1398/05/26

کشف مجموعه‌ای از کهکشان‌های باستانی عظیم

گروهی از منجمان موفق به کشف کهکشان‌های باستانی جدیدی شدند که در فاصله ۱۱.۵ میلیارد سال نوری از ما قرار داشته و در محدوده طیف نوری هستند که توسط بسیاری از تلسکوپ‌ها قابل ردیابی نیست. اکتشاف این مجموعه قدیمی و عظیم از ستارگان می‌تواند درک ما از نحوه شکل‌گیری کهکشان‌ها در اوایل عمر جهان را با سوالات اساسی...
کشف مجموعه‌ای از کهکشان‌های باستانی عظیم

گروهی از منجمان موفق به کشف کهکشان‌های باستانی جدیدی شدند که در فاصله ۱۱.۵ میلیارد سال نوری از ما قرار داشته و در محدوده طیف نوری هستند که توسط بسیاری از تلسکوپ‌ها قابل ردیابی نیست. اکتشاف این مجموعه قدیمی و عظیم از ستارگان می‌تواند درک ما از نحوه شکل‌گیری کهکشان‌ها در اوایل عمر جهان را با سوالات اساسی مواجه کند.

وقتی به آسمان شب و ستارگان در حال درخشش نگاه می‌کنیم در واقع فقط بخشی از ستارگان را که با نور مرئی می‌درخشند می‌بینیم و ستارگانی که از ما بسیار دور هستند به لطف گسترش جهان از دید ما پنهان می‌مانند.

با گسترش دنیا، ستارگان دور دست و کهکشان‌ها با سرعت سرسام‌آوری از ما دور می‌شوند. فاصله فزاینده ما با آن‌ها نوری را که از طرفشان به سمت ما می‌آید به صورت فیزیکی کش می‌آورد و باعث بیشتر شدن طول موج و نهایتا تبدیل آن به نور مادون قرمز می‌شود. با وجود اینکه نور مادون قرمز یا چشم غیر مسلح قابل دیدن نیست، اما برخی از تلسکوپ‌ها برای ردگیری این سیگنال‌ها طراحی شده‌اند و بنابراین قادر به آشکارسازی کهکشان‌هایی هستند که تا به حال از دید ما پنهان مانده‌اند. ۳۹ کهکشان جدید هم با همین روش کشف شده‌اند.

کشف مجموعه‌ای از کهکشان‌های باستانی عظیم

منجمان انستیتوی نجوم دانشگاه توکیو (University of Tokyo) ابتدا به نتایج عجیبی در داده‌های به دست آمده از تلسکوپ فضایی اسپیتزر برخوردند؛ سپس با استفاده از آرایه میلیمتری/زیر میلیمتری بزرگ آتاکاما (ALMA) و تلسکوپ بسیار بزرگی که در شیلی قرار دارد این نتایج را دقیق‌تر بررسی کردند.

در پی این بررسی‌ها آن‌ها ۳۹ کهکشان عظیم کشف کردند که پیش‌تر هرگز دیده نشده بود و به خاطر فاصله زیاد و پوشیده شدن با غبار، نور بسیار ضعیفی داشتند. با وجود فاصله زیادی که این کهکشان‌ها با ما دارند می‌توان گفت نوری که از آن‌ها به ما رسیده تصویر میلیاردها سال پیش آن‌ها را نمایش می‌دهد. دانش فعلی انسان می‌گوید که کهکشان‌ها در آن برهه تاریخ نباید ان‌قدر عظیم بوده باشند.

به گفته تائو وانگ محقق پروژه مذکور، این اولین باری است که وجود چنین کهکشان‌های باستانی عظیمی در برهه دو میلیارد سال اول از عمر ۱۳.۷ میلیارد ساله دنیا تأیید شده است؛ این کهکشان‌ها قبلا از دید ما پنهان بوده‌اند. یافته‌های جدید با مدل‌های فعلی موجود از تکامل کیهانی در آن زمان مغایر است و می‌تواند جزئیات جدیدی به آن اضافه کند که تا به حال به آن دسترسی نداشته‌ایم.

منبع: دیجیاتو
سازمان ها | University of Tokyo

نجوم | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

تصویر جذاب یک کهکشان ستاره‌دار کوتوله

1398/03/27
تلسکوپ فضایی هابل چندی پیش تصویری از یک کهکشان ستاره‌دار کوتوله موسوم به ESO 495-21 را ثبت کرد. این کهکشان حدود ۳۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی قطب‌نما (Pyxis) قرار...

مشاهده جزئیات کهکشان ویرپول با کمک نور مادون قرمز!

1398/04/15
سازمان فضایی آمریکا، ناسا (NASA)، تصاویری از کهکشان ویرپول (Whirlpool) را منتشر کرده است که ارزش گردآوری داده‌ها در طول موج‌های مختلف را به نمایش می‌گذارد.

شکوفه‌های گیلاس در یک کهکشان

1398/04/26
آژانس فضایی آمریکا، ناسا (NASA)، تصویری زیبا را با کاربران به اشتراک گذاشت که شکوفه‌های کهکشانی را نشان می‌دهد. تلسکوپ فضایی هابل (Hubble) موفق به رصد کهکشانی شد که ناسا مناطق روشن آن را...

رصد یک کهکشان مارپیچی در فاصله ۷۰ میلیون سال نوری

1398/05/13
تلسکوپ فضایی هابل (Hubble Space Telescope) به تازگی تصویری از یک کهکشان مارپیچی در فاصله ۷۰ میلیون سال نوری از منظومه شمسی ثبت کرده است. کهکشان مذکور که ان‌جی‌سی ۲۹۸۵ (NGC 2985) نام دارد،...

پربازدیدکننده ترین خبر

عرضه خدمات انتقال بین مداری برای ماهواره‌های کوچک در پرتاب‌های اسپیس ایکس

شرکت آمریکایی مومنتوس (Momentus) برای پرتاب رایدشیر (Rideshare) شرکت اسپیس‌ایکس (SpaceX) خدمات انتقال بین مداری ارائه می‌کند. در این پرتاب ابتدا ماهواره‌های کوچک با ماهواره بر فالکون ۹ شرکت اسپیس ایکس به مدار زمین منتقل می‌شوند. سپس هر یک از ماهواره‌ها با سامانه پیشرانش شرکت مومنتوس به مدار با ارتفاع دلخواه خود منتقل می‌شود. این انتقال با شاتل مداری ویگوراید (Vigoride) شرکت مومنتوس انجام می‌شود که می‌تواند چندین ماهواره با ​جرم مجموع حداکثر تا ۲۵۰ کیلوگرم را به مدارهای دلخواهشان منتقل کند. امکان قرار دادن چندین ماهواره در ارتفاع‌های مختلف تنها با یک پرتاب قابلیت مهم این مأموریت خواهد بود که باعث ارزان‌تر تمام شدن قرار دادن ماهواره‌ها در مدار می‌شود.