1398/09/12

ناسا یک کهکشان حلقوی با ساختاری عجیب را کشف کرد

ناسا با همکاری آژانس فضایی اروپا (ESA)، تصویر یکی از زیباترین کهکشان‌های کشف شده اخیر را منتشر کرده‌ است. این کهکشان با نام هوگ آبجکت (Hoag's Object) تقریباً یک حلقه کامل می‌باشد و در گروه کهکشان‌های خاص و منحصربه‌فرد (peculiar galaxy) دسته‌بندی می‌شود.
ناسا یک کهکشان حلقوی با ساختاری عجیب را کشف کرد

ناسا با همکاری آژانس فضایی اروپا (ESA)، تصویر یکی از زیباترین کهکشان‌های کشف شده اخیر را منتشر کرده‌ است. این کهکشان با نام هوگ آبجکت (Hoag's Object) تقریباً یک حلقه کامل می‌باشد و در گروه کهکشان‌های خاص و منحصربه‌فرد (peculiar galaxy) دسته‌بندی می‌شود. هوگ آبجکت یک نمونه خوب از کهکشان‌های حلقوی (Ring galaxies) است که در سال ۱۹۵۰ توسط آرتور هوگ (Arthur Hoag) کشف شد.

ناسا به کمک تلسکوپ هابل (Hubble) توانسته عکسی از این کهکشان ثبت کند که بسیار زیبا و خارق‌العاده است. اما سؤالی که ذهن دانشمندان را درگیر کرده، این است که آیا هوگ آبجکت یک کهکشان بوده یا این که از دو کهکشان مجزا تشکیل شده است؟ دلیل به وجود آمدن این سؤال حلقه بیرونی متشکل از ستاره‌های جوان‌تر آبی‌رنگ است که با کره درونی متشکل از ستاره‌های پیر‌تر و قرمز تفاوت دارد. همچنین فاصله‌ای بین این حلقه و کره وجود دارد که به نظر می‌رسد فضایی تو خالی باشد.

قطر این حلقه ۱۲۰ هزار سال نوری برآورد شده و قطر کره هم چیزی در حدود ۲۴ هزار سال نوری تخمین زده شده است. نکته جالب توجه این است که این فواصل همگی با کهکشان راه شیری برابری می‌کنند؛ یعنی قطر کهکشان ما هم در حدود ۱۲۰ هزار سال نوری است. گفتنی است فضای خالی بین هسته مرکزی و حلقه بیرونی باعث می‌شود دانشمندان بر این باور باشند که بخشی از این کهکشان از بین رفته یا از آن جدا شده است.

ناسا یک کهکشان حلقوی با ساختاری عجیب را کشف کرد

اما سؤال اصلی اینجاست که اصلاً این گونه کهکشان‌های حلقه‌ای چگونه تشکیل می‌گیرند؟ برای این سؤال دو فرضیه مجزا وجود دارد؛ فرضیه اول متعلق به اختر‌شناسی به نام گراهام دوسکوخ (Graham Doskoch) است که می‌گوید: «کهکشان هوگ آبجکت در ابتدا یک سیاره بسته بوده که پس از مدتی ناپایدار می‌شود. به مرور زمان این ناپایداری موجب از بین رفتن هسته مرکزی آن می‌گردد.» اما نقض این فرضیه اینجاست که برای رخ دادن چیزی که اقای دوسکوخ می‌گوید، باید هسته کهکشان به صورت دیسک باشد که اینجا به خوبی می‌بینیم که هسته این کهکشان کروی شکل است.

فرضیه دوم این است که دو کهکشان به یکدیگر نزدیک شده و باعث به وجود آمدن چنین چیزی شده‌اند. این فرضیه توضیح می‌دهد که دو کهکشان به هم نزدیک شد‌ه‌اند ولی نه آن‌قدر نزدیک که با هم ادغام شوند یا برخورد کنند. ازهمین‌رو ممکن است که ماده از کهکشانی به دیگری منتقل شود.

اما اگر چنین چیزی در کهکشان هوگ آبجکت رخ می‌داد، اثر آن قابل مشاهده بود. یکی از این اثرات، کشیدگی ماده به یک سو است که در اینجا دیده نمی‌شود. البته ممکن است این اتفاق میلیاردها سال پیش رخ داده و طی این همه سال، اثرات آن به کلی از بین رفته باشد. 

منبع: دیجیاتو
سازمان ها | NASA | ESA
افراد | Arthur Hoag | Graham Doskoch

نجوم | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

شناسایی ۶ کهکشان که ناگهان اختروش شدند

1398/07/07
رویدادهایی که در فضا به وقوع می‌پیوندد به طور معمول بسیار کند هستند و گاهی تکمیل آن‌ها به هزاران، میلیون‌ها یا حتی میلیاردها سال زمان نیاز دارد؛ اما تبدیل سریع ۶ کهکشان به اختروش شگفت‌آفرین...

کهکشان راه شیری گاز کهکشان‌های مجاور را می‌دزدد!

1398/07/23
نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که کهکشان راه شیری، گاز کهکشان‌های اقماری کوچک‌تر از خود را می‌دزدد و موجب می‌شود ستاره‌ها و سیارات با سرعت بیشتری تشکیل شوند.

ابرهای عجیب یک کهکشان یک راز کیهانی را فاش کرد

1398/07/29
ستاره‌شناسان کهکشانی را با ابرهایی پیچیده شناسایی کرده‌اند که به دور سیاه‌چاله‌ای عظیم در مرکز آن می‌گردند و این امر به افشای راز و رمزی کیهانی انجامیده است.

کشف کهکشانی غول‌پیکر با عمر بیش از ۱۲ میلیارد سال که قدمتی به اندازه جهان هستی دارد

1398/08/16
محققین دانشگاه آریزونا (The University of Arizona) به تازگی یک کهکشان غول‌پیکر را پیدا کرده‌‌اند که ۱۲.۵ میلیارد سال قدمت دارد و تقریباً هم‌سن و سال بیگ بنگ است!

پربازدیدکننده ترین خبر

آماده‌سازی تلسکوپ هابل برای انجام اولین مأموریت خود در سال ۱۹۹۳

ناسا تصویری از آماده‌سازی تلسکوپ فضایی هابل (Hubble) برای انجام اولین مأموریت در فضا را منتشر کرد. در سال ۱۹۹۳ فضانوردانی که سوار بر فضاپیمای اِندِور (Endeavour) بودند، از بازوی روباتیک این فضاپیما برای دستیابی و گرفتن تلسکوپ هابل استفاده کردند تا این تلسکوپ را برای اولین مأموریت سرویس‌دهی خود آماده کنند.