمندان در پژوهش‌های پیشین خود شکل و شمایل شعله‌های ناشی از برخورد سیاه‌چاله‌ها درون یک قرص برافزایشی را پیش‌بینی کرده بودند.

متیو گراهام (Matthew Graham)، دانشمند ارشد زوییکی ترنزینت، و تیم همراهش در ادامه تصمیم گرفتند که بر اساس این پیش‌بینی‌ها، به‌دنبال شعله‌های انفجاری بگردند و عاقبت کاندید موردنظر را در نزدیکی یک ابرسیاه‌چاله به‌نام J1249+3449 پیدا کردند. تیم محققان باور دارند که دو سیاه‌چاله عظیم درون این صفحه گازی بزرگ با یکدیگر ادغام شده‌اند؛ امری که موجب داغ شدن گازها و ذرات غبار موجود در آن صفحه شده و این آشفتگی و بی‌نظمی در واقع همان شعله‌ایست که این موفق به شناسایی‌‌ آن شده‌اند.

منبع: دیجیاتو
سازمان ها | Zwicky Transient Facility
افراد | Matthew Graham

نجوم |

نظر شما
اخبار مرتبط

کشف نزدیک‌ترین سیاه‌چاله به زمین که تاکنون شناسایی شده است

1399/02/19
تیمی از محققان رصدخانه جنوبی اروپا (European Southern Observatory) و برخی دیگر از دانشمندان نزدیک‌ترین سیاه‌چاله به زمین تا به امروز را کشف کرده‌اند. این سیاه‌چاله جرمی برابر با ستارگان...

رصد سیاه‌چاله‌ای که مواد داغ در فضا منتشر می‌کند

1399/03/14
ستاره‌شناسان موفق به شناسایی سیاه‌چاله‌ای شدند که در حال انتشار مواد داغ در فضا است. آن‌ها اخیراً انفجاری را به‌شکل فوران‌های رادیویی (radio jets) از یک سیاه‌چاله در کهکشان راه شیری که حدود...

تجربه یک سفر کیهانی و مشاهده تکامل اَبَرسیاه‌چاله مرکز کهکشان راه‌شیری برای علاقمندان نجوم+ فیلم

1399/03/18
محققان با ترکیب داده‌های به‌دست‌ آمده از چندین تلسکوپ، بهره‌گیری از شبیه‌سازی‌های اَبَررایانه‌ای و استفاده از فناوری واقعیت مجازی (virtual reality به‌اختصار VR) یک تصویرسازی را ارائه داده‌اند...

نظریه قدیمی مربوط به تولید انرژی توسط سیاه‌چاله ثابت شد

1399/04/07
محققان دانشگاه گلاسکو (University of Glasgow) اسکاتلند نظریه راجر پنروز (Roger Penrose)، فیزیک‌دان و ریاضیدان انگلیسی، را که سال ۱۹۶۹ درباره تولید انرژی توسط سیاه‌چاله‌ها ارائه شده بود،...

پربازدیدکننده ترین خبر

نیروی فضایی آمریکا به‌دنبال بهره‌گیری از الگوی ناسا در همکاری با بخش خصوصی

نیروی فضایی آمریکا (U.S. Space Force) قصد دارد با الگوبرداری از ناسا همکاری با بخش خصوصی را آغاز کند. اریک فلت (Eric Felt)، از مقامات نظامی آمریکا، ضمن اعلام این خبر گفت: «بااینکه نیروی فضایی ایالات متحده از سایر بخش‌های نظامی این کشور کوچک‌تر است، وابستگی‌اش به فناوری برای پیشبرد کار خود بسیار بیشتر از آن‌هاست.» وی افزود: «درحالی‌که این نهاد نظامی، خود، همچنان به توسعه ماهواره‌ها و سایر فناوری‌ها ادامه خواهد داد، با شرکت‌های خصوصی آمریکایی نیز در این زمینه‌ها مشارکت خواهد کرد.»