1398/03/07

مجتمع مداری میر, ایستگاه فضایی با رکوردهای متعدد

ایستگاه مداری میر (Mir) در دوران زندگی خود، رکوردهای متعددی به جا گذاشت. بخش اصلی این ایستگاه در ۲۰ فوریه ۱۹۸۶ راهی مدار زمین گردید. نخستین گروه کیهان‌نوردان این ایستگاه شامل ۲ نفر بودند که در ۱۳ مارس همان سال به فضا اعزام شدند. پس از آن‌ها، گروه‌های متعدد دیگری به میر سفر کردند و طی حدود ۱۰ سال، با...
مجتمع مداری میر, ایستگاه فضایی با رکوردهای متعدد

سیروس برزو: ایستگاه مداری میر (Mir) در دوران زندگی خود، رکوردهای متعددی به جا گذاشت. بخش اصلی این ایستگاه در ۲۰ فوریه ۱۹۸۶ راهی مدار زمین گردید. نخستین گروه کیهان‌نوردان این ایستگاه شامل ۲ نفر بودند که در ۱۳ مارس همان سال به فضا اعزام شدند. پس از آن‌ها، گروه‌های متعدد دیگری به میر سفر کردند و طی حدود ۱۰ سال، با اتصال بخش‌های بزرگی به آن به نام‌های کوانت-۱، کوانت-۲، کریستال، اسپکتر و پریرودا، این ایستگاه به یک مجتمع عظیم مداری با ۱۰۸ تن وزن تبدیل گردید. مجتمع مداری میر از ۵ سپتامبر ۱۹۸۹ با پرواز سایوز تی. ام-۸ (Soyuz TM-8) وارد مرحله جدیدی شد به این معنا که دیگر هیچگاه  خالی از سکنه نماند. این روند تا ۲۸ اوت ۱۹۹۹ یعنی جدا شدن ناو کیهانی سایوز تی. ام-۲۹ (Soyuz TM-29) ادامه داشت. 

با اتصال یک حلقه الحاق مخصوص در نوامبر ۱۹۹۵، مجتمع مداری میر توانایی آن را یافت که کیهان‌پیماهای نوع شاتل را نیز پذیرا باشد.
این مجتمع مداری طی مدت پرواز خود در مدار زمین مجموعا ۳۶۴۴ روز دارای سرنشین‌ بود و در عرض مدت ۱۰ سال، ۳۹ ناو کیهانی از نوع سایوز و  کیهان‌پیما های شاتل (آتلانتیس، ایندیور و دیسکاوری) به آن وصل شدند.

در کنار کیهان نوردانی که به صورت مهمان و کوتاه مدت از میر دیدن کردند، ۲۸ گروه اصلی در این مجتمع مداری فعالیت داشتند. جمعا ۱۰۴ نفر شامل ۴۲ تبعه شوروی (و روسیه)، ۴۴ آمریکایی، ۵ فرانسوی، ۳ کیهان‌نورد آژانس فضایی اروپا، ۲ آلمانی و یک نفر از اتباع سوریه، بلغارستان، افغانستان، ژاپن، انگلیس، اتریش، اسلواکی و کانادا در آن فعالیت کردند.

این مجتمع مداری عظیم با برنامه‌ریزی قبلی, سرانجام در ۲۳ مارس ۲۰۰۱ با لایه های جو زمین برخورد کرد و نابود شد.

فضانوردی و سرنشین‌دار | تاریخ و فرهنگ فضایی جهان |

نظر شما
اخبار مرتبط

آیا ایستگاه فضایی بین‌المللی به سرنوشت شاتل فضایی دچار می شود؟

1398/01/20
جیم بریدنستین (Jim Bridenstine)، مدیر ناسا، یک کنفرانس خبری اعلام کرد که ناسا به دنبال طرح جایگزین ایستگاه فضایی بین‌المللی است و بدون در نظر گرفتن یک جایگزین به فعالیت در این ایستگاه ادامه...

سالیوت-۱ نخستین ایستگاه فضایی جهان

1398/01/30
اولین ایستگاه مداری جهان روز ۱۹ آوریل ۱۹۷۱ موشک پروتون از پایگاه بایکونور به فضا پرتاب شد. تا آن زمان هیچ سفینه‌ای با چنین ابعاد و موقعیتی به فضا پرتاب نشده بود. هدف از پرتاب سالیوت، آزمایش...

پربازدیدکننده ترین خبر

پیوستن سریلانکا به جمع کشورهای فضایی

با پرتاب ماهواره راوانا-1 (Raavana-1) به فضا در چارچوب برنامه بردز-3 (Birds-3)، سریلانکا نیز به جمع کشورهای فضایی پیوست. این ماهواره مکعبی تحقیقاتی توسط دو دانشجوی رشته مهندسی فضایی سریلانکایی که در موسسه فناوری کیوشو (Kyushu Institute of Technology) ژاپن مشغول به تحصیل هستند ساخته شده است. راوانا-1 که در تاریخ 18ام آوریل سال جاری میلادی به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی پرتاب شد، اواسط ماه ژوئن در مدار پیاده‌سازی گردید و مشغول به تهیه تصاویر سنجشی ماهواره‌ای از سریلانکا در فاصله 400 کیلومتری شد. این ماهواره طول عمری 18ماهه و وزنی برابر با 1.1 کیلوگرم دارد. لازم به ذکر است که برنامه بردز-3 توسط سازمان ملل و به منظور کمک به کشورها برای پرتاب اولین ماهواره خود راه‌اندازی شده است. در پرتابی که توسط ماهواره‌بر آنتارس (Antares) انجام شد ماهواره‌هایی از ژاپن و نپال، راوانا-1 را همراهی کردند.