1398/05/30

آخرین پرتاب سایوز با اجزای اوکراینی

ناو کیهانی سایوز ام.اس-۱۵ (Soyuz MS-15) آخرین پرتاب این سفینه با یک حامل فضایی است که بخشی از اجزای آن ساخت صنایع اوکراینی هستند. براساس اطلاعات منتشر شده توسط سازمان فضایی روسیه، روسکاسموس (Roscosmos)، ناو سایوز ام.اس-۱۵ آخرین پرتاب این سفینه با حامل فضایی نوع سایوز اف-گ (Soyuz-FG) خواهد بود که در ساخت...
آخرین پرتاب سایوز با اجزای اوکراینی

ناو کیهانی سایوز ام.اس-۱۵ (Soyuz MS-15) آخرین پرتاب این سفینه با یک حامل فضایی است که بخشی از اجزای آن ساخت صنایع اوکراینی هستند. براساس اطلاعات منتشر شده توسط سازمان فضایی روسیه، روسکاسموس (Roscosmos)، ناو سایوز ام.اس-۱۵ آخرین پرتاب این سفینه با حامل فضایی نوع سایوز اف-گ (Soyuz-FG) خواهد بود که در ساخت آن از برخی قطعات و تجهیزات کارخانه‌های اوکراینی استفاده شده است.

در دوران شوروی سابق، اوکراین یکی از مراکز اصلی ساخت سامانه‌های فضایی از جمله سامانه ردیابی و اتصال کورس و یا حامل فضایی زنیت (Zenit) به شمار می‌رفت. به دنبال چالش‌های سال‌های اخیر و تیره شدن روابط سیاسی بین روسیه و اوکراین، روس‌ها تصمیم گرفتند وابستگی‌های خود به اوکراین را به حداقل برسانند و در راستای همین سیاست، کارشناسان فنی روسکاسموس بر روی استفاده از ناو کیهانی سایوز با تجهیزات کاملا روسی تمرکز کردند و قرار است از این پس مدل دیگری از پرتابگر سایوز را بکار بگیرند که نیازی به قطعات و سامانه‌های اوکراینی ندارد و پرتاب سایوز ام.اس-۱۵ آخرین بهره‌برداری از حامل فضایی نوع سایوز اف.گ خواهد بود.

خدمه سایوز ام.اس-۱۵ شامل فضانورد روس اولگ اسکریپوچکا (Oleg Skripochka)، جسیکا میر (Jessica Meir) آمریکایی و اولین فضانورد امارات هزا المنصوری (Hazza Al Mansouri) هستند. سایوز ام.اس-۱۶ در ۲۰ مارس ۲۰۲۰ توسط ناو کیهانی سایوز- ۲.۱آ (Soyuz-2-1a) مجهز به یک سامانه هدایت ساخت روسیه به فضا پرتاب خواهد شد.

از سال۲۰۰۱ تا ۲۰۱۹، ۶۹ فروند حامل فضایی سایوز اف.گ به فضا پرتاب شد که پرتاب یکی از آن‌ها در اکتبر ۲۰۱۸ ناکام بود. سامانه کنترل این پرتابگر در دو شرکت اوکراینی در شهر خارکف (Kharkiv) ساخته شده است. براساس برنامه روسکاسموس از سال ۲۰۲۰، ناو کیهانی سایوز -۲.۱آ جایگزین آن می‌شود و از سال ۲۰۰۴ به پرواز در‌می‌آید. سامانه کنترل این پرتابگر جدید در شرکت تحقیق و تولید اتوماسیون فضایی در شهر یکاترینبورگ (Yekaterinburg) روسیه ساخته می‌شود. پرتاب سایوز ام.اس-۱۵ برای ساعت ۱۶:۵۷ روز ۲۵ سپتامبر (بوقت مسکو) پیش‌بینی شده است و الحاق آن با ایستگاه فضایی بین‌المللی در ساعت ۲۳:۰۰ همان روز انجام می‌شود.

لازم به یادآوری است که در ژوئن سال ۲۰۱۸، آژانس فضایی روسیه و مرکز فضایی محمد بن راشد (MBRSC) موافقتنامه‌ای را برای پرواز اولین فضانورد امارات به ایستگاه فضایی بین‌المللی امضا کردند. در سپتامبر سال ۲۰۱۸، آموزش دو نامزد فضانورد امارات، خلبان نظامی هزازا المنصوری و مهندس فنی سلطان النایادی (Sultan Al Neyadi)، در مرکز آموزش فضانوردی مسکو آغاز شد.

ماهواره‌بر و پرتاب |

نظر شما
اخبار مرتبط

افزایش هزینه پرواز با سایوز برای فضانوردان ناسا

1398/05/09
براساس گزارش اتاق مالی آمریکا در مورد برنامه‌های پروازهای تجاری فضانوردان این کشور، هزینه پرواز فضانوردان سازمان فضایی آمریکا، ناسا، به ایستگاه فضایی بین‌المللی با سفینه فضایی سایوز (Soyuz)...

جانشین کاماروف در سایوز ۱ و راز عکس‌های محرمانه این سفینه

1398/05/12
تاریخ فضانوردی شوروی در حقیقت بخشی از تاریخ این کشور است که شاید بتوان گفت هزاران پرونده کاملا سری داشته و برخی از آن‌ها هنوز هم افشا نشده‌اند. در این میان می‌توان به واقعیت‌های مربوط به...

احتمال پایان پرواز فضانوردان اروپایی به ایستگاه فضایی بین‌المللی با ناو سایوز

1398/05/14
براساس تصمیم آژانس فضایی اروپا (ESA) ممکن است پرواز لوکا پارمیتانو (Luca Parmitano) فضانورد ایتالیایی، آخرین سفر کیهان‌نوردان این سازمان با استفاده از ناو روسی سایوز (Soyuz) به ایستگاه فضایی...

سفر فرمانده سایوز به فضا با کد ایرانی!

1398/05/26
فضانوردان روس از بدو سفرهای فضایی خود با استفاده از یک «علامت تماس» (کد) ویژه با مرکز هدایت پرواز ارتباط داشتند. این علامت تماس توسط فضانورد و بنا به علایق او انتخاب می‌شد.

پربازدیدکننده ترین خبر

عرضه خدمات انتقال بین مداری برای ماهواره‌های کوچک در پرتاب‌های اسپیس ایکس

شرکت آمریکایی مومنتوس (Momentus) برای پرتاب رایدشیر (Rideshare) شرکت اسپیس‌ایکس (SpaceX) خدمات انتقال بین مداری ارائه می‌کند. در این پرتاب ابتدا ماهواره‌های کوچک با ماهواره بر فالکون ۹ شرکت اسپیس ایکس به مدار زمین منتقل می‌شوند. سپس هر یک از ماهواره‌ها با سامانه پیشرانش شرکت مومنتوس به مدار با ارتفاع دلخواه خود منتقل می‌شود. این انتقال با شاتل مداری ویگوراید (Vigoride) شرکت مومنتوس انجام می‌شود که می‌تواند چندین ماهواره با ​جرم مجموع حداکثر تا ۲۵۰ کیلوگرم را به مدارهای دلخواهشان منتقل کند. امکان قرار دادن چندین ماهواره در ارتفاع‌های مختلف تنها با یک پرتاب قابلیت مهم این مأموریت خواهد بود که باعث ارزان‌تر تمام شدن قرار دادن ماهواره‌ها در مدار می‌شود.