1398/05/29

ناسا چهار نقطه احتمالی را برای جمع‌آوری نمونه از سیارک بنو انتخاب کرد

محققان سازمان ناسا (NASA) چهار نقطه احتمالی از سیارک بنو ۱۰۱۹۵۵ (101955 Bennu) را برای نمونه‌برداری توسط فضاپیمای اوسیریس-رکس (OSIRIS-REx) تعیین کردند. این فضاپیما در سال ۲۰۲۰ نمونه‌برداری از این سیارک را انجام می‌دهد.
ناسا چهار نقطه احتمالی را برای جمع‌آوری نمونه از سیارک بنو انتخاب کرد

محققان سازمان ناسا (NASA) چهار نقطه احتمالی از سیارک بنو ۱۰۱۹۵۵ (101955 Bennu) را برای نمونه‌برداری توسط فضاپیمای اوسیریس-رکس (OSIRIS-REx) تعیین کردند. این فضاپیما در سال ۲۰۲۰ نمونه‌برداری از این سیارک را انجام می‌دهد.

اسیریس-رِکس یک مأموریت برنامه‌ریزی شده ناسا برای بررسیِ سیارک و بازگرداندن نمونه است. راه‌اندازی این پروژه برابر برنامه‌ریزی قبلی، در ۸ سپتامبر سال ۲۰۱۶ و بدون تأخیر انجام شد. این فضاپیما تاکنون کل سیارک را رصد و نقشه‌برداری کرده تا ایمن‌ترین و در دسترس‌ترین محل‌ها را برای نمونه‌برداری از سطح آن انتخاب کند. اکنون ۴ نقطه احتمالی مورد بررسی قرار می‌گیرند و از بین آن‌ها دو مکان نهایی در ماه دسامبر انتخاب می‌شوند.

قرار است برنامه جمع آوری نمونه اوسیریس-رکس در نیمه دوم سال ۲۰۲۰ انجام شود و این فضاپیما در ۲۴ سپتامبر سال ۲۰۲۳ نمونه های سیارکی جمع‌آوری شده را به زمین برگرداند. محل‌های در نظر گرفته شده در سیارک بنو به نام‌های بلبل، مرغ ماهیخوار، عقاب دریایی و یلوه (نوعی پرنده کوچک) نامگذاری شده‌اند؛ تمام این پرندگان بومی مصر هستند.

۴ نقطه در نظر گرفته شده ویژگی‌های مکانی و جغرافیایی مختلفی دارند و هنوز میزان نمونه قابل جمع‌آوری در هر محل مشخص نیست. البته هر ۴ مکان برای فرود ایمن سیارک به طور کامل ارزیابی شده‌اند.

سیارک بنو ۱۰۱۹۵۵ یکی از سیارک‌های آپولو است و کشف آن توسط پروژه لینیر (LINEAR) که مربوط به بررسی سیارک‌های نزدیک به زمین است، در ۱۱ سپتامبر سال ۱۹۹۹ صورت گرفت.

ناسا چهار نقطه احتمالی را برای جمع‌آوری نمونه از سیارک بنو انتخاب کرد

سیارک بنو دارای قطر متوسط حدود ۴۹۲ متر بوده و به صورت گسترده با رادار رصدخانه آرسیبو (Arecibo Observatory) و رصدخانه‌های سیاره‌ای و مرکز شبکه فضای دوردست گلداستون (Goldstone Deep Space Communications Complex) رصد می‌شود.

مواد نمونه برای بررسی بیشتر و دقیق‌تر هویت این سیارک استفاده خواهد شد. انتظار می‌رود بررسی این مواد منجر به یادگیری بیشتر دانشمندان در مورد زمان قبل از شکل‌گیری و تکامل سامانه خورشیدی، مراحل اولیه شکل‌گیری سیاره، و منبع ترکیبات آلی نماید که منجر به پیدایش زندگی در زمین شده اند.

هزینه این مأموریت در حدود ۸۰۰ میلیون دلار اعلام شده که این مبلغ راه‌اندازی پرتابگر را که خود در حدود ۱۸۳٬۵ میلیون دلار است، شامل نمی‌شود. به گفته شرکت لاکهید مارتین (Lockheed Martin)، پیمانکار و سازنده اسیریس-رکس، کارهای مربوط به مونتاژ و آزمایش این فضاپیما به اتمام رسیده است.

کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

ساخت ماهواره‌ای عجیب برای شکار سیاره‌های بیگانه

1398/03/29
برای ردیابی سیاره‌های فرازمینی به نسل جدیدی از تلسکوپ‌های فضایی نیاز است که بتوانند با مسدود کردن نورستارگان سیاره‌های اطراف آن‌ها را شناسایی کنند. به همین منظور متخصصان ناسا در نظر دارند...

راز برخورد سیارک به سیبری پس از یک قرن فاش شد

1398/04/16
صد و یازده سال پس از رویداد مهم و تاریخی برخورد سیارکی به منطقه تونگوسکا (Tunguska) در سیبری که تا به امروز هنوز سوالات حل نشده زیادی در مورد آن وجود دارد، حالا محققان شواهد و مدارک جدیدی...

محققان سیارک‌ها را عامل پخش حیات در کهکشان می‌دانند

1398/05/02
یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه هاروارد (Harvard University) به این نتیجه رسیده‌اند که سیارک‌ها طبق فرایند پان اسپرمیا (فرضیه بذرپاشی) حیات را در سراسر کهکشان پخش می‌کنند.

دومین فرود کاوشگر ژاپنی بر سطح سیارک ریوگو+فیلم

1398/05/08
آژانس کاوش‌های فضایی ژاپن (JAXA) به تازگی ویدئویی منتشر کرده که در آن دومین فرود موفق کاوشگر هایابوسا ۲ (Hayabusa 2) بر روی سطح سیارک ریوگو (Ryugu) به تصویر کشیده شده است. در این ویدئو که...

پربازدیدکننده ترین خبر

عرضه خدمات انتقال بین مداری برای ماهواره‌های کوچک در پرتاب‌های اسپیس ایکس

شرکت آمریکایی مومنتوس (Momentus) برای پرتاب رایدشیر (Rideshare) شرکت اسپیس‌ایکس (SpaceX) خدمات انتقال بین مداری ارائه می‌کند. در این پرتاب ابتدا ماهواره‌های کوچک با ماهواره بر فالکون ۹ شرکت اسپیس ایکس به مدار زمین منتقل می‌شوند. سپس هر یک از ماهواره‌ها با سامانه پیشرانش شرکت مومنتوس به مدار با ارتفاع دلخواه خود منتقل می‌شود. این انتقال با شاتل مداری ویگوراید (Vigoride) شرکت مومنتوس انجام می‌شود که می‌تواند چندین ماهواره با ​جرم مجموع حداکثر تا ۲۵۰ کیلوگرم را به مدارهای دلخواهشان منتقل کند. امکان قرار دادن چندین ماهواره در ارتفاع‌های مختلف تنها با یک پرتاب قابلیت مهم این مأموریت خواهد بود که باعث ارزان‌تر تمام شدن قرار دادن ماهواره‌ها در مدار می‌شود.