1398/09/12

استارت‌آپ آمریکایی قصد دارد از بالون تاسواره به فضا پرتاب کند

استارت‌آپ آمریکایی لئو آیروسپیس (Leo Aerospace) تصمیم دارد تاسواره‌ها و ماهواره‌های کوچک را با استفاده از پرتابگرهایی که روی بالون نصب می‌شوند به فضا بفرستد. برای این کار قرار است از بالون‌های هوای گرم بسیار بزرگی به نام رگولوس (Regulus) استفاده شود که تا ارتفاع ۱۸ کیلومتری سطح زمین بالا می‌روند. روی...
استارت‌آپ آمریکایی قصد دارد از بالون تاسواره به فضا پرتاب کند

استارت‌آپ آمریکایی لئو آیروسپیس (Leo Aerospace) تصمیم دارد تاسواره‌ها و ماهواره‌های کوچک را با استفاده از پرتابگرهایی که روی بالون نصب می‌شوند به فضا بفرستد. برای این کار قرار است از بالون‌های هوای گرم بسیار بزرگی به نام رگولوس (Regulus) استفاده شود که تا ارتفاع ۱۸ کیلومتری سطح زمین بالا می‌روند. روی این بالون‌ها پرتابگری سه مرحله‌ای به طول ۱۰ متر نصب می‌شود که می‌تواند محموله‌ای به جرم ۳۳ کیلوگرم را در مدار خورشیدآهنگ (ارتفاع ۵۵۰ کیلومتری) قرار دهد. همچنین این پرتابگر قادر است محموله‌ای به جرم ۵۷ کیلوگرم را در مداری دایره‌ای به ارتفاع ۳۰۰ کیلومتر از سطح زمین قرار دهد. بعلاوه امکان پرتاب زیرمداری با پرتابگری به طول سه متر از بالون‌های رگولوس وجود دارد که با استفاده از آن می‌توان محموله‌ای به جرم ۱۰۰ کیلوگرم را تا ارتفاع ۴۰۰ کیلومتر فرستاد.

بالون‌های رگولوس خودکار و بسیار پیشرفته هستند و به رانشگرهای متعددی برای حفظ پایداری و جهت‌گیری مناسب در هنگام پرتاب ماهواره‌بر مجهزند. این بالون‌ها قابلیت استفاده مجدد دارند و هر بالون رگولوس می‌تواند برای انجام ۱۰۰ عملیات پرتاب به کار گرفته شود. سامانه سکوی به هوا فرستادن رگولوس متحرک است و از وسیله نقلیه‌ای شبیه به تریلر استفاده می‌کند. با استفاده از این سامانه می‌توان بالون‌های رگولوس را از هر نقطه دلخواه به هوا فرستاد. این بالون‌ها به غیر از استفاده برای پرتاب ماهواره‌های کوچک برای کاربردهای دیگر در ارتفاع بالای جو قابل‌استفاده است. برای مثال بالون‌های رگولوس را می‌توان برای آزمایش فناوری‌های فرود در جو مریخ به کار گرفت. قرار است استفاده تجاری از بالون‌های رگولوس برای کاربردهای ارتفاع بالای جو  و بدون قابلیت پرتاب ماهواره، از نیمه سال آینده میلادی (۲۰۲۰) آغاز شود.

شرکت لئو آیروسپیس تصمیم دارد خدمات پرتاب زیر مداری با بالون را از سال ۲۰۲۱ آغاز کند و سال بعد از آن خدمات پرتاب مداری را نیز عرضه کند. این شرکت هنوز هزینه دقیق پرتاب ماهواره‌های کوچک با بالون‌های رگولوس را فاش نکرده اما اعلام کرده که این هزینه فقط یک تا سه برابر هزینه پرتاب به صورت محموله ثانویه با ماهواره‌برهای بزرگ مثل ماهواره‌بر فالکون ۹ (Falcon 9) متعلق به شرکت اسپیس ایکس (SpaceX) است. در روش پرتاب مشترک (ride-share) صاحبان ماهواره‌های کوچک کنترل کاملی روی محل رهاسازی ماهواره‌هایشان ندارند و باید با محموله اصلی پرتاب هماهنگ شوند، اما با استفاده از خدمات شرکت لئو آیروسپیس هر ماهواره کوچک خدمات پرتاب اختصاصی خودش را دریافت می‌کند.

شرکت‌های دیگری نیز در زمینه پرتاب اختصاصی ماهواره‌های کوچک فعال هستند مانند شرکت آمریکایی راکت لب (Rocket Lab) که در این زمینه پیشگام است. در مقایسه با راکت لب، علاوه بر تفاوت در شیوه پرتاب که با بالون انجام می‌شود، شرکت لئو آیروسپیس بر ماهواره‌های کوچک‌تر تمرکز کرده است. راکت لب با استفاده از پرتابگری به طول ۱۷ متر محموله‌هایی تا جرم ۲۲۵ کیلوگرم را با هزینه تقریبی ۵ میلیون دلار در مدار قرار می‌دهد.

لئو آیروسپیس رقبایی نیز در زمینه پرتاب ماهواره‌های کوچک با بالون دارد. استارت‌آپ اسپانیایی زرو ۲ اینفینیتی (Zero 2 Infinity) در حال توسعه سامانه‌ای برای در مدار قرار دادن ماهواره‌های کوچک از بالون‌های ارتفاع بالا است و نخستین آزمایش خود در این زمینه را در سال ۲۰۱۷ انجام داد.

منبع: Space
سازمان ها | Leo Aerospace | SpaceX | Rocket Lab | Zero 2 Infinity

ماهواره‌بر و پرتاب |

نظر شما
اخبار مرتبط

ساخت پایگاه‌های پرتاب شناور توسط اسپیس‌ایکس

1398/08/19
ایلان ماسک (Elon Musk) رئیس شرکت اسپیس‌ایکس (SpaceX) از تصمیم خود برای ساخت پایگاه‌های پرتاب شناور در فاصله ۲۰ مایلی ساحل خبر داد؛ پایگاه‌هایی که برای فرستادن فضاپیمای استارشیپ (Starship)...

پشتیبانی مالی آژانس فضایی انگلستان از پرتاب ماهواره‌های کوچک

1398/08/21
آژانس فضایی انگلستان (UK Space Agency) مبلغ ۷.۳۵ میلیون پوند به شرکت انگلیسی ویرجین اوربیت (Virgin Orbit UK Limited) که زیرمجموعه شرکت ویرجین اوربیت (Virgin Orbit) واقع در کالیفرنیای آمریکا...

پربازدیدکننده ترین خبر

معرفی مرکز ترویج فضایی و موشکی ایالات متحده

مرکز فضایی و موشکی آمریکا (U.S. Space & Rocket Center) که در شهر هانتسویل (Huntsville) واقع در ایالت آلاباما (Alabama) قرار دارد، مکانی است که داستان مسابقه فضایی شوروی و آمریکا را با جزئیات کامل نمایش می‌دهد. این مرکز، از جاذبه‌های توریستی فضایی در ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۰ درست بعد از فرود سفینه آپولو ۱۲ (Apollo 12)، دومین مأموریت سرنشین‌دار ناسا به ماه افتتاح شد.