1398/11/24

گامی اساسی برای توسعه بزرگ‌ترین رادیو تلسکوپ دنیا

تلسکوپ ۶۴ آینه‌ای مرکات (MeerKAT) واقع در آفریقای جنوبی به‌لطف سرمایه‌گذاری ۵۴ میلیون دلاری، قرار است مجهز به ۲۰ آینه جدید شود تا توسعه حدود ۳۰ درصدی را تجربه نموده و ضمن ترکیب با پروژه رادیو تلسکوپ‌های آرایه کیلومتر مربعی (Square Kilometre Array به‌اختصار SKA) به بزرگترین رادیو تلسکوپ جهان بدل گردد....
گامی اساسی برای توسعه بزرگ‌ترین رادیو تلسکوپ دنیا

تلسکوپ ۶۴ آینه‌ای مرکات (MeerKAT) واقع در آفریقای جنوبی به‌لطف سرمایه‌گذاری ۵۴ میلیون دلاری، قرار است مجهز به ۲۰ آینه جدید شود تا توسعه حدود ۳۰ درصدی را تجربه نموده و ضمن ترکیب با پروژه رادیو تلسکوپ‌های آرایه کیلومتر مربعی (Square Kilometre Array به‌اختصار SKA) به بزرگترین رادیو تلسکوپ جهان بدل گردد. تلسکوپ مرکات با نام اصلی آرایه تلسکوپی کارو (Karoo Array Telescope) رادیو تلسکوپی است که از ۶۴ آینه تشکیل شده و اکنون در حال گذراندن مراحل آزمایش و تأیید در آفریقای جنوبی است. 

رادیو تلسکوپ مرکات برای پژوهش در زمینه مغناطیس کیهانی، شکل‌گیری و تکامل کهکشان‌ها، رصد جهان قابل مشاهده، ماده تاریک و منشأ امواج رادیویی گذران به کار گرفته خواهد شد. گفتنی است این آینه‌ها هرکدام به‌تنهایی ۵۴ میلیون دلار قیمت دارند که این هزینه به‌طور مساوی میان دولت آفریقای جنوبی و انجمن مکس پلانک (Max Planck Society) آلمان تقسیم می‌شود. لازم به توضیح است رادیو تلسکوپ یا تلسکوپِ رادیویی، نوعی آنتن رادیویی است که در اخترشناسی رادیویی به‌منظور جمع‌آوری اطلاعات از ماهواره‌ها و کاوشگرهای فضایی و هرگونه منبع رادیویی در فضا استفاده می‌شود.

SKA پروژه‌ای شامل چندین رادیو تلسکوپ می‌باشد که قرار است در استرالیا و آفریقای جنوبی ساخته شود. مجموع مساحت این پروژه در زمان تکمیل آن حدود یک کیلومتر مربع خواهد بود. این آرایه در فرکانس‌های گسترده‌ای فعالیت خواهد کرد و قادر به پایش آسمان با سرعت ۱۰ برابر نسبت به پیش از خود خواهد بود.

فرناندو کامیلو (Fernando Camilo)، دانشمند ارشد رصدخانه نجوم رادیویی آفریقای جنوبی (SARAO)، می‌گوید: «توسعه تلسکوپ مرکات، آن را به یک تلسکوپ قدرتمندتر برای بررسی شکل‌گیری و تکامل کهکشان‌ها در طول تاریخ جهان تبدیل خواهد کرد.» فرانسیسکو کولومر (Francisco Colomer)، مدیر مؤسسه مشترک کنسرسیوم زیرساخت‌های تحقیقاتی پایه اروپا (VLBIERIC)، نیز عنوان می‌کند: «بشقاب‌های جدید هم طراحی متفاوتی دارند و هم با قطر ۱۵ متر به‌جای ۱۳.۵ متر بهتر از قدیمی‌ها هستند.» انتظار می‌رود فعالیت بشقاب‌های جدید از اوایل سال ۲۰۲۲ آغاز شود.

دانشمندان امیدوارند تلسکوپ رادیویی یادشده با این همه امکانات بتواند آنچه را که بلافاصله پس از انفجار بزرگ بیگ‌بنگ (Big Bang) رخ داده مشخص نماید، چگونگی شکل‌گیری کهکشان‌ها را درک کند و به ماهیت ماده تاریک پی ببرد. در واقع این رادیو تلسکوپ بزرگ آرزوهای بلندپروازانه زیادی دارد و تنها گذر زمان خواهد گفت که این سرمایه‌گذاری مشترک جدید به چه اهدافی خواهد رسید.

سازمان ها | Max Planck Society | SARAO | VLBIERIC
افراد | Francisco Colomer | Fernando Camilo

فناوری‌های نوین | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

تلسکوپ ناسا برای یافتن سکونتگاه جدید انسان‌ها

1398/10/09
آژانس فضایی آمریکا از تولید تلسکوپ فضایی جدیدی خبر داده که به‌منظور یافتن سیاره‌ای با شرایط و ویژگی‌های مشابه کره زمین به فضا ارسال خواهد شد.

پایان مأموریت تلسکوپ اسپیتزر ناسا پس از ۱۶ سال

1398/11/06
مطابق اعلام آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) ناسا تلسکوپ فضایی اسپیتزر (Spitzer) این سازمان، روز ۳۰ژانویه و پس از ۱۶ سال انجام اکتشافات فضایی، برای همیشه خاموش می‌شود و بدین ترتیب مأموریت خود...

پربازدیدکننده ترین خبر

نقشه ماهواره‌ای وضعیت زمین‌لرزه شهرستان فاریاب استان کرمان در ۸فروردین۹۹

به‌گزارش مرکز لرزه‌نگاری کشور وابسته به مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، در تاریخ ۸فروردین و در ساعت ۱۱:۱۰:۴۳، زمین‌لرزه‌ای به‌بزرگی ۵.۴ در مقیاس ریشتر در عمق ۱۰ کیلومتری زمین شهرستان فاریاب در استان کرمان را لرزانده است. در همین راستا سازمان فضایی ایران نقشه‌ای را با استفاده از داده‌های ماهواره‌های سنجش از دور سنتینل-۲ (Sentinel-2) و همچنین پروژه اوپن‌استریت‌مپ (OpenStreetMap) تهیه کرده که بیانگر وضعیت کاربری‌های مهم موجود در منطقه و تأثیر آن‌ها از زلزله مذکور می‌باشد. سنتینل-۲ توسط آژانس فضایی اروپا (ESA) و به‌عنوان بخشی از برنامه کوپرنیک (Copernicus) توسعه یافته و شامل دو ماهواره سنتینل-۲آ و سنتینل-۲بی می‌شود که به‌ترتیب در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ به فضا پرتاب شدند. هر کدام این ماهواره‌ها ۱۱۳۰ کیلوگرم وزن داشته و اکنون در مدار خورشید آهنگ و در ارتفاع حدود ۷۸۰ کیلومتری از سطح زمین قرار گرفته‌اند. عمر طراحی این‌ ماهواره‌ها ۷.۲۵ سال است که در صورت سوخت‌رسانی به آن‌ها تا ۱۲ سال افزایش می‌یابد. همچنین قرار است ماهواره‌های سنتینل-۲سی و ۲دی نیز در آینده در مدار قرار گیرند.