1398/06/06

تعداد سیاره‌هایی با امکان میزبانی حیات هوشمند از تصور قبلی کم‌تر است

پژوهشگران اخترزیست شناسی با بررسی دوباره مفهوم کمربند حیات با در نظر گرفتن مقدار گازهای سمی در جو سیاره‌ها به این نتیجه رسیدند که تعداد کم‌تری سیاره از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد امکان میزبانی حیات پیچیده و هوشمند را دارند. برای آن سیاره بتواند گرمای خود را حفظ کند باید در جو آن مقدار مناسبی گاز دی‌اکسید...
تعداد سیاره‌هایی با امکان میزبانی حیات هوشمند از تصور قبلی کم‌تر است

پژوهشگران اخترزیست شناسی با بررسی دوباره مفهوم کمربند حیات با در نظر گرفتن مقدار گازهای سمی در جو سیاره‌ها به این نتیجه رسیدند که تعداد کم‌تری سیاره از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد امکان میزبانی حیات پیچیده و هوشمند را دارند. کمربند حیات در اطراف یک ستاره بر اساس فاصله از ستاره ناحیه‌ای تعریف می‌شود که اگر سیاره‌ای در آن محدوده قرار داشته باشد می‌توان آب را به صورت مایع در سطح خود داشته باشد. کمربند حیات برای منظومه شمسی از سیاره زهره تا سیاره مریخ را در بر می‌گیرد. هرچه ستاره‌ای درخشان‌تر و داغ‌تر باشد کمربند حیات از آن دورتر خواهد بود و برعکس. اما برای آن‌که سیاره‌ای بتواند آب مایع را در سطح حفظ کند باید جو مناسبی نیز برای نگه‌داشتن گرما داشته باشد. این موضوعی است که باعث می‌شود بسیاری سیاره‌ها با این‌که در محدوده کمربند حیات قرار می‌گیرند اما برای میزبانی از حیات پیچیده مناسب نباشند.

برای آن سیاره بتواند گرمای خود را حفظ کند باید در جو آن مقدار مناسبی گاز دی‌اکسید کربن که گازی گلخانه‌ای است وجود داشته باشد. اما گاز دی‌اکسید کربن گازی سمی است  که وجود مقدار فراوانی از آن در جو برای حیات پیچیده مناسب نیست. سیاره‌هایی که در قسمت‌های دورتر کمربند حیات هستند برای حفظ گرمای خود باید مقادیر بیش‌تری دی‌اکسید کربن داشته باشند که از مقدار مجاز برای حیات پیچیده‌ای که می‌شناسیم بیش‌تر خواهد بود. درنتیجه چنین سیاره‌هایی فقط می‌توانند میزبان انواعی از حیات باکتریایی باشند و نه حیات پیچیده و هوشمند.

تعداد سیاره‌هایی با امکان میزبانی حیات هوشمند از تصور قبلی کم‌تر است

پژوهشگران اخترزیست شناسی در دانشگاه کالیفرنیا برای نخستین بار اثر سمی بودن جو بر کمربند حیات در نظر گرفته‌اند و محدوده‌ای از کمربند حیات که برای حفظ گرمای سیاره مقدار گاز دی‌اکسید کربن در جو از مقدار سمی کمتر است را مشخص کردند. با این بررسی‌ها مشخص شد که ناحیه مناسب برای موجوداتی مانند انسان‌ها به یک‌سوم تعریف قبلی برای کمربند حیات کاهش پیدا می‌کند.

همچنین این بررسی نشان می‌دهد که احتمالا در کمربند حیات ستاره‌های کوچک‌تر در جو سیاره‌هایی که بتوانند گرمای مناسبی را حفظ کنند مقدار زیادی گاز مونوکسید کربن وجود دارد که آن هم گازی سمی است. به همین دلیل این سیاره‌ها اصلا ناحیه مناسبی برای حیات پیچیده ندارد.

منبع: Space

نجوم | آموزش |

نظر شما
اخبار مرتبط

تکثیر حیات بشری در فضا ممکن می‌شود؟

1398/04/04
نتایج یک مطالعه جدید نشان داد که می‌توان روی باز کردن یک بانک اسپرم در فضا و تکثیر حیات بشری ورای کره زمین، حساب باز کرد. نتایج این مطالعه محدود و مقدماتی نشان داد که میان ویژگی‌های نمونه...

محققان سیارک‌ها را عامل پخش حیات در کهکشان می‌دانند

1398/05/02
یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه هاروارد (Harvard University) به این نتیجه رسیده‌اند که سیارک‌ها طبق فرایند پان اسپرمیا (فرضیه بذرپاشی) حیات را در سراسر کهکشان پخش می‌کنند.

پربازدیدکننده ترین خبر

عرضه خدمات انتقال بین مداری برای ماهواره‌های کوچک در پرتاب‌های اسپیس ایکس

شرکت آمریکایی مومنتوس (Momentus) برای پرتاب رایدشیر (Rideshare) شرکت اسپیس‌ایکس (SpaceX) خدمات انتقال بین مداری ارائه می‌کند. در این پرتاب ابتدا ماهواره‌های کوچک با ماهواره بر فالکون ۹ شرکت اسپیس ایکس به مدار زمین منتقل می‌شوند. سپس هر یک از ماهواره‌ها با سامانه پیشرانش شرکت مومنتوس به مدار با ارتفاع دلخواه خود منتقل می‌شود. این انتقال با شاتل مداری ویگوراید (Vigoride) شرکت مومنتوس انجام می‌شود که می‌تواند چندین ماهواره با ​جرم مجموع حداکثر تا ۲۵۰ کیلوگرم را به مدارهای دلخواهشان منتقل کند. امکان قرار دادن چندین ماهواره در ارتفاع‌های مختلف تنها با یک پرتاب قابلیت مهم این مأموریت خواهد بود که باعث ارزان‌تر تمام شدن قرار دادن ماهواره‌ها در مدار می‌شود.