1398/03/18

اندازه‌گیری میزان رطوبت خاک از طریق فضا

کار بر روی ماموریت جدید ماهواره‌ مکعبی توسط ناسا آغاز شده که برای اولین بار روش جدید و بسیار امیدوارکننده‌ای را برای اندازه‌گیری رطوبت خاک از طریق فضا نشان می‌دهد؛ اطلاعاتی که برای هشدارهای سیل و خشکسالی و همچنین پیش‌بینی‌ بازدهی محصولات کشاورزی حائز اهمیت است.
اندازه‌گیری میزان رطوبت خاک از طریق فضا

کار بر روی ماموریت جدید ماهواره‌ مکعبی توسط ناسا آغاز شده که برای اولین بار روش جدید و بسیار امیدوارکننده‌ای را برای اندازه‌گیری رطوبت خاک از طریق فضا نشان می‌دهد؛ اطلاعاتی که برای هشدارهای سیل و خشکسالی و همچنین پیش‌بینی‌ بازدهی محصولات کشاورزی حائز اهمیت است.

ماموریت مدل آزمایشی اسنوپی (SigNals of Opportunity به اختصار SNoOPI) برای اثبات روش سنجش از راه دور با همین نام انجام می‌گیرد؛ البته دانشمندان این ایده و فکر را در کمپین‌های زمینی به اثبات رسانده‌اند. اسنوپی اولین آزمایش مداری است که قرار است در سال ۲۰۲۱ به مدار پایینی زمین اعزام گردد. برنامه اعتبارسنجی فضایی فناوری‌های علوم زمین متعلق به ناسا٬ به اختصار (InVEST)٬ تامین مالی اسنوپی را برعهده دارد.

دانشمندان در نهایت می‌خواهند با به پرواز درآوردن گروهی از ماهواره‌هایی که همگی از روش‌های مشابه استفاده می‌کنند برای تعیین مقدار آب ذخیره شده در انباشت برف و همچنین آنچه که در خاک ناحیه ریشه موجود است اقدام نمایند؛ اندازه‌گیری‌هایی که با فناوری‌های فضاپایه فعلی امکان پذیر نیست.

برای جمع‌آوری این اطلاعات، اسنوپی کمی متفاوت از ماموریت‌های دیگر عمل خواهد کرد و به جای تولید و انتقال سیگنال‌های رادیویی خود به سمت زمین و سپس تجزیه و تحلیل سیگنال‌های برگشتی، از سیگنال‌های ارتباطی مخابراتی که در حال حاضر در دسترس هستند استفاده خواهد نمود.

اسنوپی٬ به طور مشخص٬ سیگنال رادیویی باند پی را که نسبت به مقادیر مختلف رطوبت حساس است٬ در انتقال از یک ماهواره مخابراتی که  در ارتفاع ۲۲۰۰۰ مایلی از سطح زمین قرار دارد٬ بازیابی می‌کند. این سیگنال‌ها همانند نور مرئی به زمین وارد می‌شوند، بر محیط اثر می‌گذارند و عینا به فضا باز می‌گردند؛ جایی که اسنوپی در انتظار دریافت فرکانس باند پی است. دانشمندان می‌توانند با تجزیه و تحلیل سیگنال‌های برگشتی، مقادیر رطوبت را به دست آورند.

در حال حاضر ماهواره‌ تحقیقاتی زیست‌محیطی سمپ (Soil Moisture Active Passive به اختصار SAMP) در مرحله جمع‌آوری داده‌ها است؛ هر چند در آن به جای باند پی از یک فرکانس رادیویی بالاتر یعنی باند ال (L-band) به منظور تعیین مقدار آب در دو اینچ بالایی خاک در همه جای سطح کره زمین استفاده می‌شود.

مرکز پرواز فضایی گودارد (NASA Goddard Space Flight Center) و آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (NASA's Jet Propulsion Laboratory) در شهر پاسادنا در ایالت کالیفرنیا، در حال ساخت دستگاه اسنوپی هستند و باس این ماهواره را نیز از طریق یک فروشنده خارج از این مجموعه تهیه می‌کنند. 

ماهواره‌های کوچک از جمله ماهواره‌های مکعبی نقش مهمی را در اکتشافات٬ پژوهش‌های علمی و تحقیقات آموزشی در ناسا ایفا می‌کنند که تاثیر این نقش روز به روز بیشتر و مشخص‌تر می‌گردد. اکتشافات فضایی مربوط به سیاره‌ها٬ مشاهدات زمین٬ علوم بنیادین فضا و زمین٬ توسعه ابزار علمی پیشرو مانند ارتباطات لیزری پیشرفته٬ ارتباطات ماهواره به ماهواره و قابلیت‌های حرکتی مستقل٬ از جمله مواردی هستند که استفاده از این نوع ماهواره‌ها در دستیابی به آن‌ها بسیار موثر بوده است.

اندازه‌گیری میزان رطوبت خاک از طریق فضا
منبع: spacenewsfeed

خدمات و کاربردها | سنجش از دور |

نظر شما
اخبار مرتبط

مدیریت بهینه کشاورزی با استفاده از تصاویر ماهواره ای

1398/02/18
جمعی از دانش آموختگان و دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف موفق شدند با ایجاد استارت‌آپ «کشت نگاران امید» و استخراج اطلاعات مکانی از زمین‌های کشاورزی با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای، کمک قابل...

پربازدیدکننده ترین خبر

پیوستن سریلانکا به جمع کشورهای فضایی

با پرتاب ماهواره راوانا-1 (Raavana-1) به فضا در چارچوب برنامه بردز-3 (Birds-3)، سریلانکا نیز به جمع کشورهای فضایی پیوست. این ماهواره مکعبی تحقیقاتی توسط دو دانشجوی رشته مهندسی فضایی سریلانکایی که در موسسه فناوری کیوشو (Kyushu Institute of Technology) ژاپن مشغول به تحصیل هستند ساخته شده است. راوانا-1 که در تاریخ 18ام آوریل سال جاری میلادی به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی پرتاب شد، اواسط ماه ژوئن در مدار پیاده‌سازی گردید و مشغول به تهیه تصاویر سنجشی ماهواره‌ای از سریلانکا در فاصله 400 کیلومتری شد. این ماهواره طول عمری 18ماهه و وزنی برابر با 1.1 کیلوگرم دارد. لازم به ذکر است که برنامه بردز-3 توسط سازمان ملل و به منظور کمک به کشورها برای پرتاب اولین ماهواره خود راه‌اندازی شده است. در پرتابی که توسط ماهواره‌بر آنتارس (Antares) انجام شد ماهواره‌هایی از ژاپن و نپال، راوانا-1 را همراهی کردند.