1398/11/24

درخواست ناسا از خودروسازان برای تولید خودروی ماه‌نورد پروژه بازگشت به ماه

ناسا با اجرای پروژه آرتمیس (Artemis) قصد داد تا سال ۲۰۲۴ نخستین زن فضانورد را به‌همراه چند فضانورد دیگر به سطح کره ماه اعزام کند. در این پروژه اعضای تیم اعزامی قرار است مانند مأموریت‌های آپولو (Apollo) با استفاده از یک خودروی ماه‌نورد، بر روی سطح قمر زمین حرکت کنند. برای تسهیل پروژه، ناسا اخیراً با صدور...
درخواست ناسا از خودروسازان برای تولید خودروی ماه‌نورد پروژه بازگشت به ماه

ناسا با اجرای پروژه آرتمیس (Artemis) قصد داد تا سال ۲۰۲۴ نخستین زن فضانورد را به‌همراه چند فضانورد دیگر به سطح کره ماه اعزام کند. در این پروژه اعضای تیم اعزامی قرار است مانند مأموریت‌های آپولو (Apollo) با استفاده از یک خودروی ماه‌نورد، بر روی سطح قمر زمین حرکت کنند. برای تسهیل پروژه، ناسا اخیراً با صدور فراخوانی از پیشگامان و متخصصان فعال در حوزه حمل و نقل درخواست کمک کرده است. در فراخوان مربوطه آژانس فضایی آمریکا از شرکت‌ها و دانشمندان خواسته تا تمام تجارب خود در زمینه توسعه وسایل نقلیه پیشرفته را به کار بسته و به این سازمان در ساخت خودروی ماه‌نورد کمک نمایند.

در سری مأموریت‌های آپولو، هر بار بر میزان مسافتی که فضانوردان در سطح ماه طی کرده‌اند، افزوده شد؛ این رقم از حدود نیم‌مایل در مأموریت آپولو ۱۱، به ۱۵ مایل در مأموریت‌های ۱۵-۱۷ افزایش پیدا کرد. شاید بپرسید چه لزومی دارد یک خودروی ماه‌نورد به همراه فضانوردان به سطح ماه ارسال شود. در پاسخ باید گفت بهره‌گیری از چنین خودرویی فضانوردان را قادر می‌سازد به اکتشافات زمین‌شناسی بیشتری پرداخته و اطلاعات بیشتری را در رابطه با کره ماه گردآوری کنند. در پروژه آرتمیس، ناسا اهداف بسیار بزرگی را نشانه گرفته است. عزیمت فضانوردان به قطب جنوب ماه، جایی که پای بشر تاکنون به آنجا نرسیده یکی از اهداف این پروژه است.

تحقق هدف فوق ارتباط تنگاتنگی با بهره‌گیری از یک خودروی ماه‌نورد پیشرفته دارد. این خودرو مسلماً باید به گونه‌ای طراحی شود که توسط فضانوردان قابل هدایت بوده و دارای کابین فاقد فشار (روباز) باشد. امکان نصب تجهیزات ضروری و دستگاه‌های ارتباطی، دیگر مسأله مهمی است که می‌بایست مدنظر قرار بگیرد. علاوه‌بر موارد یاد شده، ناسا می‌خواهد خودروی ماه‌نوردی که در پروژه آرتمیس به‌کار گرفته خواهد شد توانایی حمل ربات‌های خودران را نیز داشته باشد. این ربات‌ها وظیفه دارند در حمل لوازم یا تکه‌سنگ‌های جمع‌آوری شده از سطح ماه فضانوردان را یاری کنند.

مارشال اسمیت (Marshall Smith)، از مدیران رده بالای ناسا در بخش اکتشافات ماه، دراین‌باره می‌گوید: «پیش‌بینی ما این است که بیشترین مسافت طی‌شده توسط فضانوردان با لباس‌های مخصوص خود حدود نیم‌مایل باشد. اگر ما بتوانیم پیش از رسیدن فضانوردان، یک خودروی ماه‌نورد را در نزدیکی‌های محل موردنظر فرود قرار دهیم، امکان بازگردانی دستاوردهای علمی در اولین مأموریت‌ها تا حد قابل‌ملاحظه‌ای افزایش می‌یابد.

منبع: دیجیاتو
سازمان ها | NASA
افراد | Marshall Smith

فضانوردی و سرنشین‌دار | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

همکاری سه شرکت با بلو اوریجین در ساخت ماه‌نشین ناسا

1398/08/06
شرکت بلواوریجین گروهی را مأمور طراحی و ساخت ماه‌نشین سازمان ناسا (NASA) کرده که قرار است در قالب برنامه آرتمیس (Artemis) این سازمان در آینده نزدیک بر سطح تنها قمر زمین فرود آمده و مآموریت‌های...

ناسا سازنده ماژول توریستی خود را انتخاب کرد

1398/11/12
ناسا قصد دارد با همکاری یک شرکت آمریکایی، سکونت‌گاه‌هایی را به ایستگاه فضایی بین‌المللی متصل کند. این آژانس فضایی اعلام کرده که شرکت آمریکایی آکسیوم اسپیس (Axiom Space) را انتخاب کرده تا...

پربازدیدکننده ترین خبر

نقشه ماهواره‌ای وضعیت زمین‌لرزه شهرستان فاریاب استان کرمان در ۸فروردین۹۹

به‌گزارش مرکز لرزه‌نگاری کشور وابسته به مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، در تاریخ ۸فروردین و در ساعت ۱۱:۱۰:۴۳، زمین‌لرزه‌ای به‌بزرگی ۵.۴ در مقیاس ریشتر در عمق ۱۰ کیلومتری زمین شهرستان فاریاب در استان کرمان را لرزانده است. در همین راستا سازمان فضایی ایران نقشه‌ای را با استفاده از داده‌های ماهواره‌های سنجش از دور سنتینل-۲ (Sentinel-2) و همچنین پروژه اوپن‌استریت‌مپ (OpenStreetMap) تهیه کرده که بیانگر وضعیت کاربری‌های مهم موجود در منطقه و تأثیر آن‌ها از زلزله مذکور می‌باشد. سنتینل-۲ توسط آژانس فضایی اروپا (ESA) و به‌عنوان بخشی از برنامه کوپرنیک (Copernicus) توسعه یافته و شامل دو ماهواره سنتینل-۲آ و سنتینل-۲بی می‌شود که به‌ترتیب در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ به فضا پرتاب شدند. هر کدام این ماهواره‌ها ۱۱۳۰ کیلوگرم وزن داشته و اکنون در مدار خورشید آهنگ و در ارتفاع حدود ۷۸۰ کیلومتری از سطح زمین قرار گرفته‌اند. عمر طراحی این‌ ماهواره‌ها ۷.۲۵ سال است که در صورت سوخت‌رسانی به آن‌ها تا ۱۲ سال افزایش می‌یابد. همچنین قرار است ماهواره‌های سنتینل-۲سی و ۲دی نیز در آینده در مدار قرار گیرند.