1398/09/23

آیا دستکاری ژنتیکی می‌تواند به بقای انسان در مریخ کمک نماید؟

دانشمندان مدت‌هاست در حال تحقیق بر چگونگی تأثیرات مأموریت‌های بلندمدت فضایی بر بدن انسان هستند. محققان زیادی مشغول پژوهش و مطالعه بر روی اثرات ژنتیکی پرواز در فضا هستند و تاکنون اطلاعات قابل‌توجه و باارزشی به دست آورده‌اند. آن‌ها امیدوارند که این تحقیقات بتواند راهکارهایی برای حفظ سلامت جسمانی فضانوردان...
آیا دستکاری ژنتیکی می‌تواند به بقای انسان در مریخ کمک نماید؟

دانشمندان مدت‌هاست در حال تحقیق بر چگونگی تأثیرات مأموریت‌های بلندمدت فضایی بر بدن انسان هستند. محققان زیادی مشغول پژوهش و مطالعه بر روی اثرات ژنتیکی پرواز در فضا هستند و تاکنون اطلاعات قابل‌توجه و باارزشی به دست آورده‌اند. آن‌ها امیدوارند که این تحقیقات بتواند راهکارهایی برای حفظ سلامت جسمانی فضانوردان آینده ارائه دهد.

یكی از مهم‌ترین نگرانی‌ها در مورد سفرهای فضایی، قرار گرفتن در معرض تشعشع است. به عنوان مثال، اگر دانشمندان بتوانند راهی برای تاب‌آوری و انعطاف لازم سلول‌های انسانی دربرابر اثرات اشعه‌های فضایی بیابند، فضانوردان‌ می‌توانند برای مدتی طولانی‌تر در فضا بمانند بدون اینکه سلامتشان به‌خطر بیفتد. به‌گفته آن‌ها، از نظر تئوری، چنین کشفی را می‌توان برای مقابله با اثرات تشعشع بر سلول‌های سالم در طول درمان‌ بیماران سرطانی روی زمين نیز استفاده كرد.

کریس میسون (Chris Mason)، متخصص ژنتیک و دانشیار فیزیولوژی و زیست‌فیزیک در دانشگاه ویل کورنل (Cornell University) در نیویورک، در مورد اثرات ژنتیکی پرواز در فضا و اینکه چگونه می‌توان بر این چالش‌ها غلبه کرد، پژوهش کرده است. وی دراین‌باره می‌گوید: «یکی از روش‌هایی که با بهره‌گیری از آن می‌توان از فضانوردان آینده در مأموریت‌هایی مانند سفر به مریخ محافظت کرد، استفاده از دی‌ان‌ای «تاردیگرید»ها (tardigrade) است. تاردیگرید نام شاخه‌ای از جانوران ریزتن و آبزی است که می‌توانند در سخت‌ترین شرایط حتی خلاء زنده بمانند.»

میسون یکی از تیم‌های تحقیقاتی ناسا را رهبری می‌کند که فضانوردان دوقلو، مارک کلی (Mark Kelly) و اسکات کلی (Scott Kelly)، را برای انجام برخی آزمایش‌ها در زمینه بررسی اثرات ژنتیکی مأموریت‌های فضایی بر بدن انسان انتخاب کرد. اسکات کلی پس از اعزام به فضا در سال ۲۰۱۵، تقریباً یک سال را در ایستگاه فضایی بین‌المللی سپری کرد در حالی که برادر دوقلوی او در زمین مانده بود.

دانشمندان با مقایسه چگونگی واکنش‌های زیست‌شناختی نسبت به این دو محیط بسیار متفاوت، قصد داشتند اطلاعات بیشتری در مورد تأثیر مأموریت‌های طولانی‌مدت بر بدن انسان کسب کنند. میسون و ده‌ها محقق دیگر که برای ارزیابی اثرات ژنتیکی پرواز در فضا کار می‌کردند، یافته‌های جدید بسیاری در مورد چگونگی تأثیر فضا بر بدن انسان را به‌دست آوردند.

اکنون تحقیقات جدید به بررسی چگونگی استفاده از روش‌هایی مانند دستکاری در ژن برای افزایش توانایی انسان‌ها در سفر به نقاط دوردست از فضا می‌پردازد. میسون اضافه می‌کند: «دستکاری‌های ژنتیکی انسان برای مسافرت‌های فضایی احتمالاً بخشی از تغییرات طبیعی در فیزیولوژی انسان باشد که می‌تواند برای زندگی در مریخ و به مدت چند سال اتفاق بیفتد.»

منبع: Space
سازمان ها | Cornell University | NASA
افراد | Chris Mason | Scott Kelly | Mark Kelly

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

تنفس فضانوردان ایستگاه فضایی بین‌المللی در دستگاه‌های خاص

1398/07/03
فضانوردانی که به ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌روند به تدریج به گرانش کم در فضا عادت می‌کنند. هرچند آن‌ها روی زمین آموزش‌هایی دریافت می‌نمایند تا خود را با شرایط فضا وفق دهند، اما بدن انسان...

یافته‌های جدید دانشمندان در مورد اثر تشعشعات فضایی بر فضانوردان

1398/09/10
فیزیکدانان در دانشگاه کلرادو بولدر (University of Colorado Boulder) امکاناتی را راه‌اندازی کردند که تشعشعات فضایی را شبیه‌سازی می‌کند. موش‌ها به‌مدت شش ماه تحت تأثیر این تشعشعات بودند و...

پربازدیدکننده ترین خبر

تصاویر ماهواره‌ای از شدت خسارات انفجار بندر بیروت

عصر روز سه‌شنبه ۴اوت (۱۴مرداد) انفجار عظیمی در بندر شهر بیروت، پایتخت لبنان، رخ داد؛ انفجاری که خسارات بسیار شدیدی را متوجه این بندر و اطراف آن کرد و هزاران کشته و مجروح برجای گذاشت. اکنون شرکت آمریکایی پلنت لبز (Planet Labs) تصاویر ماهواره‌ای را منتشر کرده که با مقایسه بندر بیروت، قبل و بعد از انفجار، شدت این خسارات و ابعاد آن را به‌خوبی نشان داده است.